Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation and improper subject matter.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's complaint regarding a court order to return a request for a deadline extension. The appellant argued for procedural irregularities but failed to meet formal requirements for Supreme Court appeals. The court dismissed the case because the appeal lacked mandatory lawyer representation and targeted a non-appealable administrative order.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1, 4245, 4248 § 1 k.p.c.; Art. 871 k.p.c.: A complaint to the Supreme Court is inadmissible if it is not signed by a lawyer or if it is filed against a president's order rather than a final judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 159/07
POSTANOWIENIE
Dnia 25 października 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosław Bączyk
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 25 października 2007 r.,
skargi A. G.
o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia
Sądu Okręgowego w Z.
z dnia 14 marca 2007 r.,
wydanego w sprawie z wniosku A. G.
przy uczestnictwie D. B.
o podział majątku wspólnego,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pan A. G. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem zarządzenia
Przewodniczącego Wydziału VI – Cywilno - Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia
14 marca 2007 r. Jako podstawę prawną skargi wskazał m.in. art. 4241 § 1 i § 2 k.p.c.
Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika to, że A. G. złożył w postępowaniu
o podział małżeńskiej wspólności majątkowej wniosek o przywrócenie mu terminu do
złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 13 kwietnia 2006
r. Zwrot wniosku – zaskarżonym zarządzeniem - nastąpił z uwagi na niewykonanie
przez wnioskodawcę A. G. zarządzenia z dnia 20 lutego 2007 r. w przedmiocie
uzupełnienia wniosku o przywrócenia terminu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna spełniać wymogi formalne przewidziane w art. 4245 k.p.c. Ponadto zgodnie
z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo
stron przez adwokata lub radcę prawnego (tzw. przymus adwokacko-radcowski).
Wymóg takiego zastępstwa odnosi się także do wniesionej do Sądu Najwyższego
skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Tymczasem
wniesiona skarga została podpisana przez samego skarżącego (s. 6 skargi). Skarga
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sporządzona zatem
z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 4248 § 1
k.p.c.).
Należy podkreślić, że wniesiona przez skarżącego skarga podlega odrzuceniu
także z innego jeszcze powodu. Skarga nie przysługuje bowiem na zarządzenie
przewodniczącego, w tym także – na zarządzenie zwrotu wniosku o przywrócenie
terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (por. np.
podobnie – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 grudnia 2005 r., III CZ
102/05, niepubl.). Zarządzenie przewodniczącego nie należy bowiem do kategorii
orzeczeń, o których wspomina przepis art. 4241 § 1 k.p.c.
Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
orzekł jak w sentencji.
jz