Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I UK 309/19 AI generated

Cassation appeal dismissed; court orders separate valuation of distinct social security benefit claims for admissibility review.

Case Number I UK 309/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal and remanded the case to the District Court for further proceedings. The insured argued for a unified valuation of combined sickness and rehabilitation benefits, while the Social Insurance Institution insisted on separate treatment for each decision. The court ruled that the procedural defect regarding the separate valuation of distinct claims must be addressed by the lower court before admissibility can be fully assessed.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: When multiple social security benefit decisions are joined in a cassation appeal, the court must order the appellant to separately specify the value of each distinct claim to ensure proper admissibility review.

Keywords

AI generated
cassation appeal dismissal social security benefits valuation of claims procedural defect separate decisions ZUS benefits remand to lower court

Cited Legislation

AI generated
Art. 3982 § 1 k.p.c.
oraz w zakresie objętym decyzją ZUS z dnia 3 stycznia 2018 r., w kontekście dopuszczalności skargi kasacyjnej (art. 3982 § 1 k.p.c.), co podnosi organ rentowy w odpowiedzi na skargę kasacyjną;
Art. 3986 § 3 k.p.c.
usunięcia dostrzeżonych braków (art. 3986 § 3 k.p.c.) – wezwania pełnomocnika skarżącego do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia oddzielnie dla każdej z połączonych spraw (X U […]1 i X U […]2), czyli oddzielnie w zakresie objętym decyzją ZUS z dnia 29 grudnia 2017 r.
Art. 388 k.p.c.
173 u dołu strony), którego rozpoznanie należy do kognicji sądu drugiej instancji (art. 388 k.p.c.).
art. 3986 § 3 k.p.c
usunięcia dostrzeżonych braków (art. 3986 § 3 k.p.c.) – wezwania pełnomocnika skarżącego do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia oddzielnie dla każdej z połączonych spraw (X U […]1 i X U […]2), czyli oddzielnie w zakresie objętym decyzją ZUS z dnia 29 grudnia 2017 r.
art. 3982 § 1 k.p.c
oraz w zakresie objętym decyzją ZUS z dnia 3 stycznia 2018 r., w kontekście dopuszczalności skargi kasacyjnej (art. 3982 § 1 k.p.c.), co podnosi organ rentowy w odpowiedzi na skargę kasacyjną;
art. 388 k.p.c
173 u dołu strony), którego rozpoznanie należy do kognicji sądu drugiej instancji (art. 388 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I UK 309/19 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera w sprawie z odwołania B.B.‎przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w Ł.‎o zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne, zobowiązanie do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 3 października 2019 r.,‎w związku ze skargą kasacyjną ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł.‎z dnia 25 marca 2019 r., sygn. akt VIII Ua (…), zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu w Ł. w celu:

1) usunięcia dostrzeżonych braków (art. 3986 § 3 k.p.c.) – wezwania pełnomocnika skarżącego do oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia oddzielnie dla każdej z połączonych spraw (X U […]1 i X U […]2), czyli oddzielnie w zakresie objętym decyzją ZUS z dnia 29 grudnia 2017 r. oraz w zakresie objętym decyzją ZUS z dnia 3 stycznia 2018 r., w kontekście dopuszczalności skargi kasacyjnej (art. 3982 § 1 k.p.c.), co podnosi organ rentowy w odpowiedzi na skargę kasacyjną;

2) rozpoznania wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku (k. 173 u dołu strony), którego rozpoznanie należy do kognicji sądu drugiej instancji (art. 388 k.p.c.).