Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to cite legal grounds under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the applicant failed to provide a separate legal justification citing specific grounds for admissibility under the Civil Procedure Code. Although the applicant argued that evidence was overlooked in lower courts, the court found the submission conflated the requirement to justify the appeal's admissibility with the substantive grounds for its merits. Consequently, the appeal was rejected as it did not meet the statutory prerequisites for further review.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must separately demonstrate the existence of a specific admissibility ground, such as a significant legal issue or procedural defect, distinct from the substantive arguments regarding the case's outcome.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 10/16 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper w sprawie z wniosku B. F.o założenie księgi wieczystej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 marca 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S.z dnia 27 listopada 2014 r., odrzuca skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca B. F. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 listopada 2014 r. dotkniętą brakiem polegającym na nieuzasadnianiu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, a więc niespełniającą wymagania określonego w art. 3984 § 2 k.p.c. W wykonaniu wezwania do usunięcia tego braku, wnioskodawca wniósł pismo procesowe, w którym stwierdził, że doszło do popełnienia błędu na etapie postępowania apelacyjnego i przebiegu postępowania przed tym Sądem przez pominięcie dowodów zgłoszonych jeszcze przed Sądem I instancji.
Skarżący wskazał, że postępowanie Sądu okazało się wadliwe ze względu na nierozpoznanie wskazanej części materiału dowodowego, co spowodowało oddalenie wniosku. Wobec tego wnioskodawca ponownie wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Treść pisma wskazuje, że wnioskodawca bezzasadnie utożsamia wymaganie przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej (art. 3984 § 2 k.p.c.) z przytoczeniem podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.), podczas gdy są to dwa niezależne od siebie wymagania różniące się funkcją i celem.
Konstrukcyjne wymaganie skargi kasacyjnej przedstawienia uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania jest spełnione jedynie wtedy, gdy skarżący w wyodrębnionym - odrębnym od uzasadnienia podstaw kasacyjnych - wywodzie prawnym wykaże, że w sprawie występuje jedna z przesłanek przedsądu przewidzianych w art. 3989 § 1 k.p.c. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powinien wskazać na przynajmniej jedną z przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 k.p.c. i wykazać, że występuje ona w danej sprawie.
Przesłanki tymi są: występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, nieważność postępowania oraz oczywista zasadność skargi kasacyjnej. Wnioskodawca, uzupełniając na wezwanie Sądu, brak skargi kasacyjnej w postaci uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, przedstawił uzasadnienie wniosku, w którym nie powołał się na żadną z przesłanek przedsądu określonych w art. 3989 § 1 k.p.c.Z tych względów wniesiona przez wnioskodawcę skarga, której braku we wskazanym zakresie nie usunięto, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 2 k.p.c. kc