Legislator Case Law & Legislation
II CSK 189/08 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of separate legal grounds for admission under Civil Procedure Code.

Case Number II CSK 189/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal because it failed to separately justify the grounds for admitting the case to review. While the appeal cited substantive errors, the court ruled that the procedural requirement to explicitly invoke and argue a specific statutory ground for admission under Article 3989 § 1 of the Civil Procedure Code was not met. Consequently, the appeal was rejected as it lacked the necessary legal foundation required for the Supreme Court to consider the merits.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must contain a separate, distinct, and reasoned request for admission to review based on at least one specific ground listed in the statute; mere reference to substantive grounds without this procedural justification is insufficient.

Keywords

AI generated
cassation appeal admission grounds separate request procedural requirement Civil Procedure Code legal justification preliminary review

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 1 k.p.c.
wymogi formalne, wynikające z treści przepisów art. 3984 § 1 i § 2 k.p.c.
art. 3984 § 2 k.p.c.
wymogi formalne, wynikające z treści przepisów art. 3984 § 1 i § 2 k.p.c.
art. 126 k.p.c.
procesowemu (art. 126 k.p.c. – 128 k.p.c.) z rygorem przewidzianym w art.
art. 128 k.p.c.
art. 130 k.p.c.
– 128 k.p.c.) z rygorem przewidzianym w art. 130 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c.
określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. (por.
art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c. i art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c. i art.
art. 3984 k.p.c
W paragrafie pierwszym art. 3984 k.p.c.
art. 126 k.p.c
procesowemu (art. 126 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00
postanowienie SN z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, z.
postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01
156; postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 r., z.
postanowienie SN z dnia 29 czerwca 2005 r., V CSK 5/05
postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05
postanowienie SN z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 18/05
postanowienie SN z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 18/05, niepubl.).
postanowienie SN z dnia 22 września 2005 r., II CSK 7/05
postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01
orzeczenie SN z dnia 15 listopada 1934 r., C.II 1677/34
V CSK 5/05
Cassation appeal dismissed for failure to properly justify the request for review under civil procedure law.
V CSK 18/05
Cassation appeal dismissed for failure to demonstrate a significant legal issue requiring Supreme Court review.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 189/08

POSTANOWIENIE

Dnia 4 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Kwaśniewski

w sprawie z powództwa J. J.

przeciwko M. K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2008 r., na skutek skargi

kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 25 października 2007 r., sygn.

akt I ACa (…),

odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zaskarżony skargą kasacyjną wyrok wydany został w dniu 25 października

2007 r., a zatem wniesiona od niego skarga kasacyjna spełniać powinna wszelkie

wymogi formalne, wynikające z treści przepisów art. 3984 § 1 i § 2 k.p.c.

W paragrafie pierwszym art. 3984 k.p.c. ustawodawca skatalogował odrębnie w

czterech punktach konstrukcyjne elementy każdej skargi kasacyjnej, a więc cechy istotne

(kreatywne) tego tylko szczególnego środka odwoławczego, podkreślając zarazem w ten

sposób rangę tychże elementów. Natomiast w zdaniu pierwszym § 2 art. 398 4 k.p.c.

wskazano na pozostałe wymagania tej skargi, które stawiane są każdemu pismu

procesowemu (art. 126 k.p.c. – 128 k.p.c.) z rygorem przewidzianym w art. 130 k.p.c.

Obowiązek przedstawienia przez skarżącego m.in. uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, a wynikający z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.,

wiąże się z instytucją tzw. „przedsądu”, polegającego m.in. na możliwości Sądu

Najwyższego odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.).

Ten możliwy sposób zakończenia postępowania kasacyjnego, a kolidujący niewątpliwie z

intencją strony wnoszącej skargę kasacyjną dowodzi zrównania rangą obowiązku

przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.) z

obowiązkiem odrębnego przedstawienia oraz uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi

kasacyjnej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Odrębne wyartykułowanie przez

ustawodawcę obu kategorii obowiązków dowodzi tego, że nie są one tożsame.

