Legislator Case Law & Legislation
I ZO 173/23 AI generated

Supreme Court dismisses judge's request to exclude another judge based on appointment procedure flaws.

Case Number I ZO 173/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

A retired Supreme Court judge requested the exclusion of another judge from a case, citing flaws in the latter's appointment process. The Supreme Court rejected this request, ruling that the judge's concerns regarding the appointment procedure did not constitute a valid ground for exclusion. The court determined that such procedural issues fall within the legislative domain and do not automatically trigger reasonable doubts about impartiality.

Legislator headnote

AI generated

Art. 41 § 1 k.p.k.; Art. 42 § 1 k.p.k.; The court's decision to exclude a judge based on the procedure of their appointment does not constitute a valid ground for reasonable doubt regarding impartiality.

Keywords

AI generated
judicial impartiality judge exclusion appointment procedure reasonable doubt Supreme Court judicial independence procedural flaws

Cited Legislation

AI generated
Art. 41 § 1 k.p.k.
akt I ZI 46/22, w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw.
Art. 42 § 1 k.p.k.
z art. 42 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku sędziego SN w stanie spoczynku – X.
Art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
wskazał, że w sprawie występują co najmniej dwie okoliczności, które wywołują jego uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności SSN Marka Siwka.Pierwszą było niespełnianie przez SSN Marka Siwka wymogu, jaki wobec sądu stawia art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.
Art. 49 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego
Art. 49 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.
Art. 31 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym
Art. 31 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
a) art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art.
Art. 179 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 179 w związku z art.
Art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji
179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.2.
art. 41 § 1 k.p.k
akt I ZI 46/22, w trybie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 42 § 1 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
Trybunału Konstytucyjnego z 23 stycznia 2022 r., sygn. P 10/19
Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2020 r., sygn. akt P 13/19
Wskazać również należy na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2020 r., sygn. akt P 13/19, w którym orzeczono, że:Art.
Trybunału Konstytucyjnego z 14 lipca 2021 r., P 7/20
wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 14 lipca 2021 r., P 7/20, z 7 października 2021 r., K 3/21, z 24 listopada 2021 r., K 6/21, z 10 marca 2022 r., K 7/21, z 11 grudnia 2023 r., Kp 1/23).Z tych motywów orzeczono jak w sentencji.
Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2021 r., K 3/21
Trybunału Konstytucyjnego z 24 listopada 2021 r., K 6/21
Trybunału Konstytucyjnego z 10 marca 2022 r., K 7/21
Trybunału Konstytucyjnego z 11 grudnia 2023 r., Kp 1/23
AI generated
II ZO 48/25
Supreme Court dismisses judge disqualification request based on appointment procedure flaws violating judicial independence. The court rejects arguments that procedural irregularities in a judge's appointment compromise their impartiality. The decision establishes that judicial independence is absolute and cannot be questioned by internal appointment defects. The court ruled that such challenges are inadmissible under the Constitution and relevant statutes. The judgment clarifies that judges are only subject to the Constitution and laws, not internal procedural critiques. This case reinforces the finality of judicial appointments and the integrity of the Supreme Court's composition.
I ZB 52/24
Supreme Court dismisses abstract challenge to judge's impartiality due to lack of concrete case-specific facts.
I ZO 166/23
Supreme Court dismisses judge disqualification request based solely on nomination by the Judicial Council without specific bias grounds.
I ZO 105/23
Court dismisses judge's request to recuse a colleague based on past procedural irregularities and lack of objective bias. The High Court rejects arguments regarding a judge's appointment process and prior rulings. The decision emphasizes that past procedural flaws do not automatically invalidate current judicial impartiality. The court rules that subjective fears of bias are insufficient without objective grounds. The judgment clarifies that recusal in one case does not apply to others. The court finds no objective reason to doubt the judge's neutrality. The ruling upholds the integrity of the judicial process against unfounded challenges.
I ZB 1/25
Supreme Court dismisses request to examine judge's impartiality based on flawed appointment and prior rulings.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I ZO 173/23 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie dotyczącej X. Y. – sędziego Sądu Najwyższego w stanie spoczynku, po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej 19 grudnia 2023 r. na posiedzeniu bez udziału stron wniosku sędziego X. Y. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marka Siwka od udziału w rozpoznaniu wniosku zarejestrowanego pod sygn. akt I ZI 46/22, w trybie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku sędziego SN w stanie spoczynku – X. Y. o wyłączenie SSN Marka Siwka od udziału w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt I ZI 46/22.

UZASADNIENIE

Pismem z 8 grudnia 2023 r. sędzia SN w stanie spoczynku – X. Y. wniósł o zbadanie wymogów bezstronności SSN Marka Siwka.Następnie, z uwagi na złożenie wniosku z przekroczeniem siedmiodniowego terminu wniosek został odrzucony, zaś z uwagi na treść jego uzasadnienia, zarządzeniem z 12 grudnia 2023 r., potraktowany jako wniosek o wyłączenie SSN Marka Siwka od orzekania w sprawie I ZI 46/22 i wpisany do repertorium „ZO”. W uzasadnieniu wniosku sędzia SN w stanie spoczynku – X. Y. wskazał, że w sprawie występują co najmniej dwie okoliczności, które wywołują jego uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności SSN Marka Siwka.Pierwszą było niespełnianie przez SSN Marka Siwka wymogu, jaki wobec sądu stawia art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.

