Supreme Court dismisses cassation appeal from a judgment vacating a lower court ruling and remanding the case.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the defendant's cassation appeal against a second-instance judgment that vacated a portion of the first-instance verdict and remanded the matter for retrial. The defendant argued for material law violations, but the court held that cassation appeals are strictly limited to final judgments ending the proceedings. Since the vacating judgment was not final but rather a procedural step requiring a new trial, the correct remedy was an appeal, not a cassation. Consequently, the court declared the cassation inadmissible and awarded the appellant the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if filed against a judgment vacating a prior ruling and remanding the case for retrial, as such judgments do not conclude the proceedings and the proper remedy is an appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 211/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela w sprawie z powództwa P. G. przeciwko E. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością Spółce Jawnej z siedzibą w Ł. o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 września 2019 r.,na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt I AGa (…), 1. odrzuca skargę kasacyjną, 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 listopada 2018 r. Sąd Apelacyjny w (…) w punkcie I uchylił zaskarżony wyrok w punkcie l sentencji w zakresie kwoty 454.500 zł wraz z odsetkami oraz w punkcie 3 i sprawę przekazał w tej części Sądowi Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach procesu za obie instancje, natomiast w punkcie II oddalił apelację powoda w pozostałym zakresie.Powyższe orzeczenie w punkcie I zaskarżył skargą kasacyjną pozwany, opierając ją na zarzutach naruszenia prawa materialnego: art. 123 § 1 pkt 1 k.c. i art. 120 § 1 k.c. Na podstawie art. 3989 § l pkt 4 k.p.c. wniósł o przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na to, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.We wnioskach pozwany domagał się uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji w pkt I i oddalenia apelacji powoda od wyroku Sądu pierwszej instancji w całości; ewentualnie uchylenia pkt I wyroku Sądu drugiej instancji i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…), a także rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
W odpowiedzi na skargę powód wniósł o odmowę jej przyjęcia ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.Powyższy przepis ma podstawowe znaczenie w zakresie ogólnych reguł dopuszczalności skargi kasacyjnej.
Już z jego treści wynika, że skarga przysługuje tylko i wyłącznie od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku i wskazanych postanowień kończących postępowanie w sprawie. Takiego atrybutu nie posiada wyrok uchylający zaskarżone orzeczenie i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania. Bezspornie podnosi się w judykaturze i nauce prawa, że sformułowanie „wyrok kończący postępowanie w sprawie” wyłącza dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku sądu drugiej instancji uchylającego zaskarżony wyrok i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania (por. wyrok Sądu Najwyższego z 18 grudnia 1996 r., I CKN 28/96, OSNC 1997, nr 4, poz. 44 z glosą S. Dalki, OSP 1997, z. 6, poz. 116).
Na wyrok taki przysługuje obecnie zażalenie; por. art. 3941 § 11 k.p.c. Tymczasem pozwany wniósł skargę kasacyjną od punktu I zaskarżonego wyroku, a więc od rozstrzygnięcia uchylającego orzeczenie Sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania. Wniesiona skarga posiada cechy i strukturę skargi kasacyjnej, brak natomiast właściwości i argumentacji charakterystycznych dla zażalenia z art. 3941 § 11 k.p.c. W konsekwencji, wniesienie przez pozwanego reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego w sytuacji, gdy w określonej kategorii orzeczeń, skarga taka nie przysługuje, a winno być złożone zażalenie, sprawia, że powinna ona być zakwalifikowana jako niedopuszczalna w rozumieniu art. 3981 § 1 k.p.c. i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2019 r., II CZ 37/19, nie publ.).
O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto na podstawie art. 108 § 1 98 i 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. jw l.n