Supreme Court dismisses appeal claiming social security agency errors caused financial loss to pensioner.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by a pensioner against a lower court's decision. The appellant argued that erroneous information from the social security agency caused him financial harm, but the court found this legal issue unexamined under the relevant statute. The court determined that the appellant failed to prove the agency provided misleading information or that he formally requested a pension before the deadline, rendering the legal question moot.
Legislator headnote
AI generatedArt. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach; The Supreme Court cannot examine the legal issue of whether a pensioner bears financial consequences for acting on erroneous information from the social security agency when the appellant has not proven such information was provided.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 35/05
POSTANOWIENIE
Dnia 30 maja 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Myszka
w sprawie z odwołania J. T.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w K.
o emeryturę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń
Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 maja 2005 r.,
kasacji ubezpieczonej od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.
z dnia 5 października 2004 r., sygn. akt III AUa …/03,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Uzasadnienie
W kasacji ubezpieczonego J. T. od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 5
października 2004 r., pełnomocnik skarżącego podniósł zarzut
oczywistego
naruszenia art. 133 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i
rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz art. 5, 232, 328 § 2 i 385 k.p.c.,
utrzymując, że w przedmiotowej sprawie istnieje zagadnienie prawne „polegające
na potrzebie wyjaśnienia czy strona uzyskująca błędne informacje z organu
ubezpieczeń społecznych może ponosić ujemne konsekwencje finansowe takiego
działania”.
Skarżący
domagał
się
uchylenia
zaskarżonego
wyroku
i
poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazania sprawy do
ponownego rozpoznania i zasądzenia kosztów postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Teza kasacji o błędnych informacjach uzyskanych przez ubezpieczonego z
organu ubezpieczeń społecznych nie poddaje się weryfikacji na gruncie art. 133
ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach, który dotyczy ponownego
(podkreślenie SN) ustalenia prawa do świadczenia lub
jego wysokości.
Tymczasem skarżący złożył tzw. pierwszorazowy wniosek o przyznanie mu
emerytury w dniu 17 października 2002 r., a wcześniej korzystał z uprawnień
rentowych. Ponadto Sąd Apelacyjny przyjmując, że ubezpieczony nie udowodnił,
jakoby organ ubezpieczeń społecznych udzielał mu błędnych informacji, nie
naruszył
wskazanych
proceduralnych
podstaw
kasacyjnych
w
sposób
kwalifikowany jako oczywisty, tj. widoczny na pierwszy rzut oka i bez wgłębiania się
w szczegóły sprawy. Brak jednoznacznych podstaw do przyjęcia, że skarżący
został wprowadzony w błąd zachowaniem się organu rentowego, który nie wydał w
sprawie decyzji, a skarżący nie występował przed dniem 17 października 2002 r. z
formalnym i koniecznym wnioskiem o przyznanie mu prawa do emerytury (art. 116
ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach), przekreśla potrzebę i możliwość
wyjaśnienia postawionego w sprawie zagadnienia prawnego, które zostało oparte
na nieudowodnionym założeniu, że organ rentowy dopuścił się takiego błędu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.