Legislator Case Law & Legislation
I UZ 9/11 AI generated

Supreme Court quashes appeal rejection for missing power of attorney as correctable formal defect under Civil Procedure Code.

Case Number I UZ 9/11
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court quashed the appellate court's decision rejecting the cassation appeal due to a missing power of attorney. The appellant argued that the lack of a specific power of attorney for the attorney was a correctable formal defect rather than an irreparable flaw. The court agreed, ruling that the appellate judge failed to issue a deadline for the attorney to submit the missing document before rejecting the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3986 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: The absence of a power of attorney for the attorney in a cassation appeal constitutes a formal defect subject to correction within a set period, not an irreparable flaw warranting immediate rejection.

Keywords

AI generated
cassation appeal power of attorney formal defect correctable flaw Civil Procedure Code attorney representation appellate procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 3986 § 1 k.p.c.
naruszenie art. 3986 § 1 k.p.c. przez jego niezastosowanie skutkujące wydaniem
Art. 3984 § 2 k.p.c.
w związku z art. 3984 § 2 k.p.c. - a tym samym umożliwić
Art. 3941 § 3 k.p.c.
postanowienie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.
Art. 871 § 1 k.p.c.
Z kolei stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w
Art. 126 § 3 k.p.c.
dołączenia pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 126 § 3 k.p.c.), w
art. 91 k.p.c
zgodnie z art. 91 k.p.c. pełnomocnictwo udzielone z urzędu nie obejmuje swoim
art. 871 § 1 k.p.c
Z kolei stosownie do art. 871 § 1 k.p.c.
art. 398 § 2 k.p.c
na podstawie art. 398 § 2 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
Wskazał w zażaleniu naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UZ 9/11

POSTANOWIENIE

Dnia 12 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Roman Kuczyński (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Halina Kiryło

SSN Maciej Pacuda

w sprawie z odwołania W. I.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K.

o zapłatę składek,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 maja 2011 r.,

zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 stycznia 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Działający imieniem wnioskodawcy, W. I., pełnomocnik procesowy będący

adwokatem, złożył w dniu 2 grudnia 2010 r. skargę kasacyjną od wyroku Sądu

Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt … 534/10. Z akt wynika, że

pełnomocnik

ten

został

ustanowiony

w

powyższej

sprawie

z

urzędu

postanowieniem Sądu Okręgowego w K. Wydział Ubezpieczeń Społecznych z dnia

7 marca 2009 r., sygn. akt … 2320/08.

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z

dnia 12 stycznia 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy stwierdzając, że

zgodnie z art. 91 k.p.c. pełnomocnictwo udzielone z urzędu nie obejmuje swoim

zakresem umocowania do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału

w postępowaniu ze skargi kasacyjnej. Z kolei stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w

postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez

adwokatów i radców prawnych, przy czym zastępstwo to dotyczy także czynności

procesowych

związanych

z

postępowaniem

przed

Sądem

Najwyższym,

podejmowanych przed sądem niższej instancji. Sąd stwierdził, że złożona w tej

sprawie skarga kasacyjna bez umocowania pełnomocnika wnioskodawcy do

zastępowania go w tym postępowaniu, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu

na podstawie art. 398 § 2 k.p.c.

Na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł zażalenie podnosząc w

nim, że w niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną wbrew

postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 2010 r., III CZ 15/10, Palestra

2010/7-8/265. Wskazał w zażaleniu naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. przez jego

bezzasadne zastosowanie (w uzasadnieniu postanowienia Sąd błędnie jako

podstawę orzeczenia wskazał nieistniejący przepis art. 398 § 2 k.p.c.) oraz

naruszenie art. 3986 § 1 k.p.c. przez jego niezastosowanie skutkujące wydaniem

przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej bez uprzedniego

wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych przez pełnomocnika poprzez

dołączenie stosownego pełnomocnictwa. Wnioskodawca wniósł

o zmianę

zaskarżonego postanowienia w całości i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

oraz zasądzenie od Organu na rzecz Wnioskodawcy kosztów postępowania

zażaleniowego według norm prawem przepisanych

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest uzasadnione. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została

złożona z zachowaniem przymusu adwokacko-radcowskiego (skargę sporządził,

podpisał i wniósł pełnomocnik będący adwokatem), jednakże z naruszeniem

wymagania dotyczącego każdego pisma procesowego, odnoszącego się do

obowiązku dołączenia pełnomocnictwa procesowego. Zgodnie z uchwałą siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego, mającą moc zasady prawnej, która została podjęta 5

czerwca 2008 r., III CZP 142/07 (OSNC 2008 nr 11, poz. 122), pełnomocnictwo

procesowe nie obejmuje z samego prawa umocowania do wniesienia skargi

kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym. Pełnomocnictwo ogólne

udzielone pełnomocnikowi wnioskodawcy do prowadzenia sprawy z jej odwołania

od decyzji organu rentowego wygasło z chwilą wydania przez Sąd Apelacyjny

prawomocnego wyroku, ponieważ w jego pierwotnej treści nie zostało wyraźnie

przewidziane, że pełnomocnik procesowy został ustanowiony od początku także do

reprezentowania strony w postępowaniu kasacyjnym, w tym do sporządzenia i

wniesienia skargi kasacyjnej. Treść znajdującego się w aktach sądowych

pełnomocnictwa

procesowego

upoważniającego

pełnomocnika

jedynie

do

prowadzenia sprawy z odwołania od decyzji organu rentowego, oraz brak

dołączenia do skargi kasacyjnej stosownego pełnomocnictwa dla adwokata do

wniesienia skargi i występowania w postępowaniu kasacyjnym, stanowiły - w

ocenie Sądu Apelacyjnego - podstawę do uznania, że skarga jest dotknięta brakiem

nieusuwalnym, niepodlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 398 6 §

1 k.p.c., a w konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu. Pogląd Sądu

Apelacyjnego został słusznie zakwestionowany w zażaleniu wniesionym w imieniu

wnioskodawcy. Brak w postaci niedołączenia do skargi kasacyjnej pełnomocnictwa

dla adwokata do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania

strony w postępowaniu kasacyjnym jest zwykłym brakiem formalnym podlegającym

uzupełnieniu w trybie przewidzianym do usuwania braków formalnych pism

procesowych. Oznacza to, że przewodniczący w Sądzie Apelacyjnym powinien był

wezwać pełnomocnika wnioskodawcy o uzupełnienie braków formalnych skargi

kasacyjnej przez dołączenie stosownego pełnomocnictwa procesowego - zgodnie z

art. 3986 § 1 k.p.c. w związku z art. 3984 § 2 k.p.c. - a tym samym umożliwić

pełnomocnikowi usunięcie dostrzeżonego braku. Wniesienie do sądu drugiej

instancji skargi kasacyjnej obliguje ten sąd przede wszystkim do dokonania oceny,

czy wniesiona skarga spełnia wymagania określone w art. 3984 § 2 k.p.c., czyli

przewidziane w tym przepisie zwykłe wymagania formalne. Dotyczą one również

dołączenia pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 126 § 3 k.p.c.), w

związku z obowiązującym w postępowaniu kasacyjnym przymusem adwokackoradcowskim (art. 871 k.p.c.). Po wniesieniu skargi kasacyjnej przewodniczący w

sądzie drugiej instancji powinien podjąć czynności zmierzające do usunięcia

braków, które odnoszą się do strony formalnej skargi (art. 398 4 § 2 k.p.c.), poprzez

wyznaczenie stronie skarżącej terminu tygodniowego do ich usunięcia pod rygorem

odrzucenia skargi (art. 3986 § 1 k.p.c.). Sąd Apelacyjny nie uruchomił procedury

uzupełniania braków formalnych pisma procesowego - nie wezwał wnioskodawcy

do złożenia pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi, który wniósł skargę

kasacyjną - odrzucił natomiast skargę bez podjęcia czynności służących

uzupełnieniu braków. Stanowiło to naruszenie art. 398 6 § 1 k.p.c. w związku z art.

3984 § 2 k.p.c. uzasadniające uchylenie zaskarżonego postanowienia. Uchylenie

postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej oznacza, że skardze może być

nadany w tej chwili dalszy bieg, bowiem do zażalenia wnioskodawcy skierowanego

do Sądu Najwyższego zostało dołączone pełnomocnictwo (karta 112 akt sądowych)

do reprezentowania jego przez adwokata R. S. w postępowaniu we wszystkich

sprawach dotyczących skargi kasacyjnej przed Sądem Najwyższym.

Mając

powyższe

na

uwadze

Sąd

Najwyższy

uchylił

zaskarżone

postanowienie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.