Cassation appeal dismissed by withdrawal; rent agency's late response deemed non-responsive; costs claim rejected.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal after the appellant withdrew the complaint, resulting in the termination of proceedings. The social security agency had requested reimbursement of legal costs, arguing its late response to the appeal constituted a valid defense. The court ruled that a document submitted after the statutory deadline does not count as a response and therefore cannot serve as a basis for cost recovery.
Legislator headnote
AI generatedart. 391 § 2 k.p.c.; art. 398 § 21 k.p.c.; art. 203 § 2 k.p.c.; art. 3987 § 1 k.p.c.; art. 167 k.p.c.: Withdrawal of a cassation appeal terminates proceedings without judicial review, and a defense filed after the statutory deadline is ineffective for cost allocation purposes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 402/19 POSTANOWIENIE Dnia 31 lipca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z odwołania Cechu [...] w K.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C.z udziałem zainteresowanej M.S-G.o podleganie ubezpieczeniom społecznym,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 31 maja 2020 r.,w związku ze skargą kasacyjną odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]. z dnia 7 maja 2019 r., sygn. akt III AUa […], 1. umarza postępowanie kasacyjne;
2. oddala wniosek organu rentowego o zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 7 maja 2019 r. Sąd Apelacyjny w […]. oddalił apelację płatnika składek – Cechu [...] w K. od wyroku Sądu Okręgowego w K. z 21 marca 2018 r. w sprawie z odwołania płatnika składek od decyzji organu rentowego dotyczącej ustalenia podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu umów cywilnoprawnych zawieranych ze zleceniobiorcami.Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł odwołujący się płatnik składek, zarzucając naruszenie art. 627 k.c. i domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku.Organ rentowy wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, domagając się zasądzenia zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.Pismem z 7 lipca 2020 r. (które wpłynęło do Sądu Najwyższego 14 lipca 2020 r.) pełnomocnik skarżącego cofnął skargę kasacyjną i wniósł o umorzenie postępowania kasacyjnego oraz nieobciążanie skarżącego kosztami postępowania.
Odpis pisma procesowego zawierającego oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi kasacyjnej został przesłany bezpośrednio do pełnomocnika organu rentowego (w trybie art. 132 § 1 k.p.c.).Pełnomocnik organu rentowego nie zajął stanowiska.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna może zostać cofnięta przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego i orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu (art. 391 § 2 zdanie pierwsze w związku z art. 39821 k.p.c.). Strona cofająca skargę zwraca drugiej stronie na jej żądanie koszty procesu (art. 203 § 2 zdanie drugie w związku z art. 391 § 2 zdanie pierwsze i art. 39821 k.p.c.).W rozpoznawanej sprawie organ rentowy złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego obejmujących koszty zastępstwa procesowego.
Wniosek ten nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ pismo nazwane przez organ rentowy odpowiedzią na skargę kasacyjną zostało wniesione znacznie po upływie terminu na złożenie odpowiedzi na skargę (odpis skargi doręczono organowi rentowemu 9 września 2019 r., odpowiedź na skargę wniesiono 22 maja 2020 r.). W tych okolicznościach – zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego – pełnomocnikowi strony przeciwnej do strony skarżącej nie przysługuje zwrot kosztów zastępstwa procesowego (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z 14 lutego 2012 r., II PK 139/11, LEX nr 1167468).
Nie stanowi odpowiedzi na skargę tak nazwane pismo procesowe, wniesione po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności (art. 3987 § 1 k.p.c.). W konsekwencji, nie wywołuje ono skutków w zakresie zawartego w nim wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym, obejmujących sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną (art. 167 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 39821 k.p.c.).Z tych przyczyn Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne, o czym postanowił jak w sentencji na podstawie art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c., oddalając jednocześnie wniosek organu rentowego o zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.