W ocenie wnioskodawcy SSN Marek Siwek nie może być uznany za organ wykonujący władzę sądzenia, który rozstrzyga sprawy przekazane do jego kompetencji respektując zasadę państwa prawa i po przeprowadzeniu postępowania w sposób przewidziany prawem, ponieważ został powołany na urząd sędziego SN na wniosek KRS ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Okoliczności związane z uzyskaniem statusu sędziego SN przez Marka Siwka, prowadziłyby zdaniem wnioskodawcy do naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy przez bezstronny i niezależny sąd ustanowiony ustawą, a także do przyjęcia, że sąd z jego udziałem byłby sądem nienależycie obsadzonym.

Drugą okolicznością przemawiającą za wyłączeniem SSN Marka Siwka od rozpoznania sprawy I ZI 46/22, był w ocenie wnioskodawcy fakt, że nie przeszedł testu bezstronności i niezawisłości w Izbie Karnej SN, a wątpliwości co do jego bezstronności zgłaszali także pełnomocnicy SSN X. Y1. (wniosek k. 2-3).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Marka Siwka na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. nie jest zasadny.Wątpliwości co do bezstronności sędziego, wyznaczonego do składu orzekającego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej SSN w stanie spoczynku X.

Y., w sprawie o sygn. akt I ZI 46/22, wnioskodawca upatrywał w okoliczności powołania SSN Marka Siwka na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego na wniosek KRS ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3).W tym miejscu należy przypomnieć, że ustawa stanowi, iż „Niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości” – art. 29 § 3 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym.

Natomiast art. 29 § 4 cytowanej ustawy stanowi, że: „okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności”. Wnioskodawca przywołał również okoliczności wskazujące na negatywny wynik badania spełnienia przez SSN Marka Siwka wymogów niezawisłości i bezstronności w Izbie Karnej Sądu Najwyższego. Argument ten nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż powołana treść ustawy o Sądzie Najwyższym wskazuje na jego bezzasadność.Należy zauważyć, że zgodnie z art. 29 § 18 ustawy o Sądzie Najwyższym, uwzględniając wniosek o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu Sąd Najwyższy wyłącza sędziego od rozpoznania sprawy.

Wyłączenie sędziego od udziału w danej sprawie nie może stanowić podstawy do wyłączenia tego sędziego w innych sprawach rozpoznawanych z jego udziałem.Wnioskodawca nie przywołał innej argumentacji, pozwalającej na jej ocenę przez Sąd w kontekście przepisu art. 41 § 1 k.p.k., który stanowi, że: „sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie”. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 23 stycznia 2022 r., sygn. P 10/19, orzekł:1.

Art. 49 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w zakresie, w jakim za przesłankę mogącą wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie uznaje jakąkolwiek okoliczność odnoszącą się do procedury powoływania tego sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa do pełnienia urzędu, jest niezgodny z:

a) art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.2. Art. 31 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1904) w związku z art. 49 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego w zakresie, w jakim za przesłankę wyłączenia sędziego z orzekania uznaje okoliczność, że obwieszczenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o wolnych stanowiskach sędziego w Sądzie Najwyższym, na podstawie którego rozpoczyna się proces nominacyjny sędziów, stanowi akt wymagający dla swojej ważności podpisu Prezesa Rady Ministrów (kontrasygnaty), a konsekwencją jego braku jest wątpliwość co do bezstronności sędziego powołanego do pełnienia urzędu w procedurze nominacyjnej rozpoczętej takim obwieszczeniem, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 144 ust. 2 oraz art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.

3. Art. 1 w związku z art. 82 § 1 i art. 86, art. 87, art. 88 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym w zakresie, w jakim stanowi normatywną podstawę rozstrzygania przez Sąd Najwyższy o statusie osoby powołanej do sprawowania urzędu na stanowisku sędziego, w tym sędziego Sądu Najwyższego, i wynikających z tego uprawnieniach takiego sędziego oraz związanej z tym statusem skuteczności czynności sądu dokonanej z udziałem tej osoby, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 10, art. 144 ust. 3 pkt 17 i art. 183 ust. 1 i 2 Konstytucji.Wprawdzie wyrok Trybunału dotyczy art. 49 k.p.c., jednak pozwala stwierdzić, że przedstawiona w nim wykładnia prawa rozciąga się również na problem stosowania art. 41 § 1 k.p.k. ze względu na zbieżną podstawę oceny dopuszczalności wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy na wniosek (iudex suspectus).

Wskazać również należy na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2020 r., sygn. akt P 13/19, w którym orzeczono, że:Art. 49 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1460, ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszcza rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu podniesienia okoliczności wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, jest niezgodny z art. 179 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.Oznacza to, że ustrój i postępowanie przed sądami należą do ustawodawcy – art. 176 ust. 2 Konstytucji RP.

W tym zakresie decyduje zatem ustawa i polskie prawo (zob. wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 14 lipca 2021 r., P 7/20, z 7 października 2021 r., K 3/21, z 24 listopada 2021 r., K 6/21, z 10 marca 2022 r., K 7/21, z 11 grudnia 2023 r., Kp 1/23).Z tych motywów orzeczono jak w sentencji. [M. T.] [ms]