Cassation appeal dismissed because lower court correctly applied disability law regarding therapeutic service indications.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a woman seeking clarification on her disability status. The lower courts determined she was either not disabled or only mildly disabled without requiring specific therapeutic service indications based on expert opinions. The court rejected the appellant's argument that the law excluded such indications for mild disabilities, noting the lower courts relied on medical expert assessments rather than statutory exclusions.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6b ust. 3 pkt 6 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; The Supreme Court held that the lower courts did not err in applying the statute when expert opinions indicated no need for specific therapeutic service indications for a mildly disabled person.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 70/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania S. K.przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w województwie […] w […]o ustalenie stopnia niepełnosprawności,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 marca 2019 r.,skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S.z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt IV Ua […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z 12 października 2017 r., IV Ua […] oddaliła apelację S.K. (wnioskodawczyni) w sprawie o ustalenie stopnia niepełnosprawności.Wnioskodawczyni zaskarżyła wyrok Sądu drugiej instancji skarga kasacyjną w całości. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, wnioskodawczyni powołała się na oczywistą zasadność skargi, ponieważ żaden przepis nie wyłącza możliwości udzielenia wskazań, o których mowa w art. 6b ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721) dla lekkiego stopnia niepełnosprawności w zakresie korzystania z usług terapeutycznych i rehabilitacyjnych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna wnioskodawczyni nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania, ponieważ nie jest oczywiście zasadna. Zasadności tej pełnomocnik wnioskodawczyni upatrywał w naruszeniu art. 6b ust. 3 pkt 6 ustawy o rehabilitacji polegającym na przyjęciu takiej wykładni tego przepisu jako wyłączającej możliwość udzielania wskazań, o których mowa w art. 6b ust. 3 tej ustawy dla osób o lekkim stopniu niepełnosprawności w zakresie korzystania z usług terapeutycznych i rehabilitacyjnych. Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, by Sąd drugiej instancji kierował się takim rozumowaniem.
Z uzasadnienia tego wynika, że zarówno Sąd pierwszej jak i Sąd drugiej instancji uwzględniły przy wydawaniu orzeczeń opinie biegłych, z których albo wynikało, że wnioskodawczyni nie może zostać zaliczona do osób niepełnosprawnych co z kolei tłumaczyło brak wskazań w tych opiniach w zakresie zabiegów terapeutycznych i rehabilitacyjnych (biegli z zakresu okulistyki, gastrologii, endokrynologii, ginekologii, dermatologii) albo, że wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w lekkim stopniu, lecz nie wymaga wskazań zawartych w pkt 6 (biegli z zakresu interny, neurologii i reumatologii).
Sąd drugiej instancji nie miał w rezultacie faktycznych podstaw dla wydania orzeczenia w przedmiocie korzystania przez wnioskodawczynię z usług terapeutycznych i rehabilitacyjnych.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.