Polish Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to meet pre-trial filing requirements under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against the appellate court's decision to reject the lower court's judgment. The appellant argued for a specific monetary award based on liability for damages but failed to provide the required legal reasoning in the cassation petition. The court ruled that the appeal was inadmissible because it did not satisfy the statutory prerequisites for pre-trial examination under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 3989 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it fails to meet the pre-trial filing requirements by not identifying a significant legal issue or demonstrating serious doubts warranting Supreme Court interpretation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 153/07
POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa "W." - Spółki Akcyjnej w P.
przeciwko Agencji Handlowo - Usługowej […] - Spółce z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 maja 2007 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 31 października 2006 r.,
odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od strony powodowej
na rzecz strony pozwanej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł
z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 31 października 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację
powoda od wyroku Sądu Okręgowego w P.
W skardze kasacyjnej powód zarzucił naruszenie prawa materialnego – art.
471 w zw. z art. 509 k.c. i wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie od
pozwanych in solidum na jego rzecz kwoty 670 297 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać
wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wymaganie to
związane jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 398 9 k.p.c., a jego
spełnienie polega na wskazaniu, że w sprawie występuje istotne zagadnienie
prawne lub, że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne
wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów lub, że zachodzi
nieważność postępowania lub, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W uzasadnieniu wniosku należy przedstawić odrębną, pogłębioną argumentację
prawną wskazującą na zaistnienie powołanej okoliczności uzasadniającej przyjęcie
skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. uzasadnienie uchwały Połączonych Izb –
Izby Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oraz Izby Cywilnej Sądu
Najwyższego z dnia 17 grudnia 2002 r., III CZP 72/02, OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92,
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 października 2001 r., III CZ 98/01,
OSNC 2002, nr 5, poz. 71, z dnia 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002, nr 2,
poz. 22, z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia
11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Obowiązek ten nie został spełniony. Skarżący sformułował jedynie pytanie
dotyczące zakresu odpowiedzialności dłużnika za szkodę jaką poniósł wierzyciel
(cesjonariusz), który nabył w drodze przelewu wierzytelność przeciw niemu,
a dłużnik wiedząc o przelewie spełnił świadczenie do rąk dawnego wierzyciela
(cedenta).
Tymczasem, jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego na tle art.
393 § 1 pkt 1 k.p.c., przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie
kasacji ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega
na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do
rozbieżnych ocen. Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje
w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają
wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym
poważne
wątpliwości,
lub
z
przedstawieniem
rozbieżności
występujących
w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01,
OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002,
nr 12, poz. 151). Pogląd ten pozostaje aktualny po wejściu w życie przepisów
o skardze kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 398 6 § 3
k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 § 1
w zw. z art. 391 § 1 i art. 39319 k.p.c.
jz