Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of convincing legal arguments and obviousness of claim.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the defendant against a lower court judgment. The appellant failed to provide convincing legal arguments or demonstrate that the issues raised were 'important' under the relevant procedural code. The court emphasized that applying Article 5 of the Civil Code requires exceptional circumstances and cannot simply reflect a party's subjective view of unfairness.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 5 k.c. A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to substantiate the importance of the issues or prove the obviousness of the claim, and the application of the good faith principle requires exceptional circumstances beyond a party's subjective perception of injustice.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 231/15 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa Gminy Miasto Szczecinprzeciwko A. O.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczeciniez dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I ACa 518/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża pozwanej kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W skardze kasacyjnej pozwanej nie zostało w sposób przekonywający uzasadnione wystąpienie przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Skarżąca sformułowała na s. 3 dwa bardzo obszerne pytania, ale nie przedstawiła żadnych argumentów prawnych mających przekonać, że wskazane kwestie - będące przedmiotem licznych wcześniejszych wypowiedzi Sądu Najwyższego - mogą być uznane za zagadnienia „istotne" w rozumieniu tego przepisu.Powołanie się na s. 3 i 4 na oczywistą zasadność skargi (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), poprzestające na odwołaniu się do pominięcia oceny zarzutu naruszenia art. 5 k.c. oraz jego niezastosowania i niezawierające jakichkolwiek argumentów na rzecz twierdzenia o „oczywistej” (a więc ewidentnej, nie budzącej żadnych wątpliwości, widocznej bez potrzeby bliższej analizy) zasadności skargi, w ogóle nie odpowiada wymaganiu, o którym mowa w art. 3984 § 2 k.p.c., a więc nie może stanowić podstawy przyjęcia skargi rozpoznania.Stosowanie art. 5 k.c. może następować jedynie w sytuacjach wyjątkowych, gdy uwzględnienie powództwa prowadziłoby do sytuacji nieakceptowanej ze względów aksjologicznych i celowościowych.
Subsumpcja art. 5 k.c. nie może być wymierzona przeciwko treści prawa postrzeganego przez stronę pozwaną jako niesprawiedliwe, lecz musi być ona następstwem takiego wykonania prawa podmiotowego przez stronę powodową, które godzi w fundamentalne wartości, których urzeczywistnieniu ma służyć prawo (wyrok SN z dnia 24 stycznia 2013 r., II CSK 286/12, nie publ.). Z omówionych względów Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.