Legislator Case Law & Legislation
I ZI 32/24 AI generated

Supreme Court dismisses judge immunity waiver request due to lack of prosecutor status and formal defects.

Case Number I ZI 32/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept a request to waive judicial immunity against two judges, citing procedural barriers. The applicant failed to provide a prosecutor's status and the indictment copy required by law, arguing instead that immunity must be lifted first. The court ruled that without meeting the formal requirements of the Criminal Procedure Code, the request is inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 13 k.p.k.; Art. 80 § 2b u.s.p.: A request to waive a judge's immunity is inadmissible if the applicant lacks the status of a prosecutor and fails to meet formal requirements of the Criminal Procedure Code.

Keywords

AI generated
judicial immunity waiver prosecutor status requirement Criminal Procedure Code formal procedural defects Supreme Court dismissal

Cited Legislation

AI generated
art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych
I ZI 32/24 ZARZĄDZENIE Dnia 1 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek zarządził na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r.
art. 13 k.p.k.
z art. 13 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w K.
art. 13 k.p.k
Określony status podmiotu wnioskującego o uchylenie immunitetu sędziemu, zważywszy na treść art. 13 k.p.k., jest zarazem wymogiem formalnym takiego wniosku.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I ZI 32/24 ZARZĄDZENIE Dnia 1 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek zarządził na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo ‎o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2023, poz. 217, dalej: u.s.p.) ‎w zw. z art. 13 k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego Sądu Rejonowego w K. M. W. i sędziego Sądu Okręgowego w K. I. K.

UZASADNIENIE

M. C. w piśmie z 11 czerwca 2024 r. wniosła o wydanie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej M. W. – sędziego Sądu Rejonowego w K. oraz I. K. – sędziego Sądu Okręgowego w K., za niedopełnienie opisanych w tym piśmie obowiązków służbowych.Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2024 r. została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez przedstawienie wniosku sporządzonego ‎i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego oraz odpisu aktu oskarżenia ‎w sprawie, w której immunitet ma być uchylony.W związku z tym zarządzeniem wniosła o ustanowienie pełnomocnika ‎z urzędu, z uwagi na brak środków finansowych a także wskazała, że najpierw powinno nastąpić zezwolenie na ściganie karne, a potem akt oskarżenia (pismo ‎z dnia 24 czerwca 2024 r.).

Nadto, w piśmie z 22 lipca 2024 r. wskazała, że w dniu 26 września 2024 r. zostało wyznaczone w Sądzie Rejonowym w K. posiedzenie w sprawie […], dotyczące sędziów M. W. i I. K.Należy stwierdzić, że w obecnym stanie procesowym istnieje przeszkoda ‎w procedowaniu w zakresie złożonego wniosku o uchylenie immunitetu, skutkująca odmową jego przyjęcia, zaś wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu wniesienia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej jest bezprzedmiotowy.Zgodnie z treścią art. 13 k.p.k. uzyskanie zezwolenia władzy, od którego ustawa uzależnia ściganie, należy do oskarżyciela.

Z regulacji tej wynika zatem, że postępowanie w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej może być zainicjowane, a następnie toczyć się, jedynie wówczas, gdy wnioskujący o takie zezwolenie posiada status oskarżyciela. Określony status podmiotu wnioskującego o uchylenie immunitetu sędziemu, zważywszy na treść art. 13 k.p.k., jest zarazem wymogiem formalnym takiego wniosku. M. C. została wezwana w niniejszej sprawie do złożenia odpisu aktu oskarżenia i zobowiązania tego nie zrealizowała, wskazując, że jej zdaniem najpierw powinno dojść do uchylenia immunitetu, a następnie do wniesienia aktu oskarżenia.

Takiemu stanowisku wprost przeczy powołany wyżej art. 13 k.p.k. Poza tym wskazanie na sprawę II Kp […] nie może być uznane za realizujące wymóg posiadania statusu oskarżyciela, gdyż sprawy zwisłe w sądzie powszechnym na skutek wniesienia aktu oskarżenia rejestrowane są w repertorium „K”, nie zaś ‎w „Kp”. W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie wniosku ‎o ustanowienie pełnomocnika do wniesienia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie wskazanych wyżej sędziów do odpowiedzialności karnej, skoro osoba, która o to wnosi nie jest oskarżycielem w sprawie przeciwko tym sędziom, czego wymaga art. 13 k.p.k.

Należy podkreślić, że przepis ten nie różnicuje wskazanego w nim obowiązku względem oskarżyciela publicznego, prywatnego czy subsydiarnego.Zgodnie natomiast z treścią art. 80 § 2b u.s.p. jeżeli wniosek o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej m.in. nie odpowiada warunkom formalnym pisma procesowego określonym w Kodeksie postępowania karnego, prezes sądu dyscyplinarnego odmawia jego przyjęcia. Taka sytuacja z opisanych wyżej powodów miała miejsce w niniejszej sprawie i dlatego należało zarządzić jak wyżej. [M.

T.] [ms] ‎