Legislator Case Law & Legislation
II CSK 30/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of obvious legal error or procedural invalidity.

Case Number II CSK 30/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to admit the cassation appeal to examination, citing Article 3989 of the Code of Civil Procedure. The appellants argued that the lower court failed to consider evidence regarding the disputed property, but the court found no obvious legal error or procedural flaw. Consequently, the appeal was rejected because the alleged issues did not meet the strict threshold for cassation review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not demonstrate an obvious legal error, a procedural defect, or a violation of public law principles requiring Supreme Court review.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility obvious legal error procedural invalidity code of civil procedure supreme court review

Cited Legislation

AI generated
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw.
Art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art.
art. 3984 § 2 k.p.c
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 30/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z wniosku K. J.‎przy uczestnictwie D. C., B. K., J. K., B. O., J. P., M. S., Z. S. i S. Z.‎o zasiedzenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 czerwca 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania D. C., B. K., J. K., B. O. i S. Z.od postanowienia Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt IV Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Określone w art. 3984 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które – zgodnie z art. 3989 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. - będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Uczestnicy postępowania D. C., B. S. K., J. L. K., B. O. i S. Z. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 19 września 2012 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparli na przesłance wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona.

W takim przypadku zasadność zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej powinna wynikać prima facie, bez głębszej analizy prawnej. Dotyczy to więc jedynie uchybień przepisom prawa materialnego albo procesowego, zarzucanym sądowi drugiej instancji w skardze kasacyjnej, o charakterze elementarnym. Ma ta miejsce w szczególności w odniesieniu do orzeczenia opartego na niewątpliwie sprzecznej z niepodlegającymi różnej wykładni przepisami albo wydanego w wyniku oczywiście błędnej, widocznej bez głębszej analizy prawniczej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa.

Taka sytuacja nie zachodzi w odniesieniu do zaskarżonego skargą kasacyjną postanowienia. Nie można stawiać znaku równości, co czyni się w skardze kasacyjnej, pomiędzy podniesieniem samego zarzutu naruszenia prawa materialnego, a oczywistym uzasadnieniem skargi kasacyjnej. Tym bardziej w sytuacji, gdy z uzasadnienia podstawy skargi kasacyjnej wynika, że zarzuty naruszenia prawa materialnego są motywowane przede wszystkim tym, że Sąd nie uwzględnił części dowodów przeprowadzonych w sprawie, które prowadziły do innej oceny charakteru władania sporną nieruchomością.

W skardze kasacyjnej nie podniesiono jednak korespondujących z takim uzasadnieniem odpowiednich zarzutów naruszenia prawa procesowego. Z tych względów podniesione zarzutu naruszenia prawa materialnego podlegałyby ocenie przy przyjęciu, że ocena dowodów i dokonane na jej podstawie ustalenia faktyczne Sądów meriti były prawidłowe.Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. awdb