Supreme Court denies divorce jurisdiction designation due to plaintiff's established permanent residence in Poland.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to designate a court for the divorce case because the plaintiff's permanent residence in Poland was clearly established. The plaintiff explicitly stated she returned to Poland with her child and lives with her parents, while the lower court failed to provide arguments explaining why jurisdiction could not be determined. Consequently, the court found no need to designate a venue as the statutory rules for marital disputes were satisfied by the plaintiff's declared residence.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 k.p.c.; Art. 25 k.c.; Art. 45 § 1 k.p.c.: Jurisdiction for divorce cases is determined by the last common domicile or the defendant's domicile; the Supreme Court designates a court only when no party has a permanent residence within Poland.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II CO 3/20 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Dończyk w sprawie z powództwa M. L. przeciwko P. B. o rozwód, sygn. akt I C (…),na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2020 r.,na skutek przedstawienia Sądu Okręgowego w K. wniosku o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy, odmawia oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w K. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo o rozwód między M.L. a P. B. (sygn. akt I C (…)).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na mocy ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469 ze zm.) znowelizowano art. 45 k.p.c. Do dotychczasowego brzmienia art. 45 k.p.c. – po dokonaniu przez ustawodawcę w ramach wspomnianej nowelizacji jedynie korekt językowych – nawiązuje obecnie obowiązujący art. 45 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed którym należy wytoczyć powództwo, gdy na podstawie przepisów kodeksu, w świetle okoliczności sprawy, nie można ustalić właściwości miejscowej.
Zgodnie z art. 41 k.p.c. powództwo ze stosunku małżeństwa wytacza się wyłącznie przed sądem, w którego okręgu małżonkowie mieli ostatnie wspólne miejsce zamieszkania, jeżeli choć jedno z nich w tym okręgu ma jeszcze miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu. Przy czym z braku takiej podstawy wyłącznie właściwy jest sąd zamieszkania strony pozwanej, a jeżeli i takiej podstawy nie ma – sąd miejsca zamieszkania powoda. W konsekwencji dopiero w razie stwierdzenia, że żadna ze stron nie przebywa z zamiarem stałego pobytu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (art. 25 k.c.) lub poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej za miejsce zwykłego pobytu uzasadnione będzie oznaczenie przez Sąd Najwyższy, w trybie określonym przez art. 45 § 1 k.p.c., sądu, przed którym należy wytoczyć powództwo.
Z pozwu złożonego w sprawie wynika, że powódka – M. L. , jako miejsce swojego zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wskazuje miejscowość P., Gmina M. (pozew – k. 3). W uzasadnieniu pozwu jednoznacznie wskazano, że powódka wraz z synem powróciła do Polski i z zamiarem stałego pobytu i zamieszkuje u swoich rodziców pod adresem P. , Gmina M.. Nie zamierza wracać do Grecji (pozew – k. 5), a jej syn – A. B. uczęszcza do oddziału przedszkolnego przy Szkole Podstawowej im. […] w S., gmina M. (pozew - k. 5 oraz zaświadczenie z dnia 4 listopada 2019 r. - k. 9).Przywołane w pozwie okoliczności pozwalają na ustalenie, że powódka ma swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej (art. 25 k.c.), a tym samym istnieją podstawy dla stwierdzenia okoliczności, które determinują oznaczenie właściwego miejscowo sądu w sprawie o rozwód (art. 41 k.p.c.).
Dodać należy, iż przedstawiając wniosek o wyznaczenie przez Sąd Najwyższy sądu właściwego do rozpoznania sprawy Sąd Okręgowy w K. nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji wyjaśniającej z jakich przyczyn w sprawie nie można ustalić sądu właściwego do rozpoznania sprawy, co jest samodzielną przesłanką uzasadniającą oznaczenie takiego sądu przez Sąd Najwyższy.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. aj