Supreme Court quashes appeal rejection for missing power of attorney as correctable formal defect under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court quashed the appellate court's decision rejecting the cassation appeal due to a missing power of attorney. The appellant argued that the lack of a specific power of attorney for the attorney was a correctable formal defect rather than an irreparable flaw. The court agreed, ruling that the appellate judge failed to issue a deadline for the attorney to submit the missing document before rejecting the appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3986 § 1 k.p.c.; Art. 3984 § 2 k.p.c.: The absence of a power of attorney for the attorney in a cassation appeal constitutes a formal defect subject to correction within a set period, not an irreparable flaw warranting immediate rejection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I UZ 9/11
POSTANOWIENIE
Dnia 12 maja 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Roman Kuczyński (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Halina Kiryło
SSN Maciej Pacuda
w sprawie z odwołania W. I.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K.
o zapłatę składek,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 maja 2011 r.,
zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 12 stycznia 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Działający imieniem wnioskodawcy, W. I., pełnomocnik procesowy będący
adwokatem, złożył w dniu 2 grudnia 2010 r. skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt … 534/10. Z akt wynika, że
pełnomocnik
ten
został
ustanowiony
w
powyższej
sprawie
z
urzędu
postanowieniem Sądu Okręgowego w K. Wydział Ubezpieczeń Społecznych z dnia
7 marca 2009 r., sygn. akt … 2320/08.
Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z
dnia 12 stycznia 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy stwierdzając, że
zgodnie z art. 91 k.p.c. pełnomocnictwo udzielone z urzędu nie obejmuje swoim
zakresem umocowania do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału
w postępowaniu ze skargi kasacyjnej. Z kolei stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w
postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez
adwokatów i radców prawnych, przy czym zastępstwo to dotyczy także czynności
procesowych
związanych
z
postępowaniem
przed
Sądem
Najwyższym,
podejmowanych przed sądem niższej instancji. Sąd stwierdził, że złożona w tej
sprawie skarga kasacyjna bez umocowania pełnomocnika wnioskodawcy do
zastępowania go w tym postępowaniu, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu
na podstawie art. 398 § 2 k.p.c.
Na powyższe postanowienie wnioskodawca wniósł zażalenie podnosząc w
nim, że w niniejszej sprawie Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną wbrew
postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 maja 2010 r., III CZ 15/10, Palestra
2010/7-8/265. Wskazał w zażaleniu naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. przez jego
bezzasadne zastosowanie (w uzasadnieniu postanowienia Sąd błędnie jako
podstawę orzeczenia wskazał nieistniejący przepis art. 398 § 2 k.p.c.) oraz
naruszenie art. 3986 § 1 k.p.c. przez jego niezastosowanie skutkujące wydaniem
przez Sąd postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej bez uprzedniego
wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych przez pełnomocnika poprzez
dołączenie stosownego pełnomocnictwa. Wnioskodawca wniósł
o zmianę
zaskarżonego postanowienia w całości i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
oraz zasądzenie od Organu na rzecz Wnioskodawcy kosztów postępowania
zażaleniowego według norm prawem przepisanych
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została
złożona z zachowaniem przymusu adwokacko-radcowskiego (skargę sporządził,
podpisał i wniósł pełnomocnik będący adwokatem), jednakże z naruszeniem
