Legislator Case Law & Legislation
I ZI 69/24 AI generated

Supreme Court dismisses immunity waiver request due to failure to meet formal requirements for lawyer-drafted documents.

Case Number I ZI 69/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused the request to lift judicial immunity, citing non-compliance with formal procedural rules. The applicant submitted a complaint personally, but the lawyer's signature on a copy of the original text did not constitute independent drafting as required by law. The court held that the statutory mandate for lawyer-drafted documents demands original authorship, not merely endorsement of a client's text.

Legislator headnote

AI generated

Art. 80 § 2a ust. 1 u.s.p.; Art. 80 § 2b ust. 1 u.s.p.: A request to lift judicial immunity must be independently drafted and signed by a lawyer or legal advisor; mere signature on a document prepared by the client does not satisfy the statutory requirement of professional drafting.

Keywords

AI generated
judicial immunity waiver lawyer drafting requirement procedural formalities Supreme Court ruling professional representation mandate

Cited Legislation

AI generated
Art. 80 § 2a ust. 1 u.s.p.
Na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Art. 80 § 2b ust. 1 u.s.p.
Na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
Art. 119 § 1 k.p.k.
212 § 1 k.k.Mając na uwadze, iż powyższy wniosek nie został sporządzony ‎i podpisany przez podmiot uprawniony będący pełnomocnikiem wnioskodawczyni, a nadto nie odpowiadał warunkom formalnym pisma procesowego określonym w art. 119 § 1 k.p.k., zarządzeniem z dnia 19 listopada 2024 r.
art. 212 § 1 k.k
za czyn art. 212 § 1 k.k.Mając na uwadze, iż powyższy wniosek nie został sporządzony ‎i podpisany przez podmiot uprawniony będący pełnomocnikiem wnioskodawczyni, a nadto nie odpowiadał warunkom formalnym pisma procesowego określonym w art.
art. 119 § 1 k.p.k
212 § 1 k.k.Mając na uwadze, iż powyższy wniosek nie został sporządzony ‎i podpisany przez podmiot uprawniony będący pełnomocnikiem wnioskodawczyni, a nadto nie odpowiadał warunkom formalnym pisma procesowego określonym w art. 119 § 1 k.p.k., zarządzeniem z dnia 19 listopada 2024 r.

Cited Case Law

AI generated
IV KK 358/04
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 27 stycznia 2005 r., IV KK 358/04, Lex nr 199639; 15 grudnia 2010 r., IV KZ 73/10, Lex nr 843961; zob.
IV KZ 73/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 27 stycznia 2005 r., IV KK 358/04, Lex nr 199639; 15 grudnia 2010 r., IV KZ 73/10, Lex nr 843961; zob.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I ZI 69/24 ZARZĄDZENIE Dnia 22 stycznia 2025 r.

1. Na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (dalej powoływana jako: u.s.p.) odmówić przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Okręgowego w S. X.Y. złożonego przez wnioskodawczynię J. S. z uwagi na niespełnienie warunków formalnych wniosku, pomimo wcześniejszego wezwania do ich uzupełnienia;, 2. odpis zarządzenia doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawczyni oraz wnioskodawczyni (wraz z pouczeniem, że na zarządzenie to przysługuje zażalenie do Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia);

3. Sprawę w repertorium I Zl zakreślić jako załatwioną w inny sposób. UZASADNIENIEPismem z dnia 19 sierpnia 2024 r. J. S. wniosła o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędzi Sądu Okręgowego w S. X.Y. za czyn art. 212 § 1 k.k.Mając na uwadze, iż powyższy wniosek nie został sporządzony ‎i podpisany przez podmiot uprawniony będący pełnomocnikiem wnioskodawczyni, a nadto nie odpowiadał warunkom formalnym pisma procesowego określonym w art. 119 § 1 k.p.k., zarządzeniem z dnia 19 listopada 2024 r. wezwano wnioskodawczynię do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku.

