Polish Supreme Court dismisses appeal as no new legal issue exists regarding contract interpretation.
Legislator summary
AI generatedThe Polish Supreme Court rejected the cassation appeal filed by a limited liability company against a joint-stock company, ruling that the appeal must be dismissed. The court found that the legal issues raised regarding contract interpretation were not new or unresolved, as they had been previously addressed in prior Supreme Court rulings. Consequently, the court determined that the statutory requirements for admitting a cassation appeal to consideration were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398-9 § 1 k.p.c.; Art. 398-9 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admitted only if it raises a new legal issue or requires interpretation of provisions causing serious doubts or divergencies in case law; otherwise, it is dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 32/15 POSTANOWIENIE Dnia 5 sierpnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z powództwa "F." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.przeciwko L. Spółce Akcyjnej w Ś.z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej S. S.p.A. w S. (Włochy)o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczeciniez dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt I ACa 242/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398-9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.
Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania – nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398-9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie jest wskazana w skardze kasacyjnej kwestia wykładni art. 647 i 6471 k.c. Przepisy te były już wielokrotnie wykładane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. m.in. uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 29 kwietnia 2008 r., III CZP 6/08, wyroki z dnia 25 marca 1998 r., II CKN 653/97, z dnia 7 grudnia 2005 r., V CK 423/05, z dnia 26 września 2012 r., II CSK 84/12).
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.