Legislator Case Law & Legislation
II CSK 252/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-examination of factual findings under civil procedure law.

Case Number II CSK 252/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to examine the cassation appeal, citing the inadmissibility of challenging established factual findings. The appellant argued that construction works were actually building operations requiring specific documentation, which the lower court incorrectly treated as a contract for work. The court rejected this, noting the appellant's own delay in payment caused the extended timeline and that new factual arguments appeared only in the appeal stage.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398/3 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39813 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: Cassation appeals challenging established factual findings are inadmissible, and the Supreme Court cannot examine new factual arguments introduced for the first time in the cassation proceedings.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility challenging factual findings new arguments in cassation civil procedure law contract for work vs building operations

Cited Legislation

AI generated
Art. 398/3 § 3 k.p.c.
Kwestionowanie w skardze kasacyjnej ustaleń faktycznych jest niedopuszczalne (art. 398/3 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
z art. 39813 § 2 k.p.c.), co oznacza, że brak jest wskazanych przez powoda przyczyn do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdyż w takim stanie rzeczy nie ma potrzeby dokonywania przez Sąd Najwyższy wykładni art.
Art. 398 § 2 k.p.c.
Warto też dodać, że część zarzutów dotyczących daty zakończenia prac pojawiła się dopiero w postępowaniu kasacyjnym i tylko z tej przyczyny są one bezskuteczne.Dlatego odmówiono przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 398 § 2 k.p.c.).
art. 39813 § 2 k.p.c
z art. 39813 § 2 k.p.c.), co oznacza, że brak jest wskazanych przez powoda przyczyn do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdyż w takim stanie rzeczy nie ma potrzeby dokonywania przez Sąd Najwyższy wykładni art.
art. 398 § 2 k.p.c
Warto też dodać, że część zarzutów dotyczących daty zakończenia prac pojawiła się dopiero w postępowaniu kasacyjnym i tylko z tej przyczyny są one bezskuteczne.Dlatego odmówiono przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 398 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 252/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski w sprawie z powództwa G. S.‎przeciwko G. K.‎o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności ,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarżący motywował wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jej oczywista zasadnością oraz potrzebą dokonania wykładni art. 627 i 647 k.c., w celu określenia różnic pomiędzy umową o dzieło a umową o roboty budowlane.Oczywista zasadność skargi ma polegać na tym, że wykonywane przez pozwanego prace były w rzeczywistości robotami budowlanymi, a nie umową o dzieło. W związku z tym, zdaniem powoda, pozwany miał obowiązek m. in. przygotować dokumentację powykonawczą wykonywanego obiektu budowlanego. Zgodnie zaś z art. 3 pkt 14 prawa budowlanego (t. jedn.

Dz. U. 2010 r., Nr 243, poz. 1623, ze zm.) dokumentacja ta powinna obejmować geodezyjne pomiary powykonawcze, czego pozwany nie wykonał. Potwierdzeniem tego jest ustalenie z treści protokołu odbioru technicznego prac z dnia 30 grudnia 2002 r., w którym strony ustaliły, że wykonanie dokumentacji techniczno - geodezyjnej przejmie inna firma. W związku z tym, zdaniem skarżącego, oczywiście błędne jest ustalenie Sądu, że pozwany dotrzymał terminu umownego zakończenia prac, ustalonego na 15 listopada 2000 r., a tym samym bezzasadne jest uznanie przez Sąd, że powodowi nie przysługuje wierzytelność z tytułu kar za zwłokę, która była podstawą zgłoszenia zarzutu potrącenia, a następnie wniesionego powództwa przeciwegzekucyjnego.Odnosząc się do tego stanowiska skarżącego należy wskazać, że w istocie kwestionuje on ustalenie Sądu, który uznał, że zakończenie prac nastąpiło w dniu 15 listopada 2010 r., co zostało potwierdzone protokolarnie, a w dniu 30 grudnia 2002 r. dokonano protokolarnego odbioru końcowego, przy czym przyczyna tak długiego przesunięcia w czasie leżała po stronie powoda, który nie miał środków finansowych na zapłatę należnego pozwanemu wynagrodzenia.

Kwestionowanie w skardze kasacyjnej ustaleń faktycznych jest niedopuszczalne (art. 398/3 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39813 § 2 k.p.c.), co oznacza, że brak jest wskazanych przez powoda przyczyn do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdyż w takim stanie rzeczy nie ma potrzeby dokonywania przez Sąd Najwyższy wykładni art. 627 i 647 k.c. Warto też dodać, że część zarzutów dotyczących daty zakończenia prac pojawiła się dopiero w postępowaniu kasacyjnym i tylko z tej przyczyny są one bezskuteczne.Dlatego odmówiono przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 398 § 2 k.p.c.). awes