Legislator Case Law & Legislation
I UK 398/07 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal on early pension rights, citing existing precedent and constitutional equality principles.

Case Number I UK 398/07
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by an insured individual against a lower court's rejection of their claim for early retirement. The appellant argued that specific regulations regarding early retirement for caregivers violated constitutional equality principles and required judicial interpretation of conflicting statutory provisions. The court determined that the legal issues raised were already sufficiently clarified in prior Supreme Court and Constitutional Tribunal rulings, rendering the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 398 § 1 k.p.c.; The Supreme Court rejects a cassation appeal when the legal questions raised are already adequately resolved in existing case law or constitutional jurisprudence, thereby precluding the need for further interpretation or resolution of significant legal issues.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal early retirement rights constitutional equality principle regulatory interpretation precedent reliance

Cited Legislation

AI generated
Art. 32 Konstytucji RP
oraz naruszeniu art. 32 Konstytucji RP.
§ 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki
art. 27 ust. 2a ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników oraz ich rodzin
czy przepis art. 27 ust. 2a ustawy z dnia 14 grudnia 1982r. o zaopatrzeniu
art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
wyłącznie status pracownika, jak również przepis art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia
art. 398 § 1 k.p.c.
W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 32 Konstytucji RP
oraz naruszeniu art. 32 Konstytucji RP.
art. 3989 § 1 k.p.c
W myśl art. 3989 § 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 398/07

POSTANOWIENIE

Dnia 25 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Romualda Spyt

w sprawie z odwołania J. K.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w B.B.

o wcześniejszą emeryturę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 kwietnia 2008 r.,

skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 19 czerwca 2007 r.,

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Ubezpieczony J. K. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego

– Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie III AUa …/06, oddalającego

jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych w B. z dnia 17 stycznia 2006 r. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy oddalił

odwołanie

ubezpieczonego

od

decyzji

Zakładu

Ubezpieczeń

Społecznych

odmawiającej prawa do emerytury na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z

dnia 15 maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury

pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki (Dz.U. Nr 28,

poz. 149 ze zm.).

Skargę kasacyjną oparto na naruszeniu § 1 powyższego rozporządzenia

oraz naruszeniu art. 32 Konstytucji RP. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania skarżący wskazał na konieczność wykładni przepisów prawnych

budzących poważne wątpliwości, tj. przepisów § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady

Ministrów z dnia 15 maja 1989r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury

pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki poprzez

wyjaśnienie,

posiadanie

czy warunkiem nabycia prawa do wcześniejszej emerytury jest

statusu

pracownika

w

dacie

osiągnięcia

wymaganego

stażu

emerytalnego. Ponadto skarżący wywiódł, że istnieje konieczność rozstrzygnięcia

przez Sąd Najwyższy istotnego zagadnienia prawnego, polegającego na ustaleniu,

czy przepis art. 27 ust. 2a ustawy z dnia 14 grudnia 1982r. o zaopatrzeniu

emerytalnym pracowników oraz ich rodzin ( Dz. Nr 40, poz. 267. ze zm.), w

zakresie w jakim ograniczał kompetencje Rady Ministrów do określenia w drodze

rozporządzenia zasad przechodzenia na wcześniejszą emeryturę osób mających

wyłącznie status pracownika, jak również przepis art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia

1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity

tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), zgodnie z którym na emeryturę nie

może przejść - pomimo posiadania wymaganego stażu emerytalnego

–

ubezpieczony, który przed zgłoszeniem wniosku o emeryturę objęty był

ubezpieczeniem społecznym z innego tytułu niż stosunek prac są zgodne z

przepisem art. 32 Konstytucji RP.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W myśl art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli: (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, (2)

istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, (3) zachodzi nieważność

postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W istocie konieczność wykładni przepisów przywołanych we wniosku o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy

prawo do emerytury na podstawie wskazanego wyżej rozporządzenia przysługują

wyłącznie pracownikom oraz czy przepisy przyznające do prawo do wcześniejszej

emerytury wyłącznie ubezpieczonym legitymującym się statusem pracowników, z

wyłączeniem pozostałej grupy ubezpieczonych, są zgodne w wyrażoną w art. 32

Konstytucji RP zasadą równości wszystkich wobec prawa.

Kwestie ta zostały w dostateczny sposób wyjaśnione zarówno w wyroku

Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2002 r., II UK 77/02 (OSNP 2004r. nr 6, poz.

105) oraz Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 września 2000r., K 1/00, (OTK

2000r. nr 6, poz. 185),.

Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 9 § 1 pkt 1

i 2 k.p.c. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia.

/tp/