Legislator Case Law & Legislation
II CSK 280/15 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists and facts are clear.

Case Number II CSK 280/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against the appellate court's judgment, ruling that the appeal was not admissible. The appellant argued for joint liability of civil partnership partners regarding a company asset, but the court found no legal controversy since established precedent clarifies that such liability does not require joint participation. Consequently, the court held that the appeal lacked the necessary legal issues to warrant further review.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal if the appellant fails to demonstrate a significant legal issue, serious doubts in statutory interpretation, or inconsistency in case law, as the appeal must be obviously unfounded.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility joint liability civil partnership significant legal issue requirement clearly unfounded appeal civil partnership assets

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 280/15 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa […] Bank […]Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. ‎przeciwko J. O.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2015 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi‎z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I ACa 741/14, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwana wniosła skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołała się na oczywistą zasadność skargi oraz na występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego.

Przede wszystkim należy zauważyć, że z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że te dwie podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, jeżeli dotyczą tej samej kwestii prawnej, wzajemnie się wykluczają, ponieważ co do kwestii problematycznej nie można zarzucać sądowi meriti oczywiście nieprawidłowego rozpatrzenia sprawy. Skarga nie jest oczywiście uzasadniona. Nawet jeśli skarżący ma wątpliwości co do stanowiska zajętego przez Sąd Apelacyjny, to może z nimi polemizować wyłącznie w ramach uzasadnienia podstaw kasacyjnych - w szczególności lektura zaskarżonego orzeczenia nie dowodzi tego, aby w sposób oczywiście nieprawidłowy wyłożono lub zastosowano prawo.

Istotne zagadnienie prawne, w ocenie skarżącego, dotyczy tego, czy za zobowiązanie rzeczowe wspólnika, jeśli dotyczy ono składnika majątku spółki cywilnej, wspólnicy odpowiadają solidarnie i w konsekwencji, czy występuje po ich stronie współuczestnictwo konieczne. Problem współuczestnictwa koniecznego wspólników spółki cywilnej rzeczywiście budził wątpliwości, ale został już trafnie wyjaśniony w orzecznictwie Sądu Najwyższego, z którego wynika, że takie współuczestnictwo nie zachodzi, bo z solidarnego charakteru odpowiedzialności wynika, że wierzyciel może żądać zaspokojenia swojego roszczenia w całości tylko od jednego ze wspólników, a więc nie musi ich wszystkich pozywać.

Nie budzi też wątpliwości odpowiedzialność wspólnika spółki cywilnej za dług wspólnika co do wniesionych do spółki praw rzeczowych (własność, użytkowanie wieczyste) obciążonych hipoteką. Ponieważ spółka cywilna nie ma podmiotowości prawnej, więc takie „wniesienie wkładu” stanowi zawarcie umowy cywilnoprawnej między wspólnikami, na mocy której wspólnicy stają się współuprawnieni do składników majątkowych konstytuujących majątek spółki. Z perspektywy wierzyciela hipotecznego sytuacja ta nie różni się od zbycia prawa obciążonego hipoteką na rzecz osoby trzeciej - oczywiście nie wyłącza to w żaden sposób prawa takiego wierzyciela do żądania zaspokojenia z tej nieruchomości w granicach przysługujących mi hipotek.

Jeśli zatem nieruchomość staje się składnikiem majątku spółki cywilnej, to wierzyciel hipoteczny, chcąc się z niej zaspokoić, powinien, tak jak w tej sprawie, wystąpić przeciwko jednemu, kilku, lub wszystkim wspólnikom (wedle wyboru) o zapłatę z ograniczeniem egzekucji do tych nieruchomości. Kwestia ta wątpliwości jurydycznych nie budzi, a skarżący nie wskazał na tym tle w skardze kasacyjnej żadnych rozbieżności w poglądach judykatury czy doktryny.W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.