Legislator Case Law & Legislation
I UZ 14/06 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of basic court fee under new civil procedure cost law.

Case Number I UZ 14/06
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the insured's appeal against the appellate court's rejection of his cassation complaint. The appellant argued that transitional rules should apply because the preparatory proceedings began before the new law, but the Court held that the new cost provisions apply because the cassation complaint was filed after the law's effective date. Consequently, the failure to pay the mandatory basic fee resulted in the automatic rejection of the appeal without further notice.

Legislator headnote

AI generated

Art. 149 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r.; Art. 130 § 2 pkt 3 k.p.c.: The new cost provisions apply to proceedings initiated after the law's entry into force, and failure to pay the basic fee results in the automatic rejection of appeal documents.

Keywords

AI generated
cassation appeal court fees transitional provisions basic fee automatic rejection civil procedure social insurance

Cited Legislation

AI generated
Art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
2006 r., Jak wynika a contrario z art. 149 ust.
Art. 130 § 2 pkt 3 k.p.c.
Zgodnie natomiast z art. 130 2 § 3 k.p.c., „sąd odrzuca
Art. 398 § 14 k.p.c.
sprawy naruszenie prawa procesowego - art. 3986 § 2 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 §
art. 1302 § 3 k.p.c
„przepis art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
sprawy naruszenie prawa procesowego - art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 §

Cited Case Law

AI generated
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2006 r., III CZ 36/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 lipca 2006 r., III CZ 46/06
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2006 r., III CZP 74/06
uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2006 r., II UZP 11/06
III CZP 74/06
Supreme Court held that new civil costs law applies to appeals filed after its entry into force, even if the first-instance ruling preceded it.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UZ 14/06

POSTANOWIENIE

Dnia 27 września 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący)

SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca)

SSN Jerzy Kwaśniewski

w sprawie z odwołania J. B.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.

o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych

i Spraw Publicznych w dniu 27 września 2006 r.,

zażalenia ubezpieczonego na postanowienie Sądu Apelacyjnego w K.

z dnia 16 marca 2006 r., sygn. akt III AUa …/05,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. w sprawie z

odwołania Jana Bugaja przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi

w S. o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy w związku z wniesioną przez

ubezpieczonego skargą kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i

Ubezpieczeń Społecznych w K. z 15 listopada 2005 r. postanowieniem z 16 marca

odrzucił skargę kasacyjną. Sąd Apelacyjny podniósł w uzasadnieniu, że ustawą z

dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r.,

Nr 167, poz. 1398), która uchyliła ustawę z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 88 z późn. zm.),

została zmieniona ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania

cywilnego. Zmiany te weszły w życie w dniu 2 marca 2006 r. Pełnomocnik

ubezpieczonego wniósł skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem

Sądu Apelacyjnego w K. - jako inicjującą postępowanie w danej instancji - 6 marca

2006 r., Jak wynika a contrario z art. 149 ust. 1 przepisów przejściowych i końcowych

ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r., nowe

przepisy stosuje się w sprawach, w których postępowanie w danej instancji zostało

wszczęte po dniu wejścia w życie tejże ustawy. Oznacza to, że kasacja została

złożona po rządami nowych przepisów, jednak pełnomocnik ubezpieczonego nie

dopełnił obowiązku wynikającego z art. 36 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych, tzn. nie uiścił od skargi kasacyjnej opłaty

podstawowej w kwocie 30 zł. Zgodnie natomiast z art. 130 2 § 3 k.p.c., „sąd odrzuca

bez wezwania o uiszczenie opłaty pismo wniesione przez adwokata, radcę prawnego

lub rzecznika patentowego środki odwoławcze lub środki zaskarżenia (apelację,

zażalenie, skargę kasacyjną, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, sprzeciw od wyroku zaocznego, zarzuty od nakazu

zapłaty, skargę na orzeczenie referendarza sądowego) podlegające opłacie w

wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości

przedmiotu zaskarżenia". Z kolei art. 11 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych

wprowadził podział

opłat na:

stałe,

stosunkowe

albo podstawowe.

