Cassation appeal dismissed for failure to include a request for admission and specific grounds as required by law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the Property Owners' Association against a windication proceeding. The appellant argued that the court needed to clarify legal provisions regarding the State Treasury's standing and the municipality's procedural status after municipalization. The court rejected the appeal because the written submission failed to explicitly request admission and provide specific grounds for review as mandated by the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 398 § 6 k.p.c.: A cassation appeal must contain an explicit request for admission and specific grounds; failure to comply results in dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 16/07
POSTANOWIENIE
Dnia 28 lutego 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Tadeusz Żyznowski
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Prezydenta P.
sprawującego funkcję Starosty oraz Gminy Miasta P.
przeciwko Zrzeszeniu Właścicieli i Zarządców Domów w P.
o wydanie nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 lutego 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 14 lipca 2006 r.,
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego Zrzeszenia
na
rzecz
(dwa
powodowego
tysiące
kasacyjnego.
siedemset
Skarbu
Państwa
złotych)
kwotę
kosztów
2700
zł
postępowania
Uzasadnienie
W złożonej skardze kasacyjnej pozwane Zrzeszenie Właścicieli Zarządców
Domów wskazało, że rozpoznanie skargi kasacyjnej uzasadnione jest:
1) potrzebą dokonania jednoznacznej wykładni przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
i art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10.05.1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę
o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. nr
32, poz. 191) budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności
w orzecznictwie w kwestii legitymacji czynnej Skarbu Państwa w procesie
windykacyjnym w czasie od momentu przejścia prawa własności z mocy ustawy, do
momentu wydania decyzji administracyjnej w tym przejściu prawa, ponadto
kontynuacji z mocy prawa następstwa procesowego Gminy w sprawie toczącej się
w dacie przekazania a dotyczącej tego mienia;
2) potrzeba przesądzenia kwestii, w jakim trybie Gmina, która w drodze
komunalizacji uzyskała mienie, może wstąpić do procesu w miejsce Skarbu
Państwa w szczególności czy zawiadomienie Sądu działającego w ramach art. 196
§ 1 k.p.c. z urzędu, a nie na wniosek dotychczasowego powoda, daje Gminie status
strony procesowej.
Sąd Najwyższy odrzucił złożoną skargę kasacyjną na podstawie art. 398 6
§ 2 k.p.c., jako niespełniającą wymagania określonego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c.
W myśl powołanego przepisu art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna
zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Spełnienie
tego nakazu ustawowego wymaga wyraźnego zamieszczenia wniosku, o którym
mowa w przytoczonym przepisie i odwołania się do przesłanek przewidzianych
w art. 3989 § 1 k.p.c. wraz z przedstawianiem argumentacji, którą z tych
przesłanek można uznać za wykazaną, czy też spełnioną. Celem wprowadzenia
obowiązku wynikającego z omawianego art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. jest umożliwienie
stronie skarżącej wykazania, że jej skarga powinna zostać - z przyczyn w niej
wyłuszczonych – rozpoznana. Przytoczona na wstępie argumentacja przez
pozwane Zrzeszenie i uzasadnienie skargi kasacyjnej nie zawiera wniosku
o
przyjęciu
skargi
do
rozpoznania,
pomija
dotychczasowe
wypowiedzi
w omawianym przedmiocie w doktrynie i orzecznictwie sądowym, a jej postulatywny
– w tym zakresie - charakter w istocie zmierza do eliminacji wątpliwości autora
wniesionej skargi kasacyjnej. Nie spełnia zatem celu - jak to trafnie wywiódł
i uzasadnił pozwany Skarb Państwa odpowiedzi na skargę kasacyjną. O żądanych
kosztach postępowania kasacyjnego postanowiono na podstawie art. 398 21, 391 § 1
k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 zd. pierwsze a także art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 99 k.p.c.