Supreme Court dismissed cassation appeal in property rights case where claim value was under ten thousand zlotys.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Stefan K. against a lower court decision rejecting his claim. The dispute concerned the establishment of a civil partner's liability for unpaid social insurance contributions, which the court classified as a property rights matter. Consequently, the court held that the appeal was inadmissible because the claimed amount of 9,112.12 zlotys fell below the statutory ten-thousand zloty threshold required for such appeals in property cases.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3982 ust. 2 k.p.c.: In property rights cases, the admissibility of a cassation appeal is determined by the value of the subject matter, and appeals are inadmissible if this value is lower than ten thousand zlotys.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Postanowienie z dnia 20 listopada 2006 r.
I UZ 17/06
Sprawa o ustalenie zobowiązania członka zarządu spółki za nieopłacone
przez spółkę składki na ubezpieczenie społeczne jest sprawą o prawa majątkowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia.
Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza, Sędziowie SN: Krystyna
Bednarczyk, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2006 r. sprawy z odwołania Stefana K. i Krzysztofa W. przeciwko Zakładowi
Ubezpieczeń Społecznych-Oddziałowi w O. o ustalenie braku odpowiedzialności
członka zarządu spółki za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, na skutek zażalenia ubezpieczonego Stefana K. na postanowienie
Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 17 maja 2006 r. [...]
o d d a l i ł zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 maja 2006 r. Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę
kasacyjną wnioskodawcy Stefana K. od wyroku Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych w Białymstoku z dnia 22 lutego 2006 r. zmieniającego
wyrok Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie z dnia
25 sierpnia 2005 r. i oddalającego odwołania Stefana K. i Krzysztofa W. od zaskarżonych decyzji ZUS Oddziału w O. z dnia 31 grudnia 2004 r. Wskazanymi decyzjami
organ rentowy stwierdził, że Stefan K. i Krzysztof W. są odpowiedzialni jako wspólnicy spółki cywilnej „I.” za jej zobowiązania z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za pracowników za okres od sierpnia 1999 r. do kwietnia 2000 r. i że łączna
suma zadłużenia na dzień 31 grudnia 2004 r. wynosi 8.342,02 zł.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny wskazał, że pełnomocnik
wnioskodawcy w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia podał
kwotę 9.112,12 zł. Powoduje to niedopuszczalność skargi na podstawie art. 398 2 § 1
k.p.c., stosownie do którego skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o
prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć
tysięcy złotych. Według Sądu przedmiotem sprawy zakończonej wyrokiem, od którego wniesiono skargę kasacyjną, było ustalenie braku odpowiedzialności członka
zarządu spółki za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie
społeczne, a więc była to sprawa o prawo majątkowe, a nie o objęcie obowiązkiem
ubezpieczenia społecznego, w której skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od
wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik ubezpieczonego
Stefana K. wnioskując o jego zmianę i przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. W
ocenie skarżącego sprawa zakończona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z dnia 22 lutego 2006 r. jest sprawą o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i z uwagi na to, na podstawie art. 3982 zdanie drugie k.p.c. skarga kasacyjna
przysługuje od tegoż wyroku bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Skarżący zwrócił uwagę na to, że w skardze kasacyjnej podnosił zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego polegające na uznaniu przez Sąd, że podlega
on obowiązkowi ubezpieczenia społecznego mimo zaistnienia przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej. Istotą skargi kasacyjnej jest więc objęcie skarżącego
obowiązkiem ubezpieczenia społecznego w spornym okresie i powstanie po jego
stronie obowiązku opłacania składek na to ubezpieczenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Apelacyjny trafnie stwierdził, że skarga kasacyjna w rozpatrywanej sprawie jest niedopuszczalna z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia. Sprawa bowiem z uwagi na jej przedmiot - ustalenie odpowiedzialności członka zarządu spółki
za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne - jest
sprawą o prawa majątkowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje
wartość przedmiotu zaskarżenia.
Zażalenie bezzasadnie kwestionuje stanowisko zaskarżonego postanowienia
twierdząc, że w wyroku, od którego wniesiono skargę kasacyjną, Sąd orzekał o
podleganiu przez skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia społecznego i w związku z
tym skarga jest dopuszczalna bez względu na wartość przedmiotu zaskarżenia na
podstawie art. 3982 zdanie drugie k.p.c. Przedstawione w zażaleniu kwestie związane z ustaleniem podlegania przez wnioskodawcę obowiązkowi ubezpieczenia społecznego nie świadczą o tym, że rozpatrywana sprawa była sprawą o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Stanowiły one jedynie przesłankę do ustalenia
zobowiązania członka zarządu spółki z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie, czego dotyczyło rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym wyroku, odpowiednie
do przedmiotu decyzji ZUS i odwołania od tej decyzji.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie
art. 3941 § 3 i art. 39814 k.p.c.