Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit regarding factual findings on fire damage liability.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a second-instance judgment that rejected the claim for compensation and damages. The appellant argued that the lower court violated substantive law by failing to hold the defendant liable for fire damage, but the court found no obvious merit to these claims. The decision rested on the principle that cassation requires obvious errors in fact-finding, which were absent here as the lower court's conclusions were not legally erroneous.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.: A cassation appeal lacks obvious merit when it merely questions factual findings without demonstrating that the lower court's conclusions were legally erroneous in a way apparent to any lawyer.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 101/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie z powództwa E. M.przeciwko […] "P." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 września 2013 r.,na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
W sprawie z powództwa E. M. przeciwko […] „P.” sp. z o.o. w S. o zapłatę kwoty 70 000 zł tytułem odszkodowania za utracone w czasie pożaru oraz podczas opróżniania mieszkania po pożarze mienie oraz o zapłatę kwoty 150 000 zł z tytułu zadośćuczynienia, Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 6 września 2012 r. oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 kwietnia 2012 r. oddalającego powództwo.W skardze kasacyjnej od tego wyroku powódka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, to jest art. 417 § 2 k.c., a także naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 5 oraz art. 232 zd. 2 k.p.c. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania skarżąca powołała przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., wskazując, iż „oczywista zasadność skargi” związana jest z naruszeniem art. 417 § 2 k.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z utrwaloną wykładnią art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., wymieniającego oczywistą zasadność skargi kasacyjnej jako przesłankę jej przyjęcia przez Sąd Najwyższy do rozpoznania, oczywista zasadność skargi oznacza dostrzegalną od razu, na pierwszy rzut oka, trafność zarzutów skargi, a zatem stan, w którym każdy prawnik, bez przeprowadzania wnikliwej analizy, powinien dojść do wniosku, że zarzuty skarżącego są niewątpliwe, a zaskarżone orzeczenie jaskrawo nieprawidłowe.
Chodzi więc, jak to ujął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2003 r., V CZ 197/02 (OSNC 2004, nr 3, poz. 49), o szczególne, kwalifikowane wypadki naruszenia prawa przez sąd drugiej instancji dostrzegalne w sposób oczywisty dla przeciętnego prawnika. Taka sytuacja w sprawie nie ma miejsca. Należy przypomnieć, że Sąd Najwyższy związany jest dokonanymi ustaleniami faktycznymi (art. 39813 § 2 k.p.c.), a ich kwestionowanie nie może stanowić podstawy skargi kasacyjnej (art. 3983 § 3 k.p.c.). O oczywistej zasadności skargi kasacyjnej nie można przeto wnioskować w odwołaniu do podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, co w istotnej części uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania czyni skarżąca. Pod pozorem naruszenia art. 417 § 2 k.c. skarżąca w istocie kwestionuje ustalenia sądu drugiej instancji, z których wynika, że pożar w lokalu przez nią zajmowanym nie został spowodowany przez działanie lub zaniechanie pozwanej oraz, że jej mienie nie zostało zniszczone przez firmę zatrudnioną przez pozwaną do usuwania skutków pożaru.Stąd też - niezależnie od prawidłowości podstawy prawnej przyjętej dla odpowiedzialności pozwanej spółki - wobec braku wykazania, że do zniszczenia mienia powódki doszło w następstwie bezprawnego działania pozwanej lub podmiotu, za który ponosi ona odpowiedzialność, nie było podstaw do obciążania pozwanej odpowiedzialnością odszkodowawczą.W świetle powyższego, przy uwzględnieniu, że w sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, którą - zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. - Sąd Najwyższy bierze pod uwagę z urzędu, należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej powódki do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.). awjw