Supreme Court dismisses judge's request to recuse colleagues as they are not authorized to file such requests.
Legislator summary
AI generatedA judge of the Supreme Court requested the recusal of three other judges from a professional liability case, arguing their recent appointment raised impartiality concerns. The court rejected this request, ruling that the Code of Criminal Procedure only allows a judge to recuse themselves, not to request the recusal of others. Consequently, the application was deemed inadmissible because the requesting judge lacked the legal standing to initiate such a procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.: The Code of Criminal Procedure permits only the judge subject to recusal to file a recusal request, thereby excluding other judges from initiating such proceedings against their colleagues.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I ZO 99/23 POSTANOWIENIE Dnia 9 listopada 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie J. L. - sędziego Sądu Rejonowego w G. w stanie spoczynku po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 9 listopada 2023 r. wniosku sędziego SN X.Y.. o wyłączenie SSN X.X., SSN Y.Y. i SSN Z.Z. od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZB 14/22 w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. i art. 29 § 24 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2023, poz. 1093; dalej: „u.SN”) na podstawie art. 41 § 1 i 2 k.p.k. per analogiam w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. w zw. 29 § 24 u.SN i art. 10 § 1 u.SN w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2023, poz. 217; dalej: „p.u.s.p.”) postanowił: pozostawić bez rozpoznania wniosek sędziego SN X.Y.. o wyłączenie SSN X.X., SSN Y.Y. i SSN Z.Z. od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZB 14/22
UZASADNIENIE
Sędzia Sądu Najwyższego X.Y.. – wyznaczony do udziału w rozpoznaniu sprawy I ZB 14/22 – w dniu 19 września 2023 r. złożył w Sądzie Najwyższym Izbie Odpowiedzialności Zawodowej wniosek o wyłączenie w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. i art. 29 § 24 u.SN od udziału w rozpoznaniu tejże sprawy innych członków składu orzekającego, tj. SSN X.X., SSN Y.Y. i SSN Z.Z. W uzasadnieniu wniosku wskazał przede wszystkim na powołanie wymienionych sędziów na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3).
Podniósł, że sędziowie ci, zasiadając w składzie orzekającym w przedmiocie tzw. testu niezawisłości i bezstronności sędziego Sądu Najwyższego, musieliby wypowiedzieć się odnośnie co do okoliczności, która również ich bezpośrednio dotyczy. Taka sytuacja może zostać w odbiorze zewnętrznym odczytana jako postępowanie utrwalające obraz sądu jako działającego w warunkach braku bezstronności. Wyłączenie wskazanych sędziów SN od udziału w rozpatrywaniu sprawy I ZB 14/22 spowoduje natomiast wyeliminowanie wszelkich mogących powstać wątpliwości w zakresie prawa do rozpoznania sprawy przez niezawisły i niezależny sąd ustanowiony ustawą w rozumieniu art. 45 Konstytucji RP, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskie oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek SSN X.Y.. o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ZB 14/22 pozostałych członków składu orzekającego, tj. SSN X.X., SSN Y.Y. i SSN Z.Z. należało pozostawić bez rozpoznania, albowiem jest on niedopuszczalny z mocy ustawy.Instytucja wyłączenia sędziego uregulowana została w przepisach art. 40-43 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeksu postępowania karnego (Dz. U. z 2022, poz.1375), stosowanych w niniejszej sprawie odpowiednio w oparciu o art. 128 p.u.s.p. w zw. z art. 29 § 24 u.SN.
W tym kontekście zauważyć należy, że SSN X.Y.. podstawę prawną swojego wniosku upatruje w art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k., mimo że analiza jego treści nie pozwala na stwierdzenie, iż mieści się on w przesłankach tychże przepisów. W istocie rzeczy omawiany wniosek sprowadza się bowiem wyłącznie do kwestionowania prawidłowości powołania na urząd sędziego Sądu Najwyższego sędziów: X.X., Y.Y. i Z.Z., przez osobę nieuprawnioną.Zgodnie z jednoznaczną i nie budzącą wątpliwości interpretacyjnych treścią art. 42 § 1 i 2 k.p.k. wyłączenie sędziego następuje na żądanie sędziego – podlegającego wyłączeniu, z urzędu lub na wniosek strony.
Jeżeli sędzia uznaje, że zachodzi przyczyna wyłączająca go z mocy art. 40 § 1 k.p.k., wyłącza się, składając oświadczenie na piśmie do akt, a na jego miejsce wstępuje inny sędzia. Powołany przepis nie przewiduje możliwości złożenia wniosku o wyłączenie przez innego sędziego wyznaczonego do udziału w sprawie, co do którego nie zachodzą okoliczności uzasadniające wyłączenie. Pogląd ten znajduje również odzwierciedlenie w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienie SN z 25.09.2023 r., I ZO 73/23; postanowienie SN z 9.08.2023 r., I ZO 45/23).
Jednoznacznie zatem należy uznać, że w świetle powołanego przepisu złożony wniosek o wyłączenie nie znajduje żadnego oparcia w przepisach Kodeksu postępowania karnego, z uwagi na brak cechy „podmiotu uprawnionego” po stronie SSN X.Y.. W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [M. T.][ms]