Supreme Court dismisses prosecutor's request to examine judge's impartiality due to missing factual circumstances.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the prosecutor's request to investigate the impartiality of a judge assigned to a criminal appeal case. The applicant argued that the judge's appointment was influenced by a controversial combined chamber ruling, but failed to provide specific facts regarding the judge's conduct or circumstances surrounding the appointment. The court ruled that the request lacked the required factual basis and evidence under the relevant judicial statutes, necessitating its dismissal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 29 ust. 5, 9, 10 ustawy o Sądzie Najwyższym; A request to examine a judge's impartiality is inadmissible if it fails to specify circumstances surrounding the appointment and provide supporting evidence.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I ZB 20/24 POSTANOWIENIE Dnia 20 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z wniosku prokuratora Prokuratury Rejonowej w O. R. P. z dnia 1 marca 2024 r. o zbadanie spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez SSN Marka Motuka w sprawie o sygn. akt II ZlZ 11/23, na posiedzeniu w dniu 20 marca 2024 r. w Warszawie w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej postanowił: odrzucić wniosek. UZASADNIENIEObwiniony prokurator R. P. złożył 1 marca 2024 r. w trybie art. 29 § 6 ustawy o Sądzie Najwyższym (dalej:
„ustawa o SN”) wniosek o przeprowadzenie badania spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności SSN Marka Motuka, który został wyznaczony do rozpoznania zażalenia na uchwałę z 15 marca 2023 r., I ZI 34/22, zezwalającą na pociągnięcie wnioskodawcy do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 233 § 1 k.k.W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że przy wnoszeniu wskazanego zażalenia jego obrońca powołał się na nienależyte obsadzenie sądu pierwszej instancji przez uczestnictwo w składzie sędziego wskazanego przez Krajową Radę Sądownictwa w obsadzie ukształtowanej nowelizacją ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa z 19 lutego 2018 r. ze względu na treść uchwały połączonych Izb:
Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20. Zdaniem wnioskodawcy skład sądu wyznaczony do rozpoznania zażalenia nie powinien nosić tych samych cech, które przesądziły o wniesieniu zażalenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W świetle art. 29 § 5 ustawy o SN dopuszczalne jest badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego lub sędziego delegowanego do pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Najwyższym wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu i jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego do wniesienia wniosku oraz charakteru sprawy.Zgodnie z art. 29 § 9 ustawy o SN wniosek zawierać żądanie stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki, o których mowa w § 5, a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich poparcie.
Złożony przez obwinionego wniosek nie spełnia powyższych wymagań. We wniosku nie wskazano żadnych okoliczności dotyczących postępowania SSN Marka Motuka po jego powołaniu. Mając na względzie, że wnioskodawca nawiązuje jedynie do uchwały połączonych Izb z 23 stycznia 2020 r., którą przytoczono w zażaleniu wniesionym w jego sprawie, trudno nawet uznać, że wskazuje on okoliczności towarzyszące powołaniu SSN Marka Motuka. Obwiniony nie uwzględnił we wniosku także pozostałych przesłanek z 29 § 5 ustawy o SN. Nie przedstawił żadnych okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich poparcie, jak tego wymaga art. 29 § 9 ustawy o SN.Mając powyższe na uwadze, wniosek podlegał odrzuceniu na podstawie art. 29 § 10 ustawy o SN.
Orzeczenie wydano w składzie jednoosobowym na podstawie art. 30 § 1 in principio k.p.k. w zw. z art. 29 § 24 ustawy o Sądzie Najwyższym, gdyż podjęta decyzja procesowa nie stanowiła merytorycznego rozpoznania wniosku, o którym mowa w art. 29 § 15 ustawy o Sądzie Najwyższym.[M. T.](r.g.)