Supreme Court dismisses appeal for lack of significant legal issue and obvious merit under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the cassation appeal filed by B. O. and H. O. against a lower court decision. The applicants argued that the trial court failed to perform necessary procedural actions, claiming this constituted a significant legal issue and an obviously meritorious appeal. The court determined that the applicants' arguments merely described procedural errors rather than presenting a novel, abstract legal question requiring clarification for future cases, nor did they demonstrate a glaring violation of law visible without deep analysis.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is accepted only if a significant legal issue exists, the law requires interpretation, or the appeal is obviously meritorious; mere procedural complaints without novel abstract legal questions or obvious violations do not meet these statutory thresholds.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 161/15 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi B. O. i H. O.o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 23 grudnia 2008 r, sygn. akt I Ca 286/08wydanym w sprawie z wniosku B. O. i H. O.przy uczestnictwie A. M. i S. M.o rozgraniczenie,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 listopada 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej skarżących od postanowienia Sądu Okręgowego w Sieradzuz dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I Ca 254/13, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazali jako przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania istnienie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) i oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
W ramach przesłanki pierwszej skarżący wątpliwości ujęli w trzech obszernych pytaniach, których analiza wskazuje, że chodzi o odpowiedzi na pytania jakie czynności procesowe powinien był podjąć sąd w ich sprawie. Nie są to zagadnienia prawne w rozumieniu wskazanego przepisu, a w istocie zarzuty wadliwego, z punktu widzenia skarżących, prowadzenia przez sąd postępowania. Można dodać, że ta przesłanka wymaga wykazania, że chodzi o takie zagadnienie prawne, które jest nowe, dotychczas niewyjaśnione, dotyczące ważnego abstrakcyjnego zagadnienia jurydycznego, którego rozpatrzenie przyczyni się do rozwoju myśli prawnej i będzie miało znaczenie nie tylko do oceny konkretnej, jednostkowej sprawy, ale także przy rozstrzyganiu innych podobnych spraw.
Zagadnienie to musi przy tym rzeczywiście występować w sprawie i mieścić się w zakresie problematyki, która podlega badaniu w postępowaniu kasacyjnym. Skarżący powinien dostrzegane zagadnienie nie tylko sformułować ale przedstawić argumentację jurydyczną uzasadniającą tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych w związku ze stosowaniem przepisów, na tle których zagadnienie powstało (por. m.in. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002 r., Nr 1, poz. 11; z dnia 14 lutego 2003 r., I PK 306/02, Wokanda 2004 r.
Nr 7-8, poz. 51; z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, nie publ.). Wniosek skarżących wymogów tych nie spełnia. Nie zachodzi także przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w postaci oczywistej zasadności skargi kasacyjnej. Powołanie się na tę przesłankę wymaga - jak wyjaśniono w orzecznictwie - wykazania, że zaskarżone orzeczenie zapadło z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad prawa, widocznym prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby głębszej analizy i dłuższych badań lub dociekań.
Chodzi więc o szczególne, kwalifikowane wypadki naruszenia prawa przez sąd drugiej instancji (por. postanowienie z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02, OSNC 2004 r., Nr 3, poz. 49). Po analizie zaprezentowanych w skardze argumentów Sąd Najwyższy, nie dostrzega, aby w sprawie niniejszej przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, w rozumieniu wyżej podanym, była spełniona. Ubocznie dodać można, że wyłączone jest oparcie skargi kasacyjnej na zarzucie naruszenia art. 233 k.p.c., z uwagi na jednoznaczną treść art. 3983 § 3 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).