Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CSK 321/16 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for lack of obvious legal error in life annuity contract interpretation.

Case Number II CSK 321/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, ruling that the appellant failed to demonstrate an obvious legal error. The appellant argued the contract lacked a lifelong support obligation, but the court noted that such terms are governed by the contract itself under civil law. Since the appellant did not cite specific legal provisions or qualify the alleged error, the appeal was rejected as lacking the required prima facie clarity.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 pkt 1, § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates an obvious legal error in the application or interpretation of law, which must be evident from the appeal's content without further qualification.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious legal error life annuity contract prima facie error civil law interpretation

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 1, 2 k.p.c.
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 i 108 § 1 w zw.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c
Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3531 k.c
Wobec jednolitego stanowiska doktryny, że o treści i zakresie świadczeń należnych dożywotnikowi przesądza umowa dożywocia (art. 3531 k.c.) a dopiero w braku ustaleń umownych ich zakres należy określić zgodnie z art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 321/16 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szulc w sprawie z powództwa E. O. ‎przeciwko T. M. ‎o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem ,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego w P. ‎z dnia 14 grudnia 2015 r., sygn. akt II Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) nie obciąża powódki obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest szczególnym środkiem odwoławczym, którego wymogi określa art. 3984 § 1 i 2 k.p.c. wskazując na jej cechy konstrukcyjne i nakładając na skarżącego obowiązek zawarcia w skardze wniosku o przyjęcie do rozpoznania oraz jego uzasadnienia.Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze kasacyjnej okoliczności uzasadniające jej przyjęcie do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie, zaś cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie przez skarżącego istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym.

W przypadku powołania we wniosku przesłanki określonej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. konieczne jest wykazanie przez skarżącego kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego mającej charakter oczywisty, widoczny prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej. Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie wskazała przepisów prawa, których naruszenie miałoby prowadzić w zakresie ich wykładni lub stosowania do oczywiście błędnego z tej przyczyny rozstrzygnięcia. Oczywistą zasadność skargi kasacyjnej wywodzi z treści umowy nie zawierającej zobowiązania nabywcy nieruchomości do zapewnienia zbywcy dożywotniego utrzymania i do przyjęcia go na domownika, co zdaniem skarżącej świadczy o pozorności umowy.

Wobec jednolitego stanowiska doktryny, że o treści i zakresie świadczeń należnych dożywotnikowi przesądza umowa dożywocia (art. 3531 k.c.) a dopiero w braku ustaleń umownych ich zakres należy określić zgodnie z art. 908 § 1 k.c., argumenty podniesione przez skarżącą nie mogą prowadzić do wniosku, że w niniejszej sprawie zachodzi oczywistość uchybień w zakresie stosowania lub wykładni prawa i to uchybień o charakterze kwalifikowanym, wynikająca z treści samej skargi i widoczna prima facie, zwłaszcza że skarżąca nie kwalifikuje jej pod względem prawnym.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 i 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. aj