Supreme Court dismisses judge disqualification request for formal review stage, citing Polish law supremacy over EU principles.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected a request to disqualify Judge Wiesław Kozielewicz from reviewing the formal requirements of a judge independence test. The applicant argued for disqualification under Article 41 of the Code of Criminal Procedure, but the Court held that this stage concerns only formal prerequisites, not the substantive independence test. Consequently, the Court ruled that Polish law governs this procedural phase, rendering EU-based arguments premature and inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 29 § 9 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym; Art. 41 § 1 k.p.k.: The request to disqualify a judge for the preliminary review of formal requirements is governed exclusively by domestic law, and EU law arguments regarding impartiality are inapplicable at this procedural stage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I ZO 19/22 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej wniosku sędzi A. N. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Wiesława Kozielewicza, postanowił: nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Wiesława Kozielewicza od rozpoznania sprawy w zakresie badania wymogów formalnych w trybie art. 29 § 9 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wniosku z 12 września 2022 r. o przeprowadzenie testu niezawisłości sędziego Marka Siwka.
UZASADNIENIE
Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Wiesława Kozielewicza nie jest zasadny, gdyż wyłączenie sędziego nie jest dowolne w procedurze. Podstawy wyłączenia sędziego określa ustawa.Wniosek odwołuje się do art. 41 k.p.k., co ma znaczenie, gdyż przepis ten ma na uwadze względną a nie bezwzględną (art. 40 k.p.k.) podstawę wyłączenia sędziego (iudex suspectus).Chodzi w nim o przesłankę bezstronności sędziego w sprawie, a więc o ten etap postępowania, w którym sprawa spełnia już warunki formalne i podlega rozpoznaniu co do jej istoty, co obejmuje jej prowadzenie i merytoryczne rozstrzyganie przez uprawniony skład sędziowski.Szereg zarzutów porównawczych wniosku oraz osadzonych w prawie unijnym i jego sądowej wykładni traci na znaczeniu z dwóch zasadniczych przyczyn.Pierwsza wynika z tego, że zakres wniosku dotyczy tylko samego przyjęcia sprawy, czyli sprawdzenia jej warunków formalnych, a więc nie kwestii merytorycznych związanych z rozpoznaniem sprawy (testu niezawisłości).
Wniosek może zatem obejmować sędziego wylosowanego do składu rozpoznającego test niezawisłości innego sędziego, czyli objętego wnioskiem na podstawie art. 29 § 5 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.Nie jest zatem uprawniona ocena bezstronności sędziego Wiesława Kozielewicza w aspekcie badania bezstronności z art. 41 § 1 k.p.k. w odniesieniu do materii zasadniczej sprawy, czyli badania wymogów niezawisłościi bezstronności sędziego objętego wnioskiem.Po wtóre organizacja wymiaru sprawiedliwości to domena prawa krajowego, co potwierdzają ostatnie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
Kontrola wstępna warunków formalnych wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziów (testu niezawisłości sędziego) odbywa się zatem według prawa polskiego – art. 29 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.Z tej przyczyny przedwczesne jest co najmniej wymaganie na tym etapie rozważenia potrzeby wystąpienia z pytaniem prejudycjalnym.Z tych motywów postanowiono jak w sentencji (art. 41 § 1 k.p.k. w związku z art. 77 § 1 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym i art. 30 § 1 k.p.k.).[as]