Supreme Court dismisses widow's pension appeal, ruling death date dictates pension eligibility under old law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Social Security Office's cassation appeal regarding a widow's pension claim. The deceased husband died in 2010 with a short contribution period, qualifying for disability pension under the law effective at that time. The court held that the new law introduced in 2011 does not apply retroactively to determine rights established at the moment of death.
Legislator headnote
AI generatedArt. 65 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS; Art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej: The right to a family pension is determined by the legal regime in force at the time of the insured person's death, excluding subsequent stricter regulations.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 84/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania W. O.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.o rentę rodzinną,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 sierpnia 2014 r.,skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 10 października 2013 r. oddalił apelację pozwanego organu rentowego od wyroku Sądu Okręgowego w P. z 15 października 2012 r., który zmienił decyzję pozwanego z 16 lipca 2012 r. i przyznał W. O. prawo do renty rodzinnej po S. O. od 1 czerwca 2012 r. S. O. zmarł 11 grudnia 2010 r. Miał 26 lat, 2 miesiące i 24 dni stażu ubezpieczeniowego. W dziesięcioleciu przed zgonem staż ten wynosił 1 rok, 4 miesiące i 8 dni. Wniosek o rentę rodzinną W. O. (ur. w 1962 r.) złożyła 21 czerwca 2012 r. Sąd rozstrzygał, że w chwili śmierci spełnione były warunki do uzyskania renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 65 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS), według wykładni przyjętej w uchwale Sądu Najwyższego z 23 marca 2006 r., I UZP 5/05, która zachowała aktualność do zmiany ustawy emerytalnej w dniu 23 września 2011 r., polegającej na dodaniu przepisu ust. 4 w art. 58 ustawy emerytalnej.
S. O. spełniał warunki do uzyskania renty bez potrzeby wykazywania pięcioletniego okresu składkowego i nieskładkowego przypadającego w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed powstaniem niezdolności do pracy (art. 58 ust. 2 ustawy emerytalnej).We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania organ rentowy wskazał na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Zarzucił, że w sprawie należało zastosować surowszą regulację z art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej, wprowadzoną 23 września 2011 r., przy której w sprawie nie decyduje data śmierci, lecz późniejsza data wniosku o rentę po zmarłym i data decyzji pozwanego.
Skarżący zarzucił, że Sąd pominął zasadę priorytetu ustawy nowej. Pomimo wprowadzenia nowej regulacji prawnej, która doprecyzowała warunki do uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w kontekście uchwały Sądu Najwyższego 23 marca 2006 r., określając, iż przy nabyciu prawa określonego w art. 57 ustawy, „ubezpieczony w wieku ponad 30 lat musi posiadać wymagany w art. 58 ust. 1 i 2 ustawy 5-letni okres składkowy i nieskładkowy, przypadający w ostaniem 10-leciu przed dniem zgłoszenia wniosku o świadczenia lub przed dniem powstania niezdolności do pracy, a zwalniając z tego obowiązku osoby o odpowiednio długim stażu ubezpieczeniowym wynoszącym w przypadku mężczyzn 30 lat, Sąd w sprawie zastosował wykładnię przepisu dokonaną w odmiennym stanie prawnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wskazana we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania podstawa przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. nie jest zasadna.Surowszy reżim nowej regulacji z art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej, obowiązujący od 23 września 2011 r., nie wyłącza prawa do renty rodzinnej wdowy w ustalonym stanie faktycznym, tylko dlatego, że wniosek o rentę został złożony po tej dacie. O prawie właściwym decydowała data śmierci, gdyż zgodnie z podstawową regulacją z art. 65 ustawy emerytalnej renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniała warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń.
Przy ocenie prawa do renty przyjmuje się, że osoba zmarła była całkowicie niezdolna do pracy. Spełnienie warunków do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy podlegało sprawdzeniu wedle przepisów obowiązujących w chwili śmierci męża.Taką wykładnię potwierdza orzecznictwo Sądu Najwyższego. Powiedziano wszak, że obowiązujący od dnia 23 września 2011 r. art. 58 ust. 4 ustawy emerytalnej nie ma zastosowania przy badaniu uprawnień do renty z tytułu niezdolności do pracy osoby zmarłej przed tym dniem, dokonywanej dla potrzeb ustalenia uprawnień do renty rodzinnej (wyrok z 14 stycznia 2014 r., II UK 222/13, LEX nr 1424851; zob. także wyrok z 27 listopada 2013 r., I UK 171/13, LEX nr 144312, oraz wyroki z 7 stycznia 2014 r., I UK 228/13 i z 16 stycznia 2014, I UK 287/13 dotąd niepublikowane).Z braku zasadnej podstawy przedsądu orzeczono jak w sentencji, stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.