Legislator Case Law & Legislation
I ZO 14/22 AI generated

Supreme Court dismisses Gdańsk disciplinary court jurisdiction, confirming Szczecin court as proper venue under old law.

Case Number I ZO 14/22
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court annulled the Szczecin disciplinary court's decision and designated it as the proper venue for the disciplinary proceedings. The case involved a judge accused of procedural violations, with the disciplinary process initiated in Elbląg and initially assigned to Szczecin before a 2022 legislative reform. The court ruled that because the proceedings commenced prior to the new law's effective date, the previous statutory provisions regarding territorial jurisdiction applied, thereby validating Szczecin's authority.

Legislator headnote

AI generated

Art. 110 § 3 ust. 1 u.s.p.; Art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym: Where disciplinary proceedings against a judge of a district court were initiated before the entry into force of the new law amending Art. 110 § 3 of the Act on the Organization of Common Courts, the provisions in force at the time of initiation govern the determination of the competent disciplinary court.

Keywords

AI generated
disciplinary proceedings territorial jurisdiction judicial reform retroactive application Supreme Court competent court legislative transition

Cited Legislation

AI generated
art. 38 § 1 k.p.k.
w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu ‎o właściwość miejscową pomiędzy Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku a Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym ‎w Szczecinie na postawie art. 38 § 1 k.p.k. w zw.
art. 128 ustawy z 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych
z art. 128 ustawy z 27 lipca 2001 r.
art. 110 § 3 u.s.p.
treść art. 110 § 3 u.s.p., nie zawierały wyraźnego wskazania jakie przepisy należy stosować do spraw „w toku”.
art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw
Wnioski takie można było jednak wysnuć z treści art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.
art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE
art. 38 § 1 k.p.k
w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu ‎o właściwość miejscową pomiędzy Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku a Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym ‎w Szczecinie na postawie art. 38 § 1 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 lipca 2021 r. w sprawie C 791/19
AI generated
II ZOW 6/24
Supreme Court dismisses judge's appeal, upholding disciplinary fine for chronic failure to draft verdicts within legal deadlines.
I ZO 146/23
Supreme Court dismisses jurisdictional dispute, ruling disciplinary court must follow new territorial jurisdiction rule regardless of prior proceedings.
I ZO 95/23
Disciplinary court ruling dismissed due to lack of proper jurisdictional designation in the indictment. The disciplinary court was not competent to hear the case against a judge from a lower court. The court ordered the disciplinary council to correct the procedural defect by specifying the correct disciplinary court in the indictment. The disciplinary court must now re-submit the case with the proper jurisdictional designation to proceed. The court emphasized that the lack of a proper jurisdictional designation prevents the disciplinary court from hearing the case. The court ruled that the disciplinary council must correct the procedural defect by specifying the correct disciplinary court in the indictment. The court emphasized that the lack of a proper jurisdictional designation prevents the disciplinary court from hearing the case. The court ruled that the disciplinary council must correct the procedural defect by specifying the correct disciplinary court in the indictment. The court emphasized that the lack of a proper jurisdictional designation prevents the disciplinary court from hearing the case. The court ruled that the disciplinary council must correct the procedural defect by specifying the correct disciplinary court in the indictment.
I ZO 15/22
Disciplinary court jurisdiction determined by judge's current service location per new Supreme Court Act provisions.
II ZO 13/22
Supreme Court dismisses appeal regarding disciplinary jurisdiction over a judge questioning election laws.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I ZO 14/22 POSTANOWIENIE Dnia 13 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu ‎13 kwietnia 2023 r. wniosku Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym ‎w Gdańsku z dnia 6 września 2022 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu ‎o właściwość miejscową pomiędzy Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku a Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym ‎w Szczecinie na postawie art. 38 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z 27 lipca 2001 r. - Prawo ‎o ustroju sądów powszechnych (t.j.

Dz. U. z 2023 r. poz. 217 ze zm.; dalej powoływana jako „u.s.p.”), postanowił: rozstrzygnąć spór o właściwość między Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku a Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie w ten sposób, że uchylić postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym ‎w Szczecinie z dnia 15 lipca 2022 r. (sygn. akt ASD 6/22) i wskazać ten Sąd jako właściwy do rozpoznania sprawy, o której mowa w tym postanowieniu.

UZASADNIENIE

Postanowieniem wydanym 1 lutego 2022 r., Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w Elblągu, wszczął postępowanie dyscyplinarne przeciwko sędziemu Sądu Rejonowego w D. – A. G. i przedstawił mu zarzut dyscyplinarny z art. 107 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, doręczając mu postanowienie oraz wzywając do przedstawienia na piśmie wyjaśnień i wszystkich wniosków dowodowych (postanowienie k. 223-223v akt ASD 6/22).Następnie, zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej z dnia 14 lutego 2022 r., w związku z wnioskiem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w Elblągu, wyznaczono Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie jako sąd dyscyplinarny właściwy do rozpoznania w pierwszej instancji sprawy dyscyplinarnej sędziego Sądu Rejonowego w D.

