Supreme Court dismisses social security appeal for lack of clear legal issue and procedural defects.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the social security agency's cassation appeal against the appellate court's decision recognizing the applicant as subject to social insurance. The agency argued procedural invalidity due to a third party's absence and raised vague legal questions without citing specific statutes. The court rejected these claims because the appeal lacked a clear legal issue, proper statutory basis, and a coherent argument regarding the scope of the administrative proceeding.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.; The Supreme Court must reject a cassation appeal if it fails to demonstrate a clear legal issue, a need for statutory interpretation, procedural invalidity, or obvious merit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 69/18 POSTANOWIENIE Dnia 5 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania M. W.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w Ł.o ustalenie podlegania ubezpieczeniu społecznemu,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 marca 2019 r.,skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 29 sierpnia 2017 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 29 sierpnia 2017 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w […] oddalił apelację Zakładu Ubezpieczeń Społecznych […] Oddział w Ł. (organ rentowy), wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z 2 sierpnie 2016 r., VIII U […], zmieniającego decyzję organu rentowego z 9 stycznia 2015 r. w ten sposób, że M. W. (wnioskodawczyni) została uznana za osobę podlegającą obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym oraz dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł organ rentowy, zaskarżając go w całości.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance nieważności postępowania (z powodu braku udziału w sprawie - w charakterze zainteresowanego – podmiotu, który najpierw zatrudniał wnioskodawczynię a następnie zawarł z nią jako przedsiębiorcą umowę cywilnoprawną) oraz warunkowo na wszystkich pozostałych przesłankach przedsądu w kolejności, jako pierwsza oczywista zasadność skargi, następnie istotne zagadnienie prawne („czy w sytuacji, gdy organ rentowy podnosi, że czynności były wykonywane na podstawie innego tytułu do ubezpieczeń społecznych niż prowadzenie działalności gospodarczej tj., na podstawie umowy o pracę, czy umowy zlecenia to czy podmiot, na rzecz którego miałyby być wykonywane te czynności posiada status zainteresowanego?”;
„czy o statusie zainteresowanego w sprawie decyduje stanowisko stron procesu, czy też o tym, czy podmiot postępowania posiada status zainteresowanego w sprawie decyduje rozstrzygniecie sądu?”) i jako ostatnia potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bez wskazania przepisów, stanowiących podstawę powołania tej przesłanki.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.). Każda z wymienionych w tym przepisie przesłanek przedsądu wymaga przedstawienia we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odpowiednio dostosowanego do jej wymogów wywodu prawnego oraz prawidłowego skonstruowania treści samego wniosku, zgodnie z regułami wyjaśnionymi już w kilkunastoletnim orzecznictwie.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania organ rentowy powołał się na wszystkie wyżej wymienione przesłani, nie wykazując w istocie faktycznego występowania którejkolwiek z nich.
Nie ma żadnych podstaw dla stwierdzenia oczywistej zasadności skargi, gdyż nie ma nie tylko odpowiedniego wywodu jurydycznego ale nie powołano przepisów, które Sąd drugiej instancji miałby naruszyć „w oczywisty i widoczny na pierwszy rzut oka” sposób. Zagadnienia prawne sformułowano także bez zakotwiczenia ich w treści przepisów objętych podstawami skargi kasacyjnej. Z kolei w odniesieniu do zarzutu nieważności postępowania (z powodu braku udziału w charakterze zainteresowanego podmiotu współpracującego z wnioskodawczynią) to w świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego, zgodnie z którym treść decyzji organu rentowego wyznacza przedmiot postępowania sądowego, zarzut ten jest całkowicie niezrozumiały.
Przedmiotem postępowania sądowego w sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego stwierdzającej niepodlegania wnioskodawczyni ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej nie może być bowiem rozstrzyganie, czy wnioskodawczyni podlegała tym ubezpieczeniom z tytułu współpracy z kontrahentem jako zleceniobiorca albo pracownik. Przedmiotem postępowania wywołanego wniesieniem odwołania od decyzji organu rentowego wydanej w niniejszej sprawie nie jest bowiem ustalenie jakiegokolwiek tytułu podlegania ubezpieczeniom społecznym ale weryfikacja, czy istniały przesłanki do wydania decyzji stwierdzającej niepodleganie tym ubezpieczeniom z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy z mocy art. 3989 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.