Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II BU 2/13 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for pension law review as only cassation appeal is available under Polish law.

Case Number II BU 2/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the applicant's request to declare the lower court's pension decision unlawful. The applicant argued that the Social Insurance Institution incorrectly denied her pension due to missing statutory requirements under the Teachers' Card Act. The court ruled that the only legal remedy for reviewing the final appellate judgment is a cassation appeal, making this procedural request inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3982 § 1 zd. 2 k.p.c.; Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.: In pension disputes, a cassation appeal is the exclusive remedy for challenging a final appellate judgment, rendering a separate action to declare the judgment unlawful procedurally inadmissible.

Keywords

AI generated
pension dispute cassation appeal procedural inadmissibility Teachers' Card Act Social Insurance Institution final appellate judgment remedy exhaustion

Cited Legislation

AI generated
Art. 3982 § 1 zd. 2 k.p.c.
art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.), w związku z czym – stosownie do art.
Art. 4241 § 1 k.p.c.
3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.), w związku z czym – stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c. – skarga o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem jest niedopuszczalna.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odrzucił skargę, jak w sentencji (art. 4248 § 2 in principio k.p.c.).
Art. 88 ust. 1 Karty Nauczyciela
Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił ubezpieczonej ustalenia prawa do emerytury ze względu na niespełnienie przesłanek z art. 88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.
Art. 32 ust. 1 i ust. 3 pkt 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
art. 4241 § 1 k.p.c
3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.), w związku z czym – stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II BU 2/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 sierpnia 2013 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z wniosku I. G.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych ‎o emeryturę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 sierpnia 2013 r.,‎skargi wnioskodawczyni o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych […]‎z dnia 16 sierpnia 2012 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Ubezpieczona I. G. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 16 sierpnia 2012 r. oddalającego jej apelację od wyroku Sądu Okręgowego w J. z dnia 12 stycznia 2012 r., którym oddalono odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 maja 2010 r. Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił ubezpieczonej ustalenia prawa do emerytury ze względu na niespełnienie przesłanek z art. 88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (jednolity tekst:

Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.). Skarga została oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego, tj. przepisów art. 32 ust. 1 i ust. 3 pkt 5 oraz art. 46 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.) oraz art. 88 Karty Nauczyciela oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zarzucono w niej również naruszenie przepisów postępowania – art. 232 i 233 k.p.c. Jako przepisy, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, skarżąca wskazała na przepisy wymienione w podstawach skargi.

Podniosła, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, „gdyż brak było podstaw do wznowienia postępowania, a wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”.Na uprawdopodobnienie szkody wyrządzonej jej przez wydanie zaskarżonego wyroku posłużyła się stwierdzeniem, że od chwili złożenia wniosku o emeryturę pozostaje bez możliwości uzyskiwania dochodów, gdyż chcąc wypełnić ustawowe przesłanki nabycia prawa do emerytury rozwiązała wcześniej stosunek pracy.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Środkiem prawnym służącym stronie na wyrok Sądu Apelacyjnego w sprawach o przyznanie emerytury jest skarga kasacyjna (por. art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.), w związku z czym – stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c. – skarga o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem jest niedopuszczalna. Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odrzucił skargę, jak w sentencji (art. 4248 § 2 in principio k.p.c.).