Legislator Case Law & Legislation
I UK 62/14 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on pension rights, ruling cassation courts cannot re-evaluate factual evidence or witness testimony.

Case Number I UK 62/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the insured's cassation appeal regarding the right to early retirement based on special working conditions. The insured argued that the appellate court failed to conduct necessary witness testimony and incorrectly assessed whether the work was performed without required qualifications. The court rejected this, stating that cassation proceedings are strictly legal review and cannot involve re-evaluating facts or evidence presented at lower instances.

Legislator headnote

AI generated

Art. 378 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: The Supreme Court, as a court of law, cannot re-evaluate facts or evidence; cassation appeals based solely on alleged failure to conduct specific witness testimony or to base judgments on the entirety of proceedings are inadmissible.

Keywords

AI generated
cassation procedure limitations re-evaluation of evidence special working conditions early retirement pension witness testimony admissibility legal review vs fact finding inadmissible cassation grounds

Cited Legislation

AI generated
Art. 378 § 1 k.p.c.
z art. 378 § 1 k.p.c., art.
Art. 382 k.p.c.
Art. 227 k.p.c.
382 i art. 227 k.p.c., art.
Art. 233 k.p.c.
Art. 328 § 2 k.p.c.
239 oraz 233 k.p.c., art. 328 § 2 w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 k.p.c., art.
Art. 385 k.p.c.
391 § 1 k.p.c., art. 385 w zw.
Art. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
378 § 1 k.p.c., art. 184 w zw.
Art. 32 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS
z art. 32 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w zw.
§ 2 ust. 2 rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r.
§ 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 r.
Art. 398 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01
Nie spełniała także wysokich wymagań stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia (postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz.
wyrok SN z 13 czerwca 2001 r., II CKN 530/00
wyrok SN z 29 października 2008 r., IV CSK 228/08
39813 § 2 - ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (wyrok SN z 29 października 2008 r., IV CSK 228/08, LEX nr 475287).
postanowienie SN z 28 sierpnia 2008 r., V CSK 141/08
IV CSK 228/08
Supreme Court quashes appeal ruling on compensation reduction due to lack of careful factual analysis of contributory negligence.
V CSK 141/08
Supreme Court dismisses cassation appeal due to failure to substantiate legal grounds as required by Civil Procedure Code.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 62/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z odwołania J. B.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w S.‎o prawo do emerytury,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 8 lipca 2014 r.,‎skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Ubezpieczony wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 17 października 2013 r. Zarzucono naruszenie art. 378 § 1 w zw. z art. 382 i art. 227 k.p.c., art. 378 § 1 w zw. z art. 233 k.p.c., art. 378 § 1 w zw. 241 i art. 239 oraz 233 k.p.c., art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 385 w zw. z art. 378 § 1 k.p.c., art. 184 w zw. z art. 32 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w zw. z § 2 ust. 2 i § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia RM z 7 lutego 1983 w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w zw. z poz. 12 działu XIV wykazu A załącznika do tego rozporządzenia.Skarga ma być oczywiście uzasadniona.

Ponadto stwierdzono, że „w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na ustaleniu kryteriów uznania pracy za pracę w warunkach szczególnych, a dotyczące ustalenia, czy pracownik wykonujący prace w warunkach szczególnych na danym stanowisku bez wymaganych do tego uprawnień/kwalifikacji, dopuszczony do pracy przez pracodawcę, może ubiegać się o zaliczenie tego okresu do stażu pracy w warunkach szczególnych i przyznanie mu prawa do emerytury we wcześniejszym wieku na podstawie art. 184 i art. 32 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a także czy wystarczające jest wykazanie, że prace określone w załączniku do rozporządzenia były przez niego faktycznie wykonywane, czy też dodatkowo wykazać musi, iż posiadał w danym okresie uprawnienia do wykonywania tych prac, a także jakie znaczenie dla oceny jego pracy ma fakt wykonywania prac w warunkach szczególnych bez wymaganych uprawnień”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjną jest oczywiście bezzasadna.

Nie spełniała także wysokich wymagań stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia (postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22).Na wstępie należy przypomnieć, że model sądu kasacyjnego i jego normatywny kształt nie przewidywał, ani nie przewiduje jakiejkolwiek możliwości przeprowadzenia dowodów w postępowaniu kasacyjnym. Wyraża to powszechnie znane stwierdzenie, iż Sąd Najwyższy - jako sąd kasacyjny, jest sądem prawa, a nie faktów (wyrok SN z 13 czerwca 2001 r., II CKN 530/00, LEX nr 52597).W związku z tym spór o ocenę poszczególnych dowodów i ustalenie stanu faktycznego nie może być przenoszony do postępowania przed Sądem Najwyższym, który jest związany - zgodnie z art. 39813 § 2 - ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (wyrok SN z 29 października 2008 r., IV CSK 228/08, LEX nr 475287).

Oczywiście zakaz podważania oceny dowodów w żadnym razie nie oznacza, że naruszenia przepisów postępowania dowodowego oraz uchybienia w zakresie legalności prowadzonych dowodów nie mogą stanowić - na ogólnych zasadach - podstawy skargi kasacyjnej dotyczącej naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy.Cała skarga, łącznie z rzekomym zagadnieniem prawnym, opiera się na twierdzeniu, że Sąd II instancji nie orzekał na podstawie dowodów, które wnioskowała strona. W szczególności dotyczyć ma to nieprzeprowadzanie dowodów z zeznań świadków na okoliczność wykonywania przez ubezpieczonego pracy w szczególnych warunkach.

Oparcie skargi wyłącznie na tego rodzaju zarzutach jest niedopuszczalne. Zarzuty pogwałcenia istotnych przepisów postępowania, w szczególności zarzuty, jakoby sąd drugiej instancji wyroku nie oparł na całokształcie postępowania przed sądami obu instancji są niedopuszczalne i nie mogą być rozważane przez Sąd Najwyższy (postanowienie SN z 28 sierpnia 2008 r., V CSK 141/08, LEX nr 786459).Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.