Social security contribution payer dispute dismissed; appeal inadmissible due to missing value requirement under Art. 3982 § 1 k.p.c.

Sygn. akt I UZ 52/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący)‎SSN Maciej Pacuda‎SSN Piotr Prusinowski (sprawozdawca) w sprawie z odwołania Agencji Ochrony Osób i Mienia "G." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w O.‎z udziałem zainteresowanych: J. N. i Syndyka Masy Upadłości K. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej w O.‎o ustalenie płatnika i podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 grudnia 2017 r.,‎zażalenia Agencji Ochrony Osób i Mienia "G." Spółki z o.o. w O. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt III AUa (…), I oddala zażalenie, II zasądza od odwołującej się na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną Agencji Ochrony Osób i Mienia „G.” Sp. z o.o. w O.W rozpoznawanej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. wydał decyzję z dnia 20 lipca 2015 r., w której stwierdził, że płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne za J. N. z tytułu wykonywania umowy zlecenia od 1 stycznia 2013 r. do 21 lutego 2013 r. i od 15 maja 2013 r. do 30 czerwca 2013 r. jest Agencja Ochrony Osób i Mienia „G.” Sp. z o.o. w O.. Jednocześnie Zakład stwierdził należną z tego tytułu podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne za poszczególne miesiące.

Sąd Okręgowy w O. wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2016 r. oddalił odwołanie płatnika składek, a Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 25 stycznia 2017 r. oddalił jego apelację.Oceniając dopuszczalność skargi kasacyjnej Agencji Ochrony Osób i Mienia „G.” Spółka z o.o. w O., Sąd drugiej instancji odwołał się do art. 3982 § 1 k.p.c., który przewiduje, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia jedynie w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego natomiast w pozostałych sprawach z tego zakresu jest niedopuszczalna w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych.Przymierzając wskazany wzorzec normatywny do decyzji organu rentowego, która wyznaczyła przedmiot postępowania, Sąd Apelacyjny zwrócił uwagę, że spór toczył się o to kto powinien być płatnikiem składek na ubezpieczenie zdrowotne.

Oznacza to, że postępowanie dotyczyło prawa majątkowego, a nie objęcia ubezpieczeniem. W rezultacie, dopuszczalność skargi kasacyjnej uzależniona została od wartości przedmiotu zaskarżenia.Zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. pełnomocnik odwołującego został zobowiązany do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 15 maja 2017 r. podał on, że nie jest mu znana wartość przedmiotu zaskarżenia, zaś sprawa o ustalenie płatnika składek nie ma charakteru majątkowego.

Dlatego w jego ocenie wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia nie jest wymogiem formalnym skargi kasacyjnej.Sąd Apelacyjny wskazał na art. 3984 § 3 k.p.c. Wynika z niego, że skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. W konsekwencji, skoro pełnomocnik odwołującego, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia nie wykonał powyższego zobowiązania, to skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na mocy art. 3986 § 2 k.p.c.Zażalenie wniósł płatnik składek, zaskarżył rozstrzygniecie w całości, zarzucając mu obrazę prawa procesowego, a mianowicie art. 3982 § 1 k.p.c. przez jego błędną interpretację i uznanie, że sprawa o ustalenie płatnika składek jest sprawą o prawa majątkowe, w której możliwość wniesienia skargi kasacyjnej jest uzależniona od wartości przedmiotu sporu.

Kierując się zgłoszonym zarzutem domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) celem nadania biegu wniesionej skardze kasacyjnej.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie jest zasadne.W rozpoznawanej sprawie nie było sporne, że zainteresowany J. N. podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu. Skarżący kwestionował natomiast, że nie jest płatnikiem składek.W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że sprawa o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, o której mowa w art. 3982 § 1 zdanie pierwsze k.p.c., to sprawa, w której spór dotyczy istnienia obowiązku podlegania danej osoby fizycznej ubezpieczeniom społecznym z któregokolwiek tytułu wymienionego w art. 6 ustawy systemowej.

W rezultacie, w sprawie, w której adresat decyzji organu rentowego zaprzecza, że jest płatnikiem składek należnych za ubezpieczonego, spór przedmiotowo dotyczy składek na ubezpieczenia społeczne, a nie podlegania ubezpieczeniu. Sprawa ta nie należy zatem do kategorii wymienionej w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c., a o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2017 r., II UZ 68/16, LEX nr 2209114; z dnia 21 kwietnia 2015 r., II UZ 8/15, OSNP 2017 nr 3, poz. 34; z dnia 15 kwietnia 2015 r., I UK 470/14, LEX nr 1751284).

Zarzut naruszenia art. 3982 k.p.c. okazał się zatem bezpodstawny.Z tych względów postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego rozstrzygnięto w myśl reguły z art. 98 § 1 k.p.c. i art. 99 k.p.c. r.g.