Supreme Court dismisses cassation appeal as it concerns factual findings, not legal issues.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by a third party against a lower court's decision regarding co-ownership and inheritance. The appellant argued that the lower court failed to hear her, leading to an erroneous classification of her possession as dependent rather than ownership. The court rejected this claim because cassation proceedings are limited to legal questions, not factual re-evaluations or evidence assessment. Consequently, the appeal was inadmissible as it challenged factual determinations rather than raising significant legal issues.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1, Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is admissible only if it raises a significant legal issue, creates serious doubts in legal interpretation, or involves procedural invalidity; appeals challenging factual findings or evidence assessment are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 16/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z wniosku A. S., K. Ł. i A. Ł.przy uczestnictwie B. C., M. E., N. D.-U., R. B. i M. H.o zniesienie współwłasności i częściowy dział spadku,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania M. H.od postanowienia Sądu Okręgowego w P.z dnia 19 czerwca 2012 r., sygn. akt XV Ca […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego pozostawia Sądowi pierwszej instancji do rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Dokonywana w toku postępowania kasacyjnego ocena skarg kasacyjnych w ramach tzw. przedsądu ma na celu wybór takich spraw, które powinny zostać rozpoznane ze względu na interes publiczny. Rozwiązanie to łączy się ściśle z charakterem skargi kasacyjnej jako szczególnego środka zaskarżenia, uruchamianego jako środek prawny nadzwyczajny przede wszystkim w interesie ogólnym i ukierunkowanego – przynajmniej ze swego założenia – do rozpatrzenia wyłącznie kwestii prawnych (materialnych i procesowych) związanych z orzeczeniem wydanym przez sąd drugiej instancji.
Oznacza to przeto, że skarga kasacyjna nie otwiera przed stroną trzeciej instancji, której celem byłoby skorygowanie błędnego, w przekonaniu strony, zaskarżonego orzeczenia. W związku z tak ukształtowanym modelem zaskarżania prawomocnych orzeczeń, kodeks postępowania cywilnego ogranicza podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Tak więc, zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Ta ostania przesłanka ma na celu wyeliminowanie z obrotu orzeczeń rażąco sprzecznych z prawem.Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi. Wywiódł, że sądy zaniechały przesłuchania w charakterze strony wnioskodawczyni dla ustalenia czy i od kiedy posiadała nieruchomość jak właściciel. Zaniechanie to, w ocenie skarżącego, doprowadziło do wadliwej kwalifikacji posiadania wnioskodawczyni, w zakresie przekraczającym jej udział we współwłasności, jako posiadania zależnego.
Zaniechanie przesłuchania wnioskodawczyni mogło być, w okolicznościach sprawy, poczytane za uchybienie procesowe, jednakże nie uzasadniało ono wniosku o oczywistej zasadności skargi. Ustalenia co do charakteru posiadania zależnego wnioskodawczyni sądy dokonały na podstawie szeregu innych dowodów i tym samym kwestionowane zaniechanie nie uzasadnia wniosku, że w jego następstwie zaskarżone postanowienie w sposób ewidentny narusza konkretne przepisy prawa. Oczywiste naruszenie rozumieć bowiem należy jako widoczną natychmiast, bez potrzeby dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania prawa z brzmieniem przepisów albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia SN z dnia 19 października 2012 r.
II SK 11/12- niepubl., z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02 OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Taka sytuacja w sprawie nie występuje.Podkreślić też należy, że skoro zgodnie z art. 3983 § 3 i art. 39813 § 2 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów i oceny dowodów, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, to i o oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie można wnioskować w odwołaniu do podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Tymczasem szereg argumentów powołanych przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz uzasadnieniu podstaw kasacyjnych wskazuje, że skarżący, w sposób pośredni, podważa ustalenia faktyczne rozstrzygnięcia.Biorąc przeto pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 108 § 2 k.p.c. mając na względzie, że zaskarżone postanowienie, jako wstępne, nie kończy postępowania w sprawie. awdb