Legislator Case Law & Legislation
II CSK 170/13 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to prove obvious legal error or challenge established facts.

Case Number II CSK 170/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal filed by A. K. and U. K. against the District Court's ruling. The applicants argued the lower court's decision was obviously unjustified, but the Court found no such clear legal violation or need for uniform interpretation. Furthermore, the appeal attempted to challenge established factual findings regarding land boundaries, which is prohibited in cassation proceedings under the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is only accepted if it raises a significant legal issue or proves obviously unjustified; appeals challenging established facts in the lower court are inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation appeal obvious legal error established facts uniform interpretation code of civil procedure

Cited Legislation

AI generated
art. 398 § 1 k.p.c.
Skarga w istocie podważa ustalenia faktyczne zaskarżonego orzeczenia, co w postępowaniu kasacyjnym jest zabiegiem niedopuszczalnym (art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 398 § 3 k.p.c.
Skarga w istocie podważa ustalenia faktyczne zaskarżonego orzeczenia, co w postępowaniu kasacyjnym jest zabiegiem niedopuszczalnym (art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 398 § 2 k.p.c.
Skarga w istocie podważa ustalenia faktyczne zaskarżonego orzeczenia, co w postępowaniu kasacyjnym jest zabiegiem niedopuszczalnym (art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 398 § 1 k.p.c
Skarga w istocie podważa ustalenia faktyczne zaskarżonego orzeczenia, co w postępowaniu kasacyjnym jest zabiegiem niedopuszczalnym (art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989§ 2 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c
Skarga w istocie podważa ustalenia faktyczne zaskarżonego orzeczenia, co w postępowaniu kasacyjnym jest zabiegiem niedopuszczalnym (art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
art. 3989§ 2 k.p.c
3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989§ 2 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
I PKN 341/2001
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/2001, OSNP 2004, nr 6, poz.
I CSK 126/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., I CSK 126/09, niepublikowane).W skardze nie zostały przytoczone argumenty świadczące o takim naruszeniu prawa przez Sąd Okręgowy.
II CZ 89/2005
VCSK 2004/06
IV CSK 8/06

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CSK 170/13 POSTANOWIENIE Dnia 17 października 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku A. K. i U. K.‎przy uczestnictwie J. M. i H. M.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2013 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców od postanowienia Sądu Okręgowego w P.‎z dnia 26 listopada 2012 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIESąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 § 1 k.p.c.).Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa.Choć skarżąca powołała się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), to nie występuje ta przesłanka przyjęcia jej do rozpoznania.Zaskarżone skargą kasacyjną orzeczenie oczywiście narusza prawo, gdy jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami, albo zostało wydane w wyniku błędnej wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa, które jest w sposób pewny i niewątpliwy z góry widoczne dla prawnika, bez potrzeby głębszej analizy jurydycznej (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 2003 r., I PKN 341/2001, OSNP 2004, nr 6, poz. 100).

Skarżący powołujący się na tę przesłankę ma obowiązek przedstawienia, na jakiej podstawie swoje twierdzenie opiera i które z przepisów zostały naruszone w sposób kwalifikowany. Konieczne jest zatem przedstawienie takich zarzutów, które wskazują na oczywiste tj. kwalifikowane naruszenie przez sąd zasad orzekania w demokratycznym państwie prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2009 r., I CSK 126/09, niepublikowane).W skardze nie zostały przytoczone argumenty świadczące o takim naruszeniu prawa przez Sąd Okręgowy.

Skarżący ograniczyli się jedynie do wskazania, że skarga jest oczywiście uzasadniona.Przypomnieć należy, że jeżeli przesłanką wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania jest stanowisko skarżącego, że jest ona oczywiście uzasadniona, to w uzasadnieniu wniosku powinien on zawrzeć wywód prawny wykazujący takie kardynalne naruszenie prawa (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/2005, OSNC 2006, nr 7-8, poz.135, z dnia 10 sierpnia 2006 r., VCSK 2004/06, LEX nr 421035, z dnia 24 lutego 2006 r, IV CSK 8/06, LEX nr 201037).Stanem prawnym w omawianym wypadku był stan wynikający z aktów własności ziemi, a ich osnową były granice ewidencyjne.

Według ustaleń, którymi Sąd Najwyższy jest związany poszerzenie władztwa wnioskodawców nastąpiło dopiero w latach dziewięćdziesiątych XX wieku. Już z tego względu nie można było uznać skargi za oczywiście uzasadnioną, że przedmiot sporu był objęty postępowaniem o zasiedzenie, w którym wniosek skarżących został oddalony prawomocnym postanowieniem z dnia 23 listopada 2006 r. Skarga w istocie podważa ustalenia faktyczne zaskarżonego orzeczenia, co w postępowaniu kasacyjnym jest zabiegiem niedopuszczalnym (art. 3983 § 3 k.p.c.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989§ 2 k.p.c.). awdb