– A.G. (k. 233 akt ASD 6/22).Wnioskiem z 26 kwietnia 2022 r., skierowanym do Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie, Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w Elblągu wniósł o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej A. G.– sędziego Sądu Rejonowego w D., obwinionego o to, że w okresie od 1 kwietnia 2014 r. do 6 marca 2019 r. dopuścił się oczywistej i rażącej obrazy przepisów prawa, to jest art. 937 § 2 oraz art. 939 ‎w zw. z art. 615 oraz art. 201 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. kodeks postępowania cywilnego, przez nierozpoznanie wniosków o zmianę zarządcy ‎i wniosków o zatwierdzenie sprawozdań zarządcy za kolejne okresy sprawozdawcze, to jest za I półrocze 2014 roku, II półrocze 2014 roku, I półrocze 2015 roku, II półrocze 2015 roku, I półrocze 2016 roku, II półrocze 2016 roku, ‎I półrocze 2017 roku, II półrocze 2017 roku i I półrocze 2018 roku, w sprawie o sygn. akt I Ns 151/15; brak czynności związanych z wyłączeniem ze sprawy o sygn. akt ‎I Ns 151/15 i odrębną rejestracją wniosku o ustalenie nieważności umowy z dnia ‎25 marca 2014 roku jako pozwu w postępowaniu procesowym, jak również niepodjęcie żadnych czynności w zakresie ww. wniosku/pozwu, co skutkowało stwierdzeniem przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt I Ns 151/15 ‎(I S 95/18, I S 106/20 oraz I S 250/21), to jest o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.

Prawo o ustroju sądów powszechnych (k. 235-236 akt ASD 6/22).W dalszej kolejności, zarządzeniem Prezesa Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie z 5 maja 2022 r., wniosek Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w Elblągu z 26 kwietnia 2022 r. o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej, został wpisany do repertorium nr ASD 4/22 (zarządzenie k. 237 akt ASD 6/22).Następnie, w dniu 6 maja 2022 r. Prezes Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie przesłał stronom postępowania kopię zarządzenia nr 8/2022 Prezesa SN kierującego pracą Izby Odpowiedzialności Zawodowej, z prośbą o zwrócenie szczególnej uwagi na treść § 6 zarządzenia (k. 240 akt ASD 6/22).Zgodnie z § 6 tego zarządzenia (które weszło w życie 30 marca 2022 r.), w wypadku wyznaczenia właściwego sądu dyscyplinarnego przez Prezesa SN przed wejściem w życie zarządzenia, termin do złożenia wniosku, o którym mowa ‎w § 5 ust. 1, upływał z chwilą doręczenia stronie wezwania lub zawiadomienia ‎o pierwszym terminie rozprawy lub posiedzenia.Natomiast zgodnie z § 5 ust. 1 zarządzenia, strona postępowania miała prawo, w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia o wyznaczeniu właściwego miejscowo sądu dyscyplinarnego, do złożenia wniosku o wyznaczenie sądu ‎w wyniku losowania (zarządzenie k. 238-238v akt ASD 6/22).

Na posiedzeniu w dniu 15 lipca 2022 r., Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie wydał postanowienie, zgodnie z którym uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy obwinionego A. G. i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku.W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z nowelizacją art. 110 § 3 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej powoływana jako: u.s.p.), która weszła w życie w dniu 15 lipca 2022 r., do rozpoznania spraw dyscyplinarnych właściwy miejscowo jest sąd dyscyplinarny, w okręgu, którego pełni służbę sędzia objęty postępowaniem.

W dalszej części uzasadnienia wskazano, że z uwagi na to, że obwiniony jest sędzią Sądu Rejonowego w Działdowie, jego sprawa powinna zostać rozpoznana przez Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku. Wykładnia literalna art. 101 § 3 u.s.p. oraz brak przepisów przejściowych dotyczących spraw pozostających „w toku”, przemawiała w ocenie Sądu, za przekazaniem sprawy obwinionego, Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku (postanowienie k. 247-247v akt ASD 6/22).Powyższe postanowienie uprawomocniło się z dniem 29 lipca 2022 r. zaś akta sprawy przesłano w dniu 25 sierpnia 2022 r., Sądowi Dyscyplinarnemu przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, którego Prezes zarządzeniem z dnia 6 września 2022 r., zarejestrował sprawę pod sygn. akt ASD 6/22 (zarządzenie k. 254; pismo przewodnie k. 255 akt ASD 6/22).Wydanym tego samego dnia postanowieniem, Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku zwrócił się do Sądu Najwyższego ‎o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie i Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku.W uzasadnieniu Sąd wskazał, że stanowisko Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie jest niezasadne.

W ocenie Sądu przepisy zmieniające m. in. treść art. 110 § 3 u.s.p., nie zawierały wyraźnego wskazania jakie przepisy należy stosować do spraw „w toku”. Wnioski takie można było jednak wysnuć z treści art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r., poz. 1259), który wskazał jakie z nowych przepisów stosuje się do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, z czego wynika, że w pozostałym zakresie, do spraw wszczętych i niezakończonych stosuje się przepisy dotychczasowe (postanowienie k. 260-262 akt ASD 6/22).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wystąpienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku inicjujące spór w przedmiocie właściwości z Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie, do rozpoznania wniosku o ukaranie sędziego A. G., obwinionego o przewinienie dyscyplinarne z art. 107 § 1 u.s.p., zasługiwało na uwzględnienie.Zasadna jest argumentacja zmierzająca do wykazania, że w wyniku nowelizacji u.s.p., w przepisach przejściowych, nie przewidziano, aby znowelizowany art. 110 § 3 u.s.p. miał zastosowanie do spraw już wszczętych i prowadzonych przed dniem wejścia w życie ustawy.

Należy podkreślić, że unormowanie art. 110 § 3 u.s.p., przed nowelizacją z dnia 9 czerwca 2022 r., przewidywało, że w sprawach dyscyplinarnych sędziów sądów powszechnych, wymienionych w art. 110 § 1 pkt 1 lit. a u.s.p., właściwy sąd dyscyplinarny wyznaczał, na wniosek rzecznika dyscyplinarnego, Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej.Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wyroku z dnia 15 lipca 2021 r. w sprawie C 791/19, uznał że przepisy art. 110 § 3 u.s.p. i art. 114 § 7 u.s.p., ‎w zakresie w jakim powierzały Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Dyscyplinarnej, prawo do dyskrecjonalnego wyznaczenia sądu dyscyplinarnego właściwego miejscowo do prowadzenia postępowań przeciwko sędziom sądów powszechnych nie spełniały wymogu wynikającego z art. 19 ust. 1 akapit drugi TUE, zgodnie z którym sprawy te powinny być rozpoznawane przez sąd „ustanowiony na mocy ustawy”.Przepisy, o których mowa w przywołanym wyroku TSUE, zostały zmienione art. 4 ust. 5 lit. d i ust. 10 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy ‎o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z dnia 14 czerwca 2022 r., poz. 1259), która weszła w życie w dniu 15 lipca 2022 r.Z dniem wejścia w życie tej ustawy zniesiono również Izbę Dyscyplinarną Sądu Najwyższego, a utworzono Izbę Odpowiedzialności Zawodowej.Przepis art. 110 § 3 u.s.p., po tej nowelizacji, jako zasadę wprowadził, że do rozpoznania spraw, o jakich mowa w art. 110 § 1 pkt 1 lit. a u.s.p., sędziów sądów rejonowych, właściwy miejscowo jest sąd dyscyplinarny, w okręgu którego pełni służbę sędzia objęty tym postępowaniem. W niniejszej sprawie, Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w Elblągu w dniu 1 lutego 2022 r. wszczął wobec sędziego sądu A.

G. postępowanie dyscyplinarne i skutecznie przedstawił mu - na piśmie, zarzuty dyscyplinarne. Sporządzony następnie wniosek o ukaranie został zarejestrowany w Sądzie Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie zarządzeniem Prezesa tego Sądu z 5 maja 2022 r. pod sygn. akt ASD 6/22.Tym samym uznać należało, że postępowanie w sprawie o sygn. akt ASD 4/22 zostało wszczęte i toczyło się przed Sądem Dyscyplinarnym przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie, przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, nowelizującej m.in. przepis art. 110 § 3 u.s.p.Wobec tego, że przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 9 lipca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2022 r., poz. 1259), wskazywał jakie z nowych przepisów stosuje się do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, jednocześnie nie określając, że do spraw takich stosuje się art. 110 § 3 u.s.p., uznać należało, że do przedmiotowej sprawy ASD 6/22 – jako sprawy wszczętej i niezakończonej, zastosowanie znajdują przepisy dotychczasowe, w brzmieniu sprzed nowelizacji.Tym samym Sądem właściwym dla rozpoznania sprawy dyscyplinarnej ‎o sygn. akt ASD 6/22, jest Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym ‎w Szczecinie jako sąd dyscyplinarny, który został wyznaczony, na wniosek rzecznika dyscyplinarnego przez Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej i przed którym sprawa ta toczyła się pod sygn. akt ASD 4/22.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie. [SOP]