Supreme Court dismisses appeal on lease right registration due to lack of significant legal issue.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the lower court's decision regarding the registration of a lease right in the land register. The appellant argued for a specific interpretation of the Land Register Act, but the Court found no significant legal issue or need for resolving serious interpretative doubts. Consequently, the appeal was rejected under Article 3989 of the Civil Procedure Code, and the appellant was ordered to bear the costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, requires interpretation of provisions causing serious doubts, or involves procedural invalidity; mere repetition of established case law does not meet these criteria.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 221/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie z wniosku "I." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. przy uczestnictwie "P." Spółki Akcyjnej w W.o wpis prawa dzierżawy w księdze wieczystej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Szczeciniez dnia 29 grudnia 2014 r., sygn. akt II Ca 1257/14, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz ustala, że skarżący i wnioskodawca ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swoim udziałem w tym postępowaniu.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe.
Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania - nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa, takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie jest wskazana w skardze kasacyjnej kwestia wykładni art. 32 ust. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece.
Wymieniony przepis był już wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego oraz komentowany w piśmiennictwie.Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 2 w zw. z art. 13 § 2, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.