Legislator Case Law & Legislation
I UK 89/16 AI generated

Cassation appeal dismissed as it concerned only factual findings, not a legal issue requiring Supreme Court review.

Case Number I UK 89/16
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court refused to accept the cassation appeal, dismissing the request for costs. The insured argued that the appellate court erred in factually determining that certain engineering roles did not qualify as mining work under specific regulations. The court ruled that cassation review is limited to legal issues and does not cover factual assessments or evidence evaluation.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 39813 § 2 k.p.c.: The Supreme Court rejects cassation appeals based solely on factual findings or evidence assessment, reserving its jurisdiction for significant legal questions or procedural invalidity.

Keywords

AI generated
cassation appeal factual findings mining pension Supreme Court jurisdiction evidence assessment

Cited Legislation

AI generated
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Przyczyną wniesienia skargi skarżący uczynił problem odnoszący się wyłącznie do ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów, co – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
– nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 233 k.p.c
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że „skarga jest uzasadniona”, gdyż Sąd Apelacyjny w (…) naruszył art. 233 k.p.c., przyjmując, że „od dnia 14 września 2001 r.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 39813 § 2 k.p.c
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
– nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 89/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 grudnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z odwołania R. C. ‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z. ‎o prawo do emerytury górniczej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 grudnia 2016 r.,‎skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 22 września 2015 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. oddala wniosek organu rentowego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 września 2015 r. Sąd Apelacyjny w (…), Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, uwzględniając apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Z. od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 kwietnia 2014 r., zmienił ten wyrok i oddalił odwołanie R. C. od decyzji organu rentowego z dnia 7 czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do emerytury górniczej. Sąd drugiej instancji nie uznał okresów pracy ubezpieczonego w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Przemysłu Siarkowego „S.” od dnia 1 lutego 1991 r. na stanowiskach głównego inżyniera do spraw rozwoju technologii górniczej, kierownika działu zespołu rozwoju technologii górniczej oraz dyrektora do spraw technicznych, nieprzewidzianych w załączniku nr 3 do zarządzenia nr 9 Ministra Przemysłu i Handlu z dnia 23 grudnia 1994 r. w sprawie określenia stanowisk kierownictwa ruchu i dozoru ruchu pod ziemią, w kopalniach siarki i kopalniach węgla brunatnego, na których zatrudnienie uważa się za pracę górniczą (dalej „zarządzenie z dnia 23 grudnia 1994 r.”).

Stwierdził, że prace wykonywane przez ubezpieczonego w spornym okresie były pracami wdrożeniowymi, o których stanowi art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 887), uznawanymi za pracę górniczą, tylko wtedy gdy są wykonywane pod ziemią, oraz że nie były to prace na stanowisku kierownictwa i dozoru ruchu kopalń, wymagające zatwierdzenia organu właściwego do stwierdzania kwalifikacji górniczych.Skarga kasacyjna ubezpieczonego została oparta na podstawie naruszenia art. 50c pkt 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych przez błędne przyjęcie braku przesłanek do uznania, że w okresie od dnia 1 lutego 1991 r. do dnia 19 lutego 2013 r. wykonywał pracę górniczą.

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący stwierdził, że „skarga jest uzasadniona”, gdyż Sąd Apelacyjny w (…) naruszył art. 233 k.p.c., przyjmując, że „od dnia 14 września 2001 r. do nadal KiZPS jest przedsiębiorstwem wielozakładowym, a nie tylko zakładem górniczym”.Organ rentowy wniósł o oddalenie wniosku skarżącego o przyjęcie skargi do rozpoznania, jako „oczywiście nieuzasadnionej”. Wskazał, że ubezpieczony nie udowodnił 25 lat pracy górniczej, gdyż brak podstaw do zaliczenia do pracy górniczej stanowisk, które podlegały kierownictwu postępu technicznego i nie miały charakteru nadzoru pracowników wykonujących bezpośrednio pracę na odkrywce.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie został oparty na którejkolwiek z tych przesłanek. Przyczyną wniesienia skargi skarżący uczynił problem odnoszący się wyłącznie do ustaleń faktycznych oraz oceny dowodów, co – jak wynika z art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c. – nie stanowi przedmiotu kontroli kasacyjnej.Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).