Supreme Court dismisses appeal for retrial due to lack of mandatory legal representation by a lawyer or notary.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the insured's request for a retrial of a final pension denial decision because the petition was filed personally without a lawyer. The insured argued for personal filing and requested legal aid, but the court held that such petitions require representation under Polish Civil Procedure Code rules. Consequently, the court ruled the petition inadmissible and non-existent, transferring the request for legal aid to the lower court.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: A petition for retrial filed personally by a party who does not fall under the exceptions for self-representation is legally ineffective and inadmissible ab initio.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I UO 1/11
POSTANOWIENIE
Dnia 27 czerwca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Katarzyna Gonera
w sprawie z odwołania B. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych
o rentę
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 czerwca 2011 r.,
skargi ubezpieczonego o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej
postanowieniem Sądu Najwyższego
z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt I UZ 157/10,
1) odrzuca skargę o wznowienie postępowania;
2)
wniosek
ubezpieczonego
o
zwolnienie
od
kosztów
sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu przekazuje do
rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł. - Sądowi Pracy i
Ubezpieczeń Społecznych.
Uzasadnienie
Sąd
Apelacyjny
w
[…]
–
Sąd
Pracy
i
Ubezpieczeń
Społecznych
postanowieniem z 19 lipca 2010 r., odrzucił skargę ubezpieczonego B. Z. o
wznowienie
postępowania
zakończonego
prawomocnym
wyrokiem
Sądu
Apelacyjnego z 2 września 2009 r., oddalającego apelację ubezpieczonego od
wyroku Sądu Okręgowego w Ł. - Sądu Pracy Ubezpieczeń Społecznych z 16
października 2008 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych z 24 sierpnia 2007 r. odmawiającej przyznania mu prawa do renty z
tytułu niezdolności do pracy.
Zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi o
wznowienie postępowania wniósł ubezpieczony.
Sąd Najwyższy postanowieniem z 10 listopada 2010 r., I UZ 157/10, oddalił
zażalenie.
B. Z. złożył sporządzoną osobiście skargę o wznowienie postępowania
zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z 10 listopada 2010 r., I UZ
157/10. W skardze zawarł między innymi wniosek „zwolnienia od kosztów
sądowych i ustanowienia pełnomocnika”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
strony, o ile nie należą do grona osób określonych w § 2 tego przepisu, obowiązane
są działać przez adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że zarówno skarga
kasacyjna, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia, zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji, jak i skarga o
wznowienie postępowania zakończonego wydaniem orzeczenia przez Sąd
Najwyższy, jako środki prawne kierowane do Sądu Najwyższego i inicjujące
postępowanie przed tym Sądem, objęte są obowiązkiem sporządzenia ich przez
adwokata lub radcę prawnego.
Wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed Sądem Najwyższym,
sporządzonej
osobiście
przez
stronę
nielegitymująca
się
uprawnieniami
zawodowymi wymienionymi w art. 87 § 2 k.p.c., nie stanowi braku formalnego
podlegającego usunięciu w trybie art. 130 k.p.c., lecz wadę powodującą, że skarga
sporządzona bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 § 1
k.p.c.) jest bezskuteczna i jako niedopuszczalna z innych przyczyn podlega a limine
odrzuceniu (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 7 czerwca 2005 r., III SO
10/05, OSNP 2006, nr 3-4, poz. 67; z 31 sierpnia 2006 r., I CZ 45/06 niepubl.; z 10
lipca 2009 r., II CO 21/09 niepubl.; z 28 kwietnia 2011 r., II CO 15/11 niepubl.).
Ze względu na wymagania określone w art. 871 § 1 k.p.c., wnoszący skargę
o wznowienie postępowania B. Z. - który nie ma przymiotów wskazanych w art. 871
§ 2 k.p.c. (nie jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem albo doktorem
habilitowanym nauk prawnych, ani też adwokatem, radcą prawnym lub radcą
Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa) – nie ma zdolności postulacyjnej, co
powoduje, że wniesioną przez niego skargę należało odrzucić, na podstawie art.
39821 k.p.c. i art. 373 k.p.c., jako niedopuszczalną.
Zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i
ustanowienie pełnomocnika przekazano do rozpoznania Sądowi Okręgowemu –
Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. według właściwości (art. 117 § 6
k.p.c. w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.).
Rozpoznanie wniosku o
zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata
lub radcy prawnego zasadniczo nie należy do Sądu Najwyższego. W sądzie
rejonowym jest to kompetencja referendarza sądowego. Wniosek o ustanowienie
adwokata lub radcy prawnego, zgłoszony po raz pierwszy w postępowaniu
apelacyjnym, kasacyjnym lub postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia, sąd drugiej instancji lub Sąd Najwyższy
przekazuje do rozpoznania sądowi pierwszej instancji, chyba że uzna wniosek za
uzasadniony. Nie było możliwe rozpoznanie przez Sąd Najwyższy wniosku
ubezpieczonego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika
choćby z tej przyczyny, że do wniosku tego nie zostało dołączone oświadczenie o
stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania (art. 102 ustawy o
kosztach sądowych w sprawach cywilnych).