Supreme Court dismisses cassation appeal on mental health hospitalization without consent due to lack of legal controversy.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by the patient's representatives against the lower court's order for involuntary psychiatric hospitalization. The appellants argued for uniform judicial practice regarding the interpretation of the Mental Health Protection Act, but the court found no genuine legal controversy or conflicting precedents. Consequently, the appeal was rejected because the statutory requirements for admissibility were not met.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if the appellant demonstrates a significant legal issue, serious doubts in statutory interpretation, or procedural invalidity; mere requests for uniform practice without citing conflicting judgments or errors do not satisfy these requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 233/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 listopada 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z wniosku P. K., M. K. oraz T. K.przy uczestnictwie B. K.o umieszczenie B. K. w szpitalu psychiatrycznym bez jej zgody,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 listopada 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w G.z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt V Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. przyznaje adw. E. T. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w G. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) zł powiększoną o kwotę podatku VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Pełnomocnik uczestniczki postępowania B. K. w skardze kasacyjnej wniesionej od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 stycznia 2012 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania uzasadnił potrzebą stworzenia jednolitej praktyki orzeczniczej sądów w odniesieniu do spraw dotyczących kierowania na leczenie osób do szpitala psychiatrycznego bez ich zgody stosowanie do regulacji zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego oraz potrzebą wykładni tego artykułu.
Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala na stwierdzenie, że wykazane w nim zostały przesłanki, o których mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.Zauważyć należy, że wykładnią wskazanego artykułu ustawy o ochronie zdrowia psychicznego Sąd Najwyższy zajmował się wielokrotnie, co zostało dostrzeżone w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania. Przywołując konkretne judykaty Sądu Najwyższego pełnomocnik skarżącej nie wykazał przy tym, że zawarte w nich wnioski pozostają ze sobą w sprzeczności albo że zaskarżone orzeczenie wydane zostało w wyniku dokonania przez orzekający Sąd sprzecznej z tymi wnioskami oceny przesłanki zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego.
Argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu wniosku nie dostarcza również podstaw do stwierdzenie, że konieczna jest dodatkowa wykładnia przytoczonego artykułu z uwagi na możliwość rozbieżnych ocen. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę – w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 39813 § 1 k.p.c.).Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 19 pkt 2 w zw. z § 7 ust. pkt 6 i § 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (jedn. tekst:
Dz. U. z 2013 r., poz. 461). awes