W konsekwencji za spełnienie wymogu z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. nie można uznać

jedynie odwołania się przez skarżącego do uzasadnienia podstaw kasacyjnych

i sformułowanych w ich ramach zarzutów, z pominięciem wyraźnego, odrębnego i

ścisłego przytoczenia co najmniej jednej spośród okoliczności wymienionych w art. 3989 §

1 k.p.c., wraz z jej stosownym uzasadnieniem przy pomocy argumentów jurydycznych

(por. postanowienie SN z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, z. 10, poz.

156; postanowienie SN z dnia 5 czerwca 2001 r., IV CZ 45/01, OSNC 2001 r., z. 10, poz.

157). W odniesieniu do skargi kasacyjnej zachowuje aktualność utrwalone orzecznictwo

Sądu Najwyższego, zgodnie z którym wymagania z art. 398 4 § 1 k.p.c. mają samodzielny

byt i nie mogą być traktowane zamiennie (postanowienie SN z dnia 29 czerwca 2005 r. V

CSK 5/05, niepubl.; postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r. III CZ 61/05 niepubl.;

postanowienie SN z dnia 21 lipca 2005 r., V CSK 18/05, niepubl.).

Spełniając formalny wymóg skargi kasacyjnej, określony w art. 398 4 § 1 pkt 3

k.p.c., skarżący powinien zawrzeć w niej wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i

wniosek ten uzasadnić wskazując na występowanie w sprawie przynajmniej jednej z

okoliczności stanowiących przesłanki tzw. przedsądu, określone w art. 398 9 § 1 k.p.c. i

przedstawić odpowiednie argumenty prawne, uzasadniające występowanie ściśle

określonej w ustawie przesłanki. Potrzeba przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

powinna być zatem uzasadniona przez skarżącego przy pomocy argumentów

jurydycznych uzasadniających wystąpienie którejkolwiek z przesłanek precyzyjnie

określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 21 lipca 2005 r. sygn.

akt V CSK 18/05). Spełnienie tego wymogu nie jest tożsame z werbalnym powołaniem

się na przesłankę wymienioną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., bez jakiegokolwiek

uzasadnienia okoliczności wskazujących na wystąpienie przesłanki określonej tym

przepisem. Ponieważ skarga kasacyjna powoda pozbawiona jest właściwie rozumianego

uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przeto podlega ona

odrzuceniu (por. postanowienie SN z dnia 22 września 2005 r. sygn. akt II CSK 7/05).

Uwzględniając więc odrębność obu przedmiotów regulacji w pkt 2 i 3 art. 398 4 § 1

k.p.c. stwierdzić należy, że choć argumentacja skarżącego może się niekiedy w obu tych

kwestiach nawet częściowo pokrywać, to jednak orzeczenie w przedmiocie przyjęcia

skargi kasacyjnej do rozpoznania zapada tylko po uprzednim dokonaniu oceny przyczyn

kwalifikowanych przez ustawodawcę, a określonych w art. 3989 § 1 k.p.c., gdyż tylko one

i ich uzasadnienie mogą być przedmiotem tzw. „przedsądu” i decydują o jego wyniku.

Skoro więc skarga kasacyjna powoda pozbawiona jest adekwatnego uzasadnienia

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a więc tego niezbędnego elementu

konstrukcyjnego współkreującego istotę tego środka zaskarżenia, to Sąd Najwyższy

orzekł jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. w zw. z

art. 3986 § 2 k.p.c. i art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy oddalił wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów postępowania

kasacyjnego, ponieważ w wypadku odrzucenia skargi kasacyjnej nie należy się zwrot

kosztów postępowania stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o

wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

natomiast nie podniosła zarzutu, że skarga powinna być odrzucona (por. postanowienie

SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, niepubl.; orzeczenie SN z dnia 15

listopada 1934 r., C.II 1677/34, Zb. Urz. 1935, poz. 204).