Supreme Court dismissed late appeal due to insured's fault, rejecting illness as valid excuse for missing deadline.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the insured's appeal against a lower court ruling that rejected his late cassation complaint. The insured argued that his severe illness prevented him from appointing a lawyer and filing the appeal within the statutory deadline, while the opposing party contended he was actively organizing an art conference and capable of acting. The court held that mere illness is insufficient to prove lack of fault, as the insured failed to demonstrate he could not have secured legal representation during the relevant period.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1, 6 § 2, 14 k.p.c.; Art. 168 § 1 k.p.c.: A party's illness does not automatically constitute a lack of fault for missing a procedural deadline unless it objectively prevented the performance of necessary legal acts.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I UZ 7/06
POSTANOWIENIE
Dnia 11 maja 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Hajn (przewodniczący)
SSN Jerzy Kwaśniewski
SSA Romualda Spyt (sprawozdawca)
w sprawie z odwołania E. W.
przeciwko […] Oddziałowi Wojewódzkiemu Narodowemu Funduszowi Zdrowia w B.
o ubezpieczenie zdrowotne,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych w dniu 11 maja 2006 r.,
zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w B.
z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt III AUa …/05,
I oddala zażalenie;
II zasądza od ubezpieczonego E. W. na rzecz […]Oddziału
Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia kwotę 120 zł
tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 maja 2006 r. Sąd Apelacyjny w B.
odrzucił skargę kasacyjną pełnomocnika ubezpieczonego E. W. od wyroku tego
Sądu z
dnia 20 września 2005 r. w sprawie z jego odwołania od decyzji […]
Oddziału
Wojewódzkiego
Narodowego
Funduszu
Zdrowia
o
ubezpieczenie
zdrowotne. Powyższe postanowienie poprzedziło postanowienie oddalające wniosek
ubezpieczonego o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny stwierdził, że skarga
kasacyjna ubezpieczonego wpłynęła po terminie wskazanym w art. 398 5 § 1 k.p.c. a
ubezpieczony nie dokonał czynności procesowej w przepisanym terminie ze swojej
winy. Do takiego wniosku doprowadziła Sąd Apelacyjny ocena okoliczności
przywoływanych we wniosku o przywrócenie terminu. Sąd uznał, że schorzenie, na
które cierpi ubezpieczony, nie stanowiło przeszkody w podjęciu czynności
zmierzających do ustanowienia pełnomocnika celem wniesienia skargi kasacyjnej w
terminie przewidzianym dla tego środka zaskarżenia.
Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie. W
uzasadnieniu wywiódł, że z
przedstawionego Sądowi zaświadczenia lekarskiego
wynika zaawansowany przebieg choroby, który uniemożliwiał poruszanie się a co za
tym idzie ubezpieczony miał ograniczoną możliwość załatwienia swoich spraw.
Zdaniem skarżącego do przeciwnego wniosku nie może prowadzić brak zwolnień
lekarskich w tym okresie, wynikający z faktu niepozostawania w zatrudnieniu.
W odpowiedzi na zażalenie […] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu
Zdrowia wniósł o jego oddalenie i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego,
uzasadniając to tym, że przekroczenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
zostało zawinione przez ubezpieczonego
i nie jest też prawdą, że w okresie, w
którym biegł termin do wniesienia skargi kasacyjnej, miał on ograniczone możliwości
poruszania się. Wskazał, że w tym okresie (13 – 27 listopada 2005 r. ) ubezpieczony
był organizatorem i uczestnikiem III Międzynarodowego Pleneru Malarskiego w M.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Ze względu na zarzuty, na których oparte zostało zażalenie, jego kontrola
sprowadza się do rozpoznania - na podstawie art. 398 21k.p.c. w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c. w związku z art. 380 k.p.c. postanowienia zawartego w punkcie 1
zaskarżonego orzeczenia. Postanowienie to poprzedzało wydanie zaskarżonego
postanowienia, nie podlegało oddzielnemu zaskarżeniu (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 11 sierpnia 1999 r., I CKN 367/99, OSNC 2000, nr 3, poz. 48 i
uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r. III ZP
1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1) i miało wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w
zaskarżonym postanowieniu.
Trafnie Sąd Apelacyjny ocenił okoliczności przywoływane przez skarżącego
we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając, że nie
ma podstaw do zastosowania art. 168 § 1 k.p.c. Istotnie bowiem ubezpieczony nie
wykazał, że bez swojej winy uchybił powyższemu terminowi. Nie można uznać, że
samo schorzenie, nawet przewlekłe, jest dostateczną przesłanką braku winy strony w
niedochowaniu terminu. Również fakt, iż ulega ono okresowym zaostrzeniom nie jest
tożsame z wykazaniem, że zaostrzenie to nastąpiło właśnie w okresie, kiedy należało
dokonać czynności procesowej oraz z tym, że zaostrzenie to wyłączyło bądź w
znacznym
stopniu
ograniczyło
możliwość
ustanowienia
pełnomocnika
w
postępowaniu kasacyjnym. Co więcej ani z historii choroby, ani z przedłożonych
zaświadczeń lekarskich nie wynika, aby ubezpieczony w okresie od 11 września
2005r. do 11 grudnia 2005 r., kiedy to biegł termin do wniesienia skargi kasacyjnej,
nie miał możliwości poruszania się ani też, że w tym okresie doszło do zaostrzenia
choroby.
Zatem prawidłowo Sąd Apelacyjny przyjął, że przekroczenie ustawowego terminu do
dokonania czynności procesowej nastąpiło z winy ubezpieczonego. Stąd brak
podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art. 168 § 1 k.p.c. Tym samym skarga
kasacyjna wniesiona z uchybieniem terminu, wskazanym w art. 3985 § 1 k.p.c.,
podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji na mocy art. 398 6 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na mocy art. 398 14 k.p.c. w zw. z
art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono w myśl § 11 ust. 2 w
zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września
2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego
z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm. ).