Legislator Case Law & Legislation
II CSK 290/18 AI generated

Cassation appeal dismissed as inadmissible for rent arrears case under Civil Procedure Code provisions.

Case Number II CSK 290/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a tenant against a landlord's claim for rent arrears. The tenant argued for a retrial, but the court held that disputes regarding rent payments and lease obligations fall strictly within the category of inadmissible cassation matters. Consequently, the appeal was rejected under Article 3986 of the Civil Procedure Code, and costs were not awarded to either party.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2, 3 k.p.c.: A cassation appeal in a case concerning rent arrears or lease obligations is inadmissible, and the court shall reject such an appeal without examining its merits.

Keywords

AI generated
cassation inadmissibility rent arrears dispute lease agreement claims Civil Procedure Code inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c.
Pozwana w skardze kasacyjnej zakwestionowała wyrok Sądu drugiej instancji, domagała się uchylenia go i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna między innymi w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy.
art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.
art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c
Pozwana w skardze kasacyjnej zakwestionowała wyrok Sądu drugiej instancji, domagała się uchylenia go i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna między innymi w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy.
art. 393 pkt 3 k.p.c
Takie samo wyłączenie dopuszczalności kasacji zawierały poprzednie uregulowania - art. 393 pkt 3 k.p.c., który przestał obowiązywać z dniem 1 lipca 2000 r., stosownie do ustawy z dnia 24 maja 2000 r.
art. 3921 § 2 pkt 1 k.p.c
oraz art. 3921 § 2 pkt 1 k.p.c., wprowadzony art.
art. 3982 § 2 k.p.c
Poglądy wyrażone w tych orzeczeniach zachowały aktualność na gruncie art. 3982 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 290/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa Powiatu T.‎przeciwko A. B. – B.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt I ACa […], 1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) oddala wniosek adwokata A. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym;

3) oddala wniosek powoda o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 lipca 2016 r. Sąd Okręgowy w P. uwzględnił roszczenie powoda o zasądzenie od pozwanej kwoty 132 186,40 zł, na którą składały się należności obejmujące obciążający ją czynsz dzierżawny, określony w umowie dzierżawy nieruchomości z dnia 16 marca 2011 r. w wysokości 31 200 zł miesięcznie, powiększonej o podatek VAT oraz w umowie dzierżawy rzeczy ruchomych, zawartej w dniu 15 marca 2011 r., w wysokości 861 zł brutto miesięcznie. Na wskazaną sumę składały się wyszczególnione kwoty zaległości czynszowych wraz z odsetkami.Po rozpoznaniu sprawy na skutek apelacji pozwanej Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 31 maja 2017 r. oddalił tę apelację.

Pozwana w skardze kasacyjnej zakwestionowała wyrok Sądu drugiej instancji, domagała się uchylenia go i przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Zgodnie z art. 3982 § 2 pkt 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna między innymi w sprawach o czynsz najmu lub dzierżawy. Takie samo wyłączenie dopuszczalności kasacji zawierały poprzednie uregulowania - art. 393 pkt 3 k.p.c., który przestał obowiązywać z dniem 1 lipca 2000 r., stosownie do ustawy z dnia 24 maja 2000 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego, ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów, ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz ustawy o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.

U. Nr 48, poz. 554) oraz art. 3921 § 2 pkt 1 k.p.c., wprowadzony art. 1 pkt 23 tej ustawy, uchylony przez ustawę z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądow powszechnych (Dz. U. z 2005 r., Nr 13, poz. 98). Wyjaśnione zostało pod rządem tych uregulowań, że sprawą o czynsz najmu jest zarówno sprawa o zapłatę czynszu najmu, jak i sprawa o ustalenie stosunku prawnego lub prawa, czy sprawa o ukształtowanie, jeżeli ich przedmiotem ma być orzeczenie dotyczące czynszu najmu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1998 r., II CKN 587/97, OSNC 1998, nr 12, poz. 213, z dnia 18 sierpnia 2006 r., III CSK 173/06, niepubl.).

Zakresem tych przepisów zostały objęte także odsetki za opóźnienie zapłaty czynszu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 1998 r., III CZ 65/98, OSNC 1998, nr 11, poz. 194, z dnia 4 listopada 1999 r., I CKN 163/98, OSNC 2000, nr 5, poz. 90). Poglądy wyrażone w tych orzeczeniach zachowały aktualność na gruncie art. 3982 § 2 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 grudnia 2013 r., V CSK 25/13, z dnia 8 października 2014 r., IV CSK 194/14, z dnia 2 grudnia 2014 r., V CSK 286/14, z dnia 9 grudnia 2015 r., II CSK 14/15, niepublikowane).

Do tej kategorii spraw zostały zaliczone sprawy dotyczące płacenia czynszu, jego rodzaju, wysokości, sposobu płacenia oraz istnienia zobowiązania z tego tytułu, bez względu na sposób obrony pozwanego, w tym także, jeżeli kwestionowane jest uprawnienie do domagania się zapłaty lub istnienia zobowiązania z tytułu czynszu. Ponadto spory o zwrot nadpłaconego czynszu. Takie same zasady obowiązują w odniesieniu do określenia „sprawy z zakresu czynszu dzierżawy”, także zaległego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011 r., IV CZ 124/10, z dnia 3 lutego 2012 r., I CZ 4/12, niepublikowane).W niniejszej sprawie przedmiotem sporu był obowiązek zapłaty czynszu wynikającego z zawartych przez strony umów dzierżawy.

Nie zmienia charakteru tej sprawy i niedopuszczalności skargi kasacyjnej kwestionowanie przez pozwaną odmowy udzielenia przez powoda zgody na przejęcie umów i płacenia czynszu przez utworzoną przez nią spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.Z tych względów skarga kasacyjna jako niedopuszczalna została odrzucona na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Odmowa przyznania pełnomocnikowi skarżącej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i powodowi kosztów postępowania kasacyjnego podyktowana była niewłaściwą oceną skargi kasacyjnej i możliwości skutecznego wdrożenia postępowania kasacyjnego. jw