W odpowiedzi na powyższe zarządzenie pełnomocnik wnioskodawczyni wprawdzie złożył w zakreślonym terminie pismo opatrzone swym podpisem, jednakże powyższe nie zostało przez niego sporządzone, jako że stanowi dosłowne wręcz powielenie uprzednio złożonego przez wnioskodawczynię wniosku, tożsame z nim w swej treści i będące niemalże kopią pierwotnie złożonego pisma. Samo natomiast podpisanie się adwokata pod pismem sporządzonym przez stronę nie spełnia wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego i nie czyni tym samym wniosku o uchylenie immunitetu formalnego prawnie skutecznym.Zgodnie bowiem z art. 80 § 2a u.s.p., wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego będącego pełnomocnikiem.

Wprowadzony przez powołany przepis przymus adwokacko-radcowski ma na celu zapewnienie stronie postępowania profesjonalnej reprezentacji w sprawie oraz dokonania obiektywnej oceny przez podmiot profesjonalny poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki do wystąpienia z wnioskiem. Intencją ustawodawcy tak przyjętej redakcji art. 80 § 2a u.s.p. było również zapewnienie obiektywnego spojrzenia na sprawę, pozbawionego emocjonalnego zaangażowania czy osobistego nastawienia. Wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie pochodzący od prokuratora działającego jako oskarżyciel publiczny, powinien być w każdym przypadku sporządzony i podpisany przez pełnomocnika będącego adwokatem albo radcą prawnym, a nigdy osobiście przez samego zainteresowanego uchyleniem sędziemu immunitetu.

Zamiar złożenia wniosku o pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej musi być zatem poprzedzony ustanowieniem pełnomocnika procesowego, którym może być w tym wypadku tylko adwokat lub radca prawny (zob. J. Gudowski (red.), Prawo o ustroju sądów powszechnych. Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa. Komentarz, Warszawa 2009, s. 294). Jakość bowiem sporządzonego pisma, jego ładunek intelektualny, argumenty i racje w nim przedstawione determinują wszczęcie postępowania karnego, a tym samym otwierają drogę do osiągnięcia trafnej reakcji karnej (zob.

P. Misztal, Przymus adwokacko-radcowski w procesie karnym, str. 143).Zważając na nienastręczającą trudności interpretacyjnych treść art. 80 § 2a u.s.p. wskazać zatem należy, iż w niniejszej sprawie nie uczyniono zadość wskazanym brakom formalnym, gdyż wykonanie ów zobowiązania nastąpiło w sposób nierespektujący obowiązującego rygoru przymusu adwokacko-radcowskiego. Ustawowe wymaganie "sporządzenia i podpisania" wniosku przez pełnomocnika oznacza bowiem, że musi być on jego autorem, w konsekwencji czego zarówno podpisanie przez adwokata wniosku sporządzonego przez samą stronę, czy też wyrażona przez adwokata w odrębnym piśmie jego akceptacja, jak również odwołanie się przez adwokata do treści własnoręcznego pisma strony wspomnianego wymagania nie spełnia.W odniesieniu do pism objętych przymusem adwokacko-radcowskim w postaci wymogu sporządzenia i podpisania ich przez obrońcę lub pełnomocnika strony w judykaturze trafnie podnosi się bowiem, iż wskazany wyżej podmiot nie może jedynie podpisać pisma sporządzonego przez sama stronę, lecz ma go także samodzielnie sporządzić (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 27 stycznia 2005 r., IV KK 358/04, Lex nr 199639; 15 grudnia 2010 r., IV KZ 73/10, Lex nr 843961; zob. też W.

Kozielewicz, Odpowiedzialność dyscyplinarna sędziów, prokuratorów, adwokatów, radców prawnych i notariuszy, Warszawa 2012, s. 309).Treść art. 80 § 2b u.s.p. wskazuje natomiast, że jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego lub jest oczywiście bezzasadny, prezes sądu dyscyplinarnego, w drodze zarządzenia, odmawia jego przyjęcia.Wobec powyższego, należało zarządzić jak na wstępie. [M. T.][a.ł] ‎