Court dismisses salary reduction request because the judge's disciplinary conviction is already final and effective.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the request to reduce the judge's salary pending the final disciplinary proceedings. The court noted that a prior judgment had already found the judge guilty of a disciplinary offense and imposed a ban on the right to salary. Consequently, the court ruled that deciding on a salary reduction was no longer necessary as the main penalty was already in force.
Legislator headnote
AI generatedUstawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych, art. 107 § 1 pkt 5; Kodeks karny, art. 207 § 1; Kodeks karny, art. 157 § 1; Kodeks karny, art. 157 § 2; Kodeks karny, art. 11 § 2; Kodeks postępowania karnego, art. 41 § 1; Kodeks postępowania karnego, art. 42 § 1: Where a judge has already been convicted of a disciplinary offense resulting in the deprivation of the right to salary, a subsequent request to reduce that salary is without legal interest and must be dismissed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I ZO 185/24 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie sędziego Sądu Rejonowego w C. w stanie spoczynku X.Y.po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2025 r., wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w T. o obniżenie obwinionemu uposażenia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego postanowił: wniosek o obniżenie wynagrodzenia przysługującego sędziemu Sądu Rejonowego w C. w stanie spoczynku X.Y. pozostawić bez rozpoznania UZASADNIENIEPismem z 14 grudnia 2022 r.
Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w T. skierował do Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […]., przekazanym następnie do Sądu Najwyższego, wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej przeciwko X.Y. – sędziemu Sądu Rejonowemu w C. w stanie spoczynku, obwinionemu o czyn z art. 107 § 1 pkt 5 u.s.p. w zw. z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2024 r., sygn. akt I ZSK 6/23, uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego tj. czynu z art. 107 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Prawo o ustroju sądów powszechnych przyjmując, że wyczerpał on jednocześnie znamiona czynu zabronionego przewidzianego w art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i wymierzył X.Y. karę pozbawienia prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do uposażenia. Odwołanie od powyższego orzeczenia wniósł obwiniony. Sprawa została zarejestrowana w repertorium Izby Odpowiedzialności Zawodowej pod sygn. II ZOW 32/24. W dniu 16 grudnia 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w T. z dnia 9 sierpnia 2024 r., o obniżenie obwinionemu uposażenia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego.
Sprawa ta została zarejestrowana w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej pod sygn. I ZO 185/24, zaś do jej rozpoznania został wyznaczony SSN Marek Motuk, który 2 stycznia 2025 r. złożył wniosek o jego wyłączenie.Postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r., Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek i na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka wyłączył sędziego Sądu Najwyższego Marka Motuka od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt I ZO 185/24. W wyniku powyższego sprawa o sygn. akr I ZO 185/24 została w dniu 19 marca 2025 r. przydzielona SSN Barbarze Skoczkowskiej do rozpoznania.Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt II ZOW 35/24, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2024 r. o sygn.
I ZSK 6/23, którym to wymierzono obwinionemu karę pozbawienia prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do uposażenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wobec utrzymania w mocy wyroku Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2024 r. sygn. akt I ZSK 32/24, ma mocy którego X.Y. - sędzia Sądu Rejonowego w C. w stanie spoczynku został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego tj. czynu z art. 107 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych i przyjęciem, że czyn ten wyczerpał jednocześnie znamiona czynu zabronionego przewidzianego w art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i wymierzenia X.Y. kary pozbawienia prawa do stanu spoczynku wraz z prawem do uposażenia, rozstrzyganie kwestii obniżenia uposażenia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego stało się bezprzedmiotowe. [M.
T.][a.ł]