Legislator Case Law & Legislation
II CSK 181/18 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on easement acquisition, ruling abstract legal questions lack public interest.

Case Number II CSK 181/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by M.T. and P.T. against the lower court's decision on acquiring an easement. The appellants argued that the Supreme Court's 2011 ruling on easement acquisition required reinterpretation regarding specific devices like stairs. The court rejected this, stating that abstractly defining exceptions to established rules without concrete factual disputes or conflicting case law does not meet the threshold for cassation under Polish civil procedure law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue requiring interpretation of statutes or reveals conflicting case law; abstract attempts to redefine judicial precedents without concrete factual disputes or demonstrated divergences in jurisprudence are inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility easement acquisition by prescription abstract legal question public interest requirement conflicting case law Supreme Court precedent civil procedure law

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Powołanie się z kolei na istotne zagadnienie prawne, jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowy charakter.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 520 § 3 k.p.c.
oraz art. 520 § 3 w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
520 § 3 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 39821 k.p.c.
391 § 1 i art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
art. 3989 § 1 k.p.c
Powołanie się z kolei na istotne zagadnienie prawne, jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowy charakter.
art. 3984 § 2 k.p.c
W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 292 k.c
powołali się na potrzebę wykładni art. 292 k.c., jako przepisu budzącego poważne wątpliwości, przez wskazanie, do jakich sytuacji odnosi się informacja zawarta w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11, OSNC 2011, nr 12, poz.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie powołano także żadnych orzeczeń sądowych, które mogłoby stanowić podstawę do stwierdzenia, że w rozważanym zakresie występują rozbieżności w orzecznictwie w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
II CZP 10/11
292 k.c., jako przepisu budzącego poważne wątpliwości, przez wskazanie, do jakich sytuacji odnosi się informacja zawarta w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11, OSNC 2011, nr 12, poz.
II CZ 35/01
Appeal dismissed for failure to present legal issues with specific arguments under Polish Civil Procedure Code.
III CKN 570/01
Supreme Court dismissed appeal for failure to explain specific legal issues requiring interpretation under Civil Procedure Code.
III CSK 180/07
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately justify admissibility under Civil Procedure Code.
IV CSK 623/13
Supreme Court dismisses cassation appeal as no legal issue exists regarding compensation for death of relatives before 2008.
II CSK 376/14
Supreme Court dismisses cassation appeal due to logical contradiction and failure to meet admissibility criteria under Civil Procedure Code.
V CSK 547/14
Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of significant legal issue under Civil Procedure Code.
III CZP 10/11
Supreme Court ruled that permanent visible improvements by a servient owner do not block acquisition by prescription. The court held that the owner's knowledge is sufficient regardless of who built the improvement. This decision clarifies the requirements for acquiring easements through prescription under Polish law.
III CSK 269/15
Supreme Court dismisses cassation appeal regarding interest start date for environmental damage compensation under Polish law.
V CSK 692/15
Supreme Court dismisses appeal on inheritance share regarding agricultural farm transfer as legal issue already settled in precedent.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 181/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 sierpnia 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z wniosku M.T. i P.T.‎przy uczestnictwie M.K. i J.K.‎o zasiedzenie służebności,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 sierpnia 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt II Ca […]/17, 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawców M.T. i P.T. na rzecz uczestników postępowania M.K. i J.K. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującego od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów.

W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący M.T. i P.T. powołali się na potrzebę wykładni art. 292 k.c., jako przepisu budzącego poważne wątpliwości, przez wskazanie, do jakich sytuacji odnosi się informacja zawarta w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11, OSNC 2011, nr 12, poz. 129, dotycząca wyjątków od zasady przyjętej w tej uchwale.

Wskazali również na istotne zagadnienie prawne, dotyczące tego samego przepisu, wyrażające się w pytaniu, czy o istnieniu wyjątku od zasady, że trwałe i widoczne urządzenie służące do korzystania ze służebności musi być wzniesione przez jej posiadacza, może decydować charakter urządzenia służącego do korzystania ze służebności.W świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego przyczyna kasacyjna w postaci potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, w drodze stosownego jurydycznego wywodu, na czym owe wątpliwości polegają, a także że mają one poważny i rzeczywisty charakter, a ich rozstrzygnięcie jest istotne z punktu widzenia wyniku postępowania i publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej.

Jeżeli konkretny przepis był już przedmiotem wykładni w judykaturze, a interpretacja ta jest w ocenie skarżącego nieuzasadniona, nieodzowne jest również przedstawienie racji, które przemawiają za zmianą dotychczasowej linii orzeczniczej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2015 r., III CSK 269/15, niepubl., i z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, niepubl.). Powołanie się z kolei na istotne zagadnienie prawne, jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowy charakter.

Problem ten powinien odnosić się do konkretnych, powołanych we wniosku przepisów prawa, zostać ujęty w sposób abstrakcyjny, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą. Konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, niepubl.; z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, niepubl., z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl., z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, niepubl.).Wychodząc z tych założeń, należało uznać, że bliższa analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwalała stwierdzić istnienia przytoczonych w nim przyczyn kasacyjnych.

W uchwale z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11, Sąd Najwyższy, odwołując się do szerokiej argumentacji funkcjonalnej wyjaśnił, że przesłanką zasiedzenia służebności gruntowej drogi dojazdowej (art. 292 k.c.) jest wykonanie trwałego i widocznego urządzenia przez posiadacza nieruchomości w zakresie tej służebności. Sąd Najwyższy zastrzegł wprawdzie, że teza ta – odnoszona do ogółu służebności gruntowych – może doznawać wyjątków w sytuacjach, w których korzystanie z urządzenia ma charakter szczególny, zwracający w sposób oczywisty uwagę właściciela nieruchomości służebnej, niemniej jednak już z kontekstu uchwały wynika, że chodzi o inne urządzenia i innego rodzaju korzystanie, aniżeli dotyczące utwardzeń na szlaku drożnym przebiegającym przez nieruchomość służebną, a zatem o odmienną sytuację od występującej w sprawie, w której złożono skargę kasacyjną.

Mimo położenia w osnowie skargi kasacyjnej akcentu na korzystanie z urządzenia w postaci schodów (ich fragmentu), poza sporem jest bowiem, że przedmiotem postępowania było żądanie stwierdzenia zasiedzenia służebności przechodu i przejazdu drogą dojazdową. Niezależnie od tego, należało zauważyć, że uściślenie zakresu wyjątków od reguły wynikającej z powołanej uchwały w sposób abstrakcyjny, w szczególności przez próbę ich skatalogowania, nie jest możliwe ze względu na bogactwo wchodzących w rachubę stanów faktycznych.

We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie powołano także żadnych orzeczeń sądowych, które mogłoby stanowić podstawę do stwierdzenia, że w rozważanym zakresie występują rozbieżności w orzecznictwie w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Sformułowane przez skarżących zagadnienie prawne in abstracto miało oczywisty charakter. W istocie zaś – podobnie jak argumentacja prezentowana w ramach wcześniej omówionej przyczyny kasacyjnej – zmierzało do sprecyzowania zakresu wyjątków od zasady przyjętej w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 9 sierpnia 2011 r., III CZP 10/11, co z przyczyn już wyjaśnionych nie jest możliwe.

Dodać należało jedynie, że okoliczność, iż konkretne urządzenie służy wyłącznie realizowaniu służebności, per se nie jest wystarczająca do przyjęcia tego rodzaju odstępstwa, a ocena musi następować każdorazowo z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 520 § 3 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aj ał