Opłatę

podstawową pobiera się w sprawach, w których przepisy nie przewidują opłaty stałej,

stosunkowej lub tymczasowej. Opłata podstawowa wynosi 30 złotych i stanowi

minimalną opłatę, którą strona jest obowiązana uiścić od pisma podlegającego

opłacie, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 14 ust. l i ust. 3 ustawy o kosztach w

sprawach cywilnych). Jest więc de facto „opłatą w stałej wysokości". Zatem w opinii

Sądu Apelacyjnego użyte w art. 130 2 § 3 k.p.c. sformułowanie „opłata w stałej

wysokości", należy rozumieć w ten sposób, że swoją hipotezą obejmuje ono zarówno

pojęcie opłaty stałej jak i podstawowej. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej

sprawy, należy stwierdzić, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na mocy art.

1302 § 3 k.p.c.

Pełnomocnik J. B. zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego w całości,

zarzucając mu naruszenie prawa materialnego - art. 149 ust. 1 ustawy z 28 lipca

2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, przez błędną jego wykładnię i

niewłaściwe zastosowanie mające bezpośredni wpływ na treść zaskarżonego

postanowienia; a w konsekwencji powyższego mające istotny wpływ na wynik

sprawy naruszenie prawa procesowego - art. 3986 § 2 k.p.c. Podnosząc zarzuty

skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Zdaniem wnoszącego zażalenie, mając na uwadze literalne brzmienie art. 149

ust. 1, a nadto fakt, że termin wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg i nie

zakończył się przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy oraz fakt, że

obowiązujące przed 2 marca 2006 r. przepisy nie przewidywały obowiązku

wniesienia stałej opłaty od skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu ubezpieczeń

społecznych, do niniejszego postępowania winien znaleźć zastosowanie wskazany

art. 149 ust. 1. Autor zażalenia argumentuje, że w postępowanie wstępne zwane

również przygotowawczym związane z faktem wniesienia przez stronę w ustawowym

terminie skargi kasacyjnej toczy się w tej samej instancji, w której wydany został

zaskarżony wyrok. Wobec tego stwierdza, że do niniejszej sprawy, jako tej, która

nadal toczy się w tej samej instancji, w której sprawa toczyła się przed dniem wejścia

w życie omawianych przepisów, nie znajduje zastosowania art. 36 ustawy.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w

sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167, poz. 1398 ze zm.), w sprawach wszczętych przed

dniem wejścia w życie ustawy stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w

danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. Wynika stąd, jak

trafnie wskazał Sąd Apelacyjny, że przepisy te stosuje się w sprawach, w których

postępowanie w danej instancji zostało wszczęte po dniu wejścia w życie tejże

ustawy. Skarga kasacyjna wszczyna postępowanie kasacyjne i postępowanie

wstępne (przygotowawcze) przed sądem drugiej instancji, jest już funkcjonalnie

elementem postępowania kasacyjnego. Z tego względu, jeżeli skarga kasacyjna

została wniesiona po 2 marca 2006 r. stosuje się, zgodnie z wymienionym art. 149

ust. 1 ustawy o kosztach przepisy nowe (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego

z: 28 czerwca 2006 r., III CZ 36/06, z 27 lipca 2006 r. III CZ 46/06 i uchwałę SN z 25

października 2006 r. III CZP 74/06; zob. także: K. Gonera, Komentarz do ustawy o

kosztach sadowych w sprawach cywilnych, Warszawa 2006, s. 466.).

Trafnie również Sąd Apelacyjny uznał, że zawarte w art. 130 2 § 3 k.p.c.

sformułowanie „opłata w stałej wysokości" obejmuje zarówno pojęcie opłaty stałej jak

i podstawowej. Teza ta, niekwestionowana zresztą w zażaleniu, jest zgodna z

uchwałą z 26 września 2006 r., II UZP 11/06, w której Sąd Najwyższy stwierdził, że

„przepis art. 1302 § 3 k.p.c. stosuje się do środków odwoławczych i środków

zaskarżenia podlegających opłacie podstawowej, o której mowa w art. 35 i 36 ustawy

z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. nr 167,

poz. 1398 ze zm.).

Wobec powyższego zażalenie należało oddalić (art. 39814 w związku z art. 3941 §

3 k.p.c.).