Legislator Case Law & Legislation
I UZ 16/17 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on social security contribution calculation as a property right case under Polish law.

Case Number I UZ 16/17
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the hospital's appeal against a lower court ruling that rejected a cassation complaint regarding social security contribution calculations. The hospital argued the case involved social security status rather than property rights, but the court held it was a property dispute over contribution bases. Consequently, the appeal was rejected because the value of the subject matter fell below the statutory threshold for cassation in property cases.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 3981 k.p.c.: In social security matters not involving pension grants or coverage obligations, cassation complaints are inadmissible if the subject matter value is below ten thousand zlotys, as such disputes constitute property rights cases.

Keywords

AI generated
cassation admissibility social security contributions property rights dispute value threshold Polish Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 3982 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3941 § 3 w związku z art.
Art. 3981 k.p.c.
Zażalenie nie jest zasadne.Skarga kasacyjna, jako wyjątkowy środek prawny, może być wniesiona do Sądu Najwyższego z zachowaniem reguł wymienionych w art. 3981 – 39821 k.p.c.
art. 3982 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.
art. 39814 k.p.c
3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UZ 16/17 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)‎SSN Bohdan Bieniek (sprawozdawca)‎SSN Jolanta Frańczak w sprawie z odwołania (…) Szpitala Specjalistycznego im. (…) w N.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w N. ‎z udziałem zainteresowanych: A. Z., K. F. S. , P. K. , W. K., M. S., A. S., J. B., J. J., J. K., I. w N. i T. w B. ‎o ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 czerwca 2017 r.,‎zażalenia (…) Szpitala Specjalistycznego im. (…) w N. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt III AUa (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 października 2016 r., Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę kasacyjną (…) Szpitala Specjalistycznego im. (…) w N. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 18 maja 2016 r., III AUa (…) w stosunku do zainteresowanych, co do których wskazano wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie poniżej 10,000 zł. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył pełnomocnik (…) Szpitala Specjalistycznego im. (…) w N., zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił wadliwe uznanie, że spór w sprawie koncentruje się na prawie majątkowym, skoro faktycznie rzecz dotyczy zagadnienia podlegania ubezpieczeniu społecznemu i zdrowotnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.Skarga kasacyjna, jako wyjątkowy środek prawny, może być wniesiona do Sądu Najwyższego z zachowaniem reguł wymienionych w art. 3981 – 39821 k.p.c. Stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego.

Oznacza to, że poza wyżej wymienionymi wyjątkami, wartość przedmiotu zaskarżenia będzie decydowała o dopuszczalności skargi kasacyjnej w każdej innej sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych. W ocenie strony skarżącej Sąd Apelacyjny błędnie zakwalifikował przedmiotowe postępowanie, jako sprawę o prawo majątkowe, do której istnieje dolna granica wartości przedmiotu zaskarżenia w wysokości dziesięciu tysięcy złotych. Wynika to – zdaniem skarżącego – z faktu, że dotyczyła objęcia zainteresowanych obowiązkiem ubezpieczenia społecznego z tytułu zawartych przez nich umów zlecenia.

Na poparcie swego stanowiska skarżący nie przytoczył poglądów judykatury, czy też stanowiska doktryny. A priori zakłada poprawność sformułowanego stanowiska, co jednak nie wytrzymuje próby w zestawieniu z dotychczasową ugruntowaną praktyką. Po pierwsze, osoba wykonująca pracę na rzecz swego pracodawcy na podstawie umów cywilnych podlega obowiązkowo ubezpieczeniu społecznemu jako pracownik i na tym kwestia jej ubezpieczenia się wyczerpuje. W związku tym sprawa o opłacenie przez pracodawcę składki w wysokości wynikającej z przychodu uzyskanego przez pracownika na podstawie umowy o pracę i umowy zlecenia (lub innej umowy o świadczenie usług), wykonywanej na rzecz tego pracodawcy, dotyczy składki, gdyż przedmiotem postępowania w takiej sprawie jest jedynie ustalenie właściwej kwoty jej podstawy wymiaru.

Jest to zatem sprawa o prawa majątkowe, w której o dopuszczalności skargi kasacyjnej decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia nie niższa niż dziesięć tysięcy złotych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 listopada 2016 r., II UZ 49/16, LEX nr 2202501).Po wtóre, przedmiot postępowania odwoławczego stanowiła decyzja „wymiarowa”, a nie decyzja o ustaleniu podlegania pracowniczym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu. Agregacja dwóch powyższych przesłanek niweczy stanowisko żalącego w dostateczny sposób.

Jednocześnie brak pogłębionej analizy zakresu zaskarżenia, specyfiki postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych niweczy szerszy dyskurs prawny ze zwięzłym stanowiskiem autora zażalenia. Summa summarum sprawa, w której wniesiono skargę kasacyjną, nie należy do spraw wymienionych w art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji w zgodzie z art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.