Supreme Court dismisses cassation appeal for missing separate request to admit appeal and its reasoning.

Sygn. akt I UK 330/05

POSTANOWIENIE

Dnia 20 kwietnia 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krystyna Bednarczyk

w sprawie z odwołania Ł. S. i I. S.

przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C.

o zwrot nienależnie pobranego świadczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 kwietnia 2006 r.,

skargi kasacyjnej ubezpieczonych od wyroku Sądu Apelacyjnego w K.

z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt III AUa …/03,

odrzuca

skargę

kasacyjną

i

postanawia

zawiadomić

o

odrzuceniu skargi Okręgową Radę Adwokacką w K.

UZASADNIENIE

Wnioskodawcy Ł. S. i I. S. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu

Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 21 kwietnia

2005 r.

w sprawie o zwrot nienależnie pobranych świadczeń z tytułu renty

rodzinnej. Skarga zawiera przytoczenie podstaw kasacyjnych (naruszenie prawa

materialnego), ich uzasadnienie oraz wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku.

Brak jest natomiast wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienia.

Badając dopuszczalność skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy zważył, co

następuje. Przepis art. 3984 k.p.c. określa wymagania formalne, jakim powinna

odpowiadać skarga kasacyjna. W § 1 określone są bezwzględne wymagania, co do

których ewentualne braki nie mogą być uzupełnione po upływie terminu do

wniesienia skargi, natomiast w § 2 określone są wymagania, które w wypadku

braku ich spełnienia mogą być uzupełnione na wezwanie sądu. Zachowanie tych

wymagań formalnych jest badane przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 398 6

k.p.c. Zgodnie z § 1 i 2 tego przepisu sąd wzywa stronę do uzupełnienia braków

skargi niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 2 k.p.c., natomiast w

przypadku stwierdzenia braków co do wymagań określonych w art. 398 4 § 1 k.p.c.

sąd drugiej instancji odrzuca skargę.

Bezwzględne wymagania skargi kasacyjnej określone są w czterech

punktach art. 3984 §

1 k.p.c. i są następujące: oznaczenie zaskarżonego

orzeczenia (pkt 1) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (pkt 2)

wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3)

oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia (pkt 4). Oceniając dopuszczalność

skargi kasacyjnej powinno się zbadać, czy wszystkie wymienione elementy zostały

zawarte w skardze. Wymienione w punkcie 2 podstawy kasacyjne (naruszenie

prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania) oraz ich uzasadnienie

nie zastępują wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego

uzasadnienia wymienionego w punkcie 3. Gdyby okoliczności dające Sądowi

Najwyższemu materiał do dokonania przedsądu (przyjęcia lub odmowy przyjęcia

skargi do rozpoznania) należało wywodzić z treści podstaw kasacyjnych i ich

uzasadnienia,

nie

byłoby

potrzeby

ustanowienia

kasacyjnych wymagania, jakim jest wniosek

odrębnego

od

podstaw

o przyjęcie skargi kasacyjnej.

Regulacja zawarta w punkcie 3 omawianego przepisu nie miałaby wówczas racji

bytu. Przepis ten wymaga aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wraz z jego

uzasadnieniem stanowił odrębny element pisma niezależny od przytoczenia

podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.

W skardze kasacyjnej wnioskodawców zabrakło tego elementu, zatem

skarga powinna zostać odrzucona przez sąd drugiej instancji. Skoro Sąd

Apelacyjny tego nie uczynił, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6 §

orzekł jak w sentencji postanowienia.

3 k.p.c.