Supreme Court dismisses social security appeal for lack of obvious merit and significant legal issue formulation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal filed by the social security payer against the lower court's decision. The payer argued for obvious merit due to alleged procedural errors and misclassification of the contract, while the court found the evidence assessment correct and the legal questions too specific. The court ruled that the appellant failed to formulate significant legal issues generally enough to justify Supreme Court review under Article 398 § 1 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 390 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if it does not meet the requirement of obvious merit or if the significant legal issue is not formulated in a general and abstract manner.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I UK 30/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania ,,E” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w K.przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C.z udziałem zainteresowanego S.T.o podleganie ubezpieczeniom społecznym,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 21 listopada 2017 r.,skargi kasacyjnej ,,E” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółki komandytowej w K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […].z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 9 czerwca 2016 r., III AUa […] Sąd Apelacyjny w […]. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w C. z 27 kwietnia 2015 r., X U […], zmieniający decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. (organ rentowy) o podleganiu przez S.T. (zainteresowany) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu, z uwagi na wykonywanie pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej o świadczenie usług w spółce ,,E” Sp. z o.o. Sp. k. (płatnik składek), przez oddalenie odwołanie i obciążenie płatnika składek kosztami postępowania.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądy Apelacyjnego wniósł płatnik składek, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłankach jej oczywistej zasadności, z uwagi na kwalifikowane naruszenia, jakich dopuścił się Sąd drugiej instancji, a powołane w podstawach skargi oraz występowania istotnych zagadnień prawnych, sprowadzających się do pytań:
1) jak daleko twórczy charakter musi mieć umowa o dzieło, a tym samym czy proste prace, które nie wymagają daleko posuniętego twórczego charakteru mogą stanowić przedmiot umowy o dzieło?;
2) czy zlecenie podwykonania prac wyklucza możliwość zawarcia umowy o dzieło w sytuacji, gdy przedmiot umowy o dzieło stanowi element składowy większej umowy, ale wyodrębniony i autonomiczny?;
3) czy zindywidualizowanym rezultatem dzieła może być przywrócenie stanu poprzedniego rzeczy?W odpowiedzi na skargę kasacyjną płatnika składek organ rentowy wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania.Odnosząc się w pierwszej kolejności do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, należy zauważyć, że zachodzi ona wówczas, gdy z jej treści, bez potrzeby pogłębionej analizy oraz szczegółowych rozważań, wynika, że doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (postanowienia Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13, LEX nr 1402642 oraz z 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14, LEX nr 1621619), a przytoczone podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (postanowienia Sądu Najwyższego z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, LEX nr 560577 oraz z 20 marca 2014 r., I CSK 18/14, LEX 1522063).
Płatnik składek w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania podnosi, że oczywista zasadność skargi wynika z naruszenia przepisów procedury cywilnej, dotyczących postępowania dowodowego oraz błędnej kwalifikacji umowy łączącej płatnika składek z zainteresowanym. Tymczasem, zdaniem Sądu Najwyższego, postępowanie dowodowe w sprawie zostało przeprowadzone bardzo szeroko i rzetelnie, a wyciągnięte z niego przez Sąd drugiej instancji wnioski są właściwe, zgodne z wiedzą prawniczą i zawierają prawidłową ocenę stanu faktycznego, przez pryzmat obowiązujących przepisów.
W związku z tym Sąd Najwyższy nie znajduje podstaw do przyjęcia, że doszło do rażącego naruszenia prawa.Odnosząc się następnie do przesłanki przedsądu, jaką jest występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego Sąd Najwyższy stwierdza, że obowiązkiem skarżącego jest wywiedzenie i uzasadnienie występującego w sprawie problemu w sposób zbliżony do tego, jaki przewidziany jest przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850).
Sformułowane zagadnienie powinno zatem odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego. Rolą Sądu Najwyższego, jako najwyższego organu sądowego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest bowiem działanie w interesie indywidualnym, lecz powszechnym, przez ochronę obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania i ujednolicanie praktyki stosowania prawa pozytywnego.
Nie spełnia określonego w art. 3989 § 1 k.p.c. wymagania sformułowanie istotnego zagadnienia prawnego w sposób ogólny i nieprecyzyjny, a zwłaszcza ograniczenie się do samego postawienia pytania, bez odniesienia się do problemów interpretacyjnych przepisów (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 maja 2015 r., III SK 5/15, LEX nr 1747850).Sformułowane przez płatnika składek zagadnienia prawne nie spełniają w oczywisty sposób powyższych wymagań, w związku z tym brak jest publicznoprawnej potrzeby merytorycznego rozpoznania jego skargi kasacyjnej.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji, biorąc dodatkowo pod uwagę, że organ rentowy nie wnosił o zasądzenie kosztów postępowania w przypadku odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.