wymagania dotyczącego każdego pisma procesowego, odnoszącego się do
obowiązku dołączenia pełnomocnictwa procesowego. Zgodnie z uchwałą siedmiu
sędziów Sądu Najwyższego, mającą moc zasady prawnej, która została podjęta 5
czerwca 2008 r., III CZP 142/07 (OSNC 2008 nr 11, poz. 122), pełnomocnictwo
procesowe nie obejmuje z samego prawa umocowania do wniesienia skargi
kasacyjnej i udziału w postępowaniu kasacyjnym. Pełnomocnictwo ogólne
udzielone pełnomocnikowi wnioskodawcy do prowadzenia sprawy z jej odwołania
od decyzji organu rentowego wygasło z chwilą wydania przez Sąd Apelacyjny
prawomocnego wyroku, ponieważ w jego pierwotnej treści nie zostało wyraźnie
przewidziane, że pełnomocnik procesowy został ustanowiony od początku także do
reprezentowania strony w postępowaniu kasacyjnym, w tym do sporządzenia i
wniesienia skargi kasacyjnej. Treść znajdującego się w aktach sądowych
pełnomocnictwa
procesowego
upoważniającego
pełnomocnika
jedynie
do
prowadzenia sprawy z odwołania od decyzji organu rentowego, oraz brak
dołączenia do skargi kasacyjnej stosownego pełnomocnictwa dla adwokata do
wniesienia skargi i występowania w postępowaniu kasacyjnym, stanowiły - w
ocenie Sądu Apelacyjnego - podstawę do uznania, że skarga jest dotknięta brakiem
nieusuwalnym, niepodlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 398 6 §
1 k.p.c., a w konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu. Pogląd Sądu
Apelacyjnego został słusznie zakwestionowany w zażaleniu wniesionym w imieniu
wnioskodawcy. Brak w postaci niedołączenia do skargi kasacyjnej pełnomocnictwa
dla adwokata do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz reprezentowania
strony w postępowaniu kasacyjnym jest zwykłym brakiem formalnym podlegającym
uzupełnieniu w trybie przewidzianym do usuwania braków formalnych pism
procesowych. Oznacza to, że przewodniczący w Sądzie Apelacyjnym powinien był
wezwać pełnomocnika wnioskodawcy o uzupełnienie braków formalnych skargi
kasacyjnej przez dołączenie stosownego pełnomocnictwa procesowego - zgodnie z
art. 3986 § 1 k.p.c. w związku z art. 3984 § 2 k.p.c. - a tym samym umożliwić
pełnomocnikowi usunięcie dostrzeżonego braku. Wniesienie do sądu drugiej
instancji skargi kasacyjnej obliguje ten sąd przede wszystkim do dokonania oceny,
czy wniesiona skarga spełnia wymagania określone w art. 3984 § 2 k.p.c., czyli
przewidziane w tym przepisie zwykłe wymagania formalne. Dotyczą one również
dołączenia pełnomocnictwa do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 126 § 3 k.p.c.), w
związku z obowiązującym w postępowaniu kasacyjnym przymusem adwokackoradcowskim (art. 871 k.p.c.). Po wniesieniu skargi kasacyjnej przewodniczący w
sądzie drugiej instancji powinien podjąć czynności zmierzające do usunięcia
braków, które odnoszą się do strony formalnej skargi (art. 398 4 § 2 k.p.c.), poprzez
wyznaczenie stronie skarżącej terminu tygodniowego do ich usunięcia pod rygorem
odrzucenia skargi (art. 3986 § 1 k.p.c.). Sąd Apelacyjny nie uruchomił procedury
uzupełniania braków formalnych pisma procesowego - nie wezwał wnioskodawcy
do złożenia pełnomocnictwa udzielonego pełnomocnikowi, który wniósł skargę
kasacyjną - odrzucił natomiast skargę bez podjęcia czynności służących
uzupełnieniu braków. Stanowiło to naruszenie art. 398 6 § 1 k.p.c. w związku z art.
3984 § 2 k.p.c. uzasadniające uchylenie zaskarżonego postanowienia. Uchylenie
postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej oznacza, że skardze może być
nadany w tej chwili dalszy bieg, bowiem do zażalenia wnioskodawcy skierowanego
do Sądu Najwyższego zostało dołączone pełnomocnictwo (karta 112 akt sądowych)
do reprezentowania jego przez adwokata R. S. w postępowaniu we wszystkich
sprawach dotyczących skargi kasacyjnej przed Sądem Najwyższym.
Mając
powyższe
na
uwadze
Sąd
Najwyższy
uchylił
zaskarżone
postanowienie na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.