Supreme Court dismisses disciplinary permission request against a judge because the applicant lacks standing as a private prosecutor.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the request for permission to initiate criminal proceedings against a judge, ruling that the applicant lacked the necessary status of a private prosecutor. The lower court had previously dismissed the criminal case due to the absence of this required standing, rendering the applicant ineligible to seek disciplinary action. Consequently, the disciplinary body was ordered to refuse the request on formal grounds under the Code of Criminal Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 13 k.p.k.; Art. 80 § 2b u.s.p.: Permission to initiate criminal proceedings against a judge may only be granted to a private prosecutor; if the applicant lacks this status, the request must be rejected as formally inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I ZI 75/23 ZARZĄDZENIE Dnia 17 września 2024 r.
1. Na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2024 poz. 334; dalej: „u.s.p.”) w zw. z art. 13 k.p.k., odmówić przyjęcia wniosku o wydanie zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej M. L. - sędziego Sądu Okręgowego Ł. z uwagi na fakt, że wnioskujący A. S. nie posiada aktualnie statusu oskarżyciela;
2. Odpis zarządzenia doręczyć A. S. oraz pełnomocnikowi z urzędu adw. M. M. wraz z pouczeniem, że na pkt 1 niniejszego zarządzenia przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego – Izby Odpowiedzialności Zawodowej w terminie zawitym 7 dni od dnia jego doręczenia;
3. Poinformować sędziego M. L., że odmówiono przyjęcia wniosku A. S. o wydanie zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej M. L. - sędziego Sądu Okręgowego Ł. z uwagi na fakt, że wnioskujący A. S. nie posiada aktualnie statusu oskarżyciela.
4. Sprawę zakreślić w repertorium I ZI, jako załatwioną.
UZASADNIENIE
Pełnomocnik wnioskodawcy A. S. – adw. M. M. we wniosku z dnia 24 października 2023 r., wniosła o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej M. L. – sędziego Sądu Okręgowego Ł. o czyny z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. (wniosek wraz z załącznikami – k. 3-7).Przewodniczący Wydziału I Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego – SSN Marek Motuk zarządzeniem z dnia 7 listopada 2023 r., wezwał wnioskodawcę i jego pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego w postaci odpisu aktu oskarżenia w sprawie o sygn. akt […] toczącej się przed Sądem Rejonowym […] w Ł. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku w razie nieusunięcia braku w wyznaczonym terminie (zarządzenie – k. 8).
Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych M. C. odebrała w dniu 7 września 2024 r. (elektroniczne pokwitowanie odbioru – k. 14). Pismem z dnia 21 listopada 2023 r. oraz pismem z dnia 5 grudnia 2023 r., braki wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej M. L. – sędziego Sądu Okręgowego Ł. zostały uzupełnione w terminie (pismo – k. 19-22; pismo – k. 25-27).Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2023 r., Sąd Najwyższy zwrócił się do Sądu Rejonowego […] w Ł., Wydział […] Karny o nadesłanie akt sprawy o sygn. akt […] dot. sędziego M.
L. (zarządzenie – k. 23). Akta sprawy o sygn. […] zostały nadesłane w dniu 8 stycznia 2024 r. (odezwa – k. 34).Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2023 r., sygn. akt […], Sąd Rejonowy […] w Ł., umorzył postępowanie karne w sprawie z oskarżenia prywatnego A. S. z uwagi na brak wymaganego zezwolenia na ściganie (postanowienie – k. 42-44). Orzeczenie to stało się prawomocne z dniem 6 grudnia 2023 r., tj. z uwagi na utrzymanie go w mocy przez Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 6 grudnia 2023 r., w sprawie o sygn. akt […] (postanowienie – k. 50-51).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Pełnomocnik wnioskodawcy A. S. – adw. M. M. we wniosku z dnia 24 października 2023 r. o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej M. L. – sędziego Sądu Okręgowego Ł. wskazała na popełnienie przez nią na sali sądowej przestępstw z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k.Ściganie obu tych przestępstw odbywa się z oskarżenia prywatnego, zaś zgodnie z treścią art. 13 k.p.k., uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie, należy do oskarżyciela. Z regulacji tej wynika zatem, że postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej może być zainicjowane, a następnie toczyć się, jedynie wówczas, gdy wnioskujący o takie zezwolenie posiada status oskarżyciela.
Określony status podmiotu wnioskującego o uchylenie immunitetu sędziemu, zważywszy na treść art. 13 k.p.k., jest zarazem wymogiem formalnym takiego wniosku.Jak wynika z akt sprawy […] Sądu Rejonowego […] w Ł., postępowanie związane z niniejszą sprawą zostało prawomocnie umorzone w myśl art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. (k. 42-43, k. 48-51). Okoliczność ta wskazuje na fakt, że A. S. nie posiada aktualnie statusu oskarżyciela, a co za tym idzie, nie został spełniony formalny warunek wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej, wynikający z treści art. 13 k.p.k.
Zgodnie natomiast z treścią art. 80 § 2b u.s.p., jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej m.in. nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego, w drodze zarządzenia, odmawia jego przyjęcia. Mając powyższe na uwadze, należało zarządzić jak na wstępie [M. T.][ms]