Legislator Case Law & Legislation
I UK 358/14 AI generated

Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of public interest and obvious merit regarding social pension eligibility.

Case Number I UK 358/14
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against a social pension decision, citing a lack of public interest and obvious merit. The appellant argued that the legal definition of 'total inability to work' constituted a qualified legal circumstance, but the court found this merely a matter of ordinary legal interpretation. Furthermore, the court noted that the lower court's findings were based on expert opinions which the Supreme Court is bound to respect, rendering the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3989 § 1 pkt 1, 3 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.; The Supreme Court may only accept a cassation appeal if it raises a question of public interest or is obviously meritorious, and it is not required to independently search for arguments supporting the appeal's admissibility.

Keywords

AI generated
cassation appeal admissibility public interest requirement obvious merit standard social pension eligibility total inability to work expert medical opinion Supreme Court review scope

Cited Legislation

AI generated
Art. 4 ust. 1 w zw. z art. 15 pkt 1 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej
Zarzucono naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 15 pkt 1 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U.
Art. 12 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
z art. 12 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Należy podkreślić, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku zastępowania skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania (poza przypadkami wymienionymi w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.
Należy podkreślić, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku zastępowania skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania (poza przypadkami wymienionymi w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Należy podkreślić, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku zastępowania skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania (poza przypadkami wymienionymi w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c
Należy podkreślić, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku zastępowania skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania (poza przypadkami wymienionymi w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
Kwestie podniesione przez pełnomocnika we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania sprawdzają się do zwykłej wykładni prawa i jego zastosowania w konkretnym stanie faktycznym, co w orzecznictwie nie jest traktowane jako okoliczność spełniającą przesłankę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08
W ramach przedsądu bada się tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LEX nr 818572).
postanowienie SN z 26 stycznia 2011 r., I UK 295/10
Ma to ma umożliwić wybór jedynie takich spraw, które powinny zostać rozpoznane przez organ najwyższego szczebla sądownictwa ze względu na interes publiczny (postanowienie SN z 26 stycznia 2011 r., I UK 295/10, niepubl.).
postanowienie SN z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 07
postanowienia SN z 16 marca 2009 r., III UK 90/08
(postanowienia SN z 16 marca 2009 r., III UK 90/08, LEX nr 707909).
postanowienie SN z 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07
I UK 16/08
W ramach przedsądu bada się tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LEX nr 818572).
I UK 295/10
Ma to ma umożliwić wybór jedynie takich spraw, które powinny zostać rozpoznane przez organ najwyższego szczebla sądownictwa ze względu na interes publiczny (postanowienie SN z 26 stycznia 2011 r., I UK 295/10, niepubl.).
III UK 90/08
(postanowienia SN z 16 marca 2009 r., III UK 90/08, LEX nr 707909).
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 358/14 POSTANOWIENIE Dnia 1 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z odwołania G. P.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K.‎o rentę socjalną,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 kwietnia 2015 r.,‎skargi kasacyjnej ubezpieczonego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 23 kwietnia 2014 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i przyznaje adwokatowi J.Ż. od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w […] 120 zł (sto dwadzieścia) powiększone o kwotę podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Pełnomocnik wnioskodawcy zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 23 kwietnia 2014 r. Zarzucono naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 15 pkt 1 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2013 r., poz. 982) w zw. z art. 12 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013 r., poz.1440). Jako przesłanki uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego sformułowanego w formie pytania – czy zawarte w art 4 ust. 1 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej pojęcie „całkowitej niezdolności do pracy” stanowi kwalifikację prawną okoliczności faktycznej w postaci „naruszenia sprawności organizmu”. Ponadto, skarga kasacyjna ma być oczywiście zasadna na skutek naruszenia art. 4 ust. 1 w zw. z art. 15 pkt 1 ustawy z 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej w zw. z art. 12 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W ramach przedsądu bada się tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LEX nr 818572). Ma to ma umożliwić wybór jedynie takich spraw, które powinny zostać rozpoznane przez organ najwyższego szczebla sądownictwa ze względu na interes publiczny (postanowienie SN z 26 stycznia 2011 r., I UK 295/10, niepubl.). Należy podkreślić, że Sąd Najwyższy nie ma obowiązku zastępowania skarżącego i poszukiwania argumentów przemawiających za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania (poza przypadkami wymienionymi w art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).

Wskazane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie uzasadniają przyjęcia skargi do rozpoznania. Należy przypomnieć, że jeżeli strona w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazuje na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.), powinna zagadnienie to przedstawić przez jego sformułowanie z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało, wskazać argumenty prawne prowadzące do rozbieżnych ocen prawnych oraz wykazać, że zagadnienie to jest istotne, a jego rozstrzygnięcie będzie miało ważne znaczenie dla praktyki sądowej oraz dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy (postanowienie SN z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 07, LEX nr 864002).

Kwestie podniesione przez pełnomocnika we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania sprawdzają się do zwykłej wykładni prawa i jego zastosowania w konkretnym stanie faktycznym, co w orzecznictwie nie jest traktowane jako okoliczność spełniającą przesłankę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (postanowienia SN z 16 marca 2009 r., III UK 90/08, LEX nr 707909). Skarga nie jest również oczywiście uzasadniona. W celu spełnienia przesłanki oczywistej zasadności skargi nie wystarczy zawrzeć w jej treści stwierdzenie, że skarga jest oczywiście uzasadniona, lecz należy wykazać tę oczywistość przez odwołanie się do takiej argumentacji, która prima facie wskazuje, że zaskarżony wyrok został wydany z oczywistym naruszeniem prawa (postanowienie SN z 20 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, LEX nr 560541).

Twierdzenia skarżącego o oczywistej zasadności skargi sprowadzają się do polemiki z ustaleniami faktycznymi Sądu Apelacyjnego, zmierzając do podważania wniosków sformułowanych w łącznej opinii biegłych neurologa i psychiatry. Biegli stwierdzili, że całokształt schorzeń występujących u wnioskodawcy nie powoduje jego całkowitej niezdolności do pracy. Ustalenie to stanowiło podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia, a Sąd Najwyższy działając jako sąd kasacyjny jest nim związany. Mając na względzie powyższe okoliczności, orzeczono jak w sentencji